W murach Kościoła Akademickiego Panien Dominikanek Matki Bożej Śnieżnej w Piotrkowie Trybunalskim miało miejsce wydarzenie, które na stałe zapisze się w historii tutejszej wspólnoty.
Uroczystego wprowadzenia relikwii św. Piotra Jerzego Frassatiego dokonał bp Zbigniew Wołkowicz, administrator archidiecezji łódzkiej. Liturgia Mszy św., stała się nie tylko aktem czci wobec świętego Kościoła, którego 7 września 2025 r. kanonizował papież Leon XIV, ale także duchowym otwarciem jubileuszu. Witając zgromadzonych, rektor kościoła ks. Piotr Urbaniak podkreślił wagę chwili: – Wprowadzenie relikwii św. Piotra Frassatiego to pierwszy akcent Jubileuszowego Roku 400-lecia przybycia do Piotrkowa Trybunalskiego mniszek dominikanek. Słowa te wybrzmiały jak zapowiedź drogi – drogi pamięci, wdzięczności i duchowej odnowy.
Słowo, które dotyka serca
Centralnym punktem uroczystości stała się homilia bp. Wołkowicza, osnuta wokół Prologu Ewangelii św. Jana. – „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo” – przypomniał kaznodzieja, zaznaczając, że Kościół nieprzypadkowo powraca do tych słów. – To one odsłaniają tajemnicę Wcielenia, w której druga osoba Trójcy Świętej, prawdziwy Bóg, stała się prawdziwym człowiekiem – powiedział biskup. Bóg nie czeka na doskonałość człowieka – wychodzi ku niemu pierwszy, ofiarowując życie, miłość i moc wyzwolenia z grzechu.
Biskup zwrócił uwagę, że słowo Boże nie jest jedynie zapisem, lecz żywą obecnością Chrystusa. – To Słowo ma siłę nas przemieniać – podkreślił. Na początku każdego nawrócenia stoi bowiem Słowo, które dotyka serca, porusza sumienie i prowadzi ku prawdzie. Gdy staje się światłem, rozjaśniającym codzienne wybory, rodzi w człowieku miłość – konkretną i ofiarną.
Dać się prowadzić
W tej perspektywie kaznodzieja ukazał postać św. Piotra Jerzego Frassatiego – młodego człowieka, który pozwolił się prowadzić Bogu. Jego życie, zakorzenione w Eucharystii, modlitwie i adoracji, owocowało służbą ubogim i odważnym świadectwem wiary. Jak przypomniał kaznodzieja, św. Frassati mawiał, że jak słońce opala ciało, tak adoracja Najświętszego Sakramentu przemienia duszę, czyniąc ją świętą. Relikwie świętego są więc zaproszeniem, by nie kopiować jego życia, lecz naśladować jego postawę gotowości i zaufania.
Uroczystość w Piotrkowie stała się wezwaniem, by tam, gdzie jesteśmy – w rodzinie, pracy i codzienności – żyć jako dzieci Boże. – Bo w codziennym życiu, nie chodzi o to, by zostać wyniesionym na ołtarze, lecz o to, by kochać Tego, który nas pierwszy ukochał. By oddać Mu swoje życie. By słuchając Jego Słowa, pozwolić się prowadzić. A wtedy Bóg poprowadzi każdego z nas swoją własną, niepowtarzalną drogą – drogą, na której nasze życie stanie się uobecnieniem życia Chrystusa, tu i teraz. Prośmy, przez wstawiennictwo św. Piotra Jerzego Frassatiego, abyśmy mieli gotowość poddania się Bożemu prowadzeniu w każdej chwili naszego życia – wezwał zebranych bp Wołkowicz.
Wśród naszych pragnień, tęsknot i braków pojawia się jeszcze jedna droga. To droga do życia wiecznego z Bogiem – powiedział bp Marek Solarczyk.
W Piotrkowie Trybunalskim wierni zgromadzili się w kościele Ojców Bernardynów, by wspólnie przeżywać święto Podwyższenia Krzyża Świętego. To jedno z najważniejszych wydarzeń w liturgicznym kalendarzu, które w tym roku nabrało szczególnego znaczenia – wpisując się zarówno w Rok Jubileuszowy, jak i w rozpoczynający się Tydzień Wychowania w Kościele.
Kiedy wiele lat temu pierwszy raz jechałem na pielgrzymkę do Rzymu, z niebywałym zachwytem oglądałem liczne miasta położone na bardzo wysokich i wąskich górach. W sposób zachwycający upiększały okolicę oraz świadczyły o geniuszu budowniczych. Słowa podziwu wypowiedzieliby zapewne znawcy arkanów sztuki obronnej oraz architekci krajobrazu. Miasto od zarania dziejów było synonimem dostatku i pełni. Zaspokajało niemal wszystkie ludzkie potrzeby: materialne, duchowe i intelektualne. Dawało poczucie komfortu i bezpieczeństwa, było obiektem marzeń i westchnień. Nieprzypadkowo czytamy w Apokalipsie św. Jana: „I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża” (21, 2). Otóż my, chrześcijanie, mamy być jak miasto położone na górze. Miało ono bowiem zawsze i tę właściwość, że lampy uliczne świeciły w nim przez całą noc, dając możliwość odnalezienia się na jego terenie i uchwycenia kierunków. Nie tylko mieszkańcom, także innym. Ono świeciło całej okolicy i dosłownie nie było w stanie się ukryć. Każdy przyjaciel Jezusa jest solą i światłem. Chrześcijanie poprzez wierność Ewangelii chronią prawdziwe wartości przed zepsuciem – podobnie jak każda dobra sól konserwuje żywność, ale także nadają światu smak – tak jak szczypta soli poprawia smak pokarmów, np. sałatki. Jesteśmy dosłownie „konserwatorami” Wartości (pisanych wielką literą) i autentycznymi, a nie sztucznymi „polepszaczami smaku” wspólnoty społecznej. I to nie może się dokonywać wyłącznie w moim prywatnym domu, w czterech ścianach mego pokoju i w „więzieniu” własnej duszy. Dzisiejsza Ewangelia zadaje zdecydowany kłam poglądowi, który od lat jest nam, niekiedy z okrucieństwem, wręcz wpajany, że „wiara to sprawa prywatna”. Nigdy nie była i nigdy nie będzie prywatna, gdyż to jest niemożliwe. Jako najpiękniejsza i największa wartość ma służyć każdemu poszukującemu człowiekowi, zawsze i wszędzie. Jezus Chrystus – Droga, Prawda i Życie – chce dotrzeć do wszystkich ludzi bez wyjątku. Czyni to przez swych uczniów-misjonarzy. Koniecznie musimy przypomnieć tutaj słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane w Lubaczowie: „Wiara i szukanie świętości są sprawą prywatną tylko w tym sensie, że nikt nie zastąpi człowieka w jego osobistym spotkaniu z Bogiem, że nie da się szukać i znajdować Boga inaczej niż w prawdziwej wewnętrznej wolności. Ale Bóg nam powiada: «Bądźcie świętymi, ponieważ Ja sam jestem święty!» (Kpł 11, 44). On chce swoją świętością ogarnąć nie tylko poszczególnego człowieka, ale również całe rodziny i inne ludzkie wspólnoty, również całe narody i społeczeństwa” (3 czerwca 1991 r.). Aby to było możliwe, musimy być autentyczni. Sól bywa jednak czasami skażona obcymi domieszkami, a świeca niekiedy bardziej kopci niż świeci. Niestety. Uważajmy na to. W Rzeszowie 2 czerwca 1991 r. papież przestrzegał nas konkretnie: „Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim”. I powtórzmy: soli w potrawie bywa naprawdę niewiele, a jednak daje smak!
- Na ręce Matki Generalnej składam Wam ogromne podziękowania za to, że jesteście. Wy chyba same nie wiecie do końca, ilu osobom pomogłyście. Ile dzięki wam ludzi odzyskało na nowo wiarę. Ile osób przechodziło na tamten świat z dziękczynieniem za to, że spotkały na swojej drodze duchaczkę – mówił bp Janusz Mastalski podczas Mszy św., odprawionej w Kościele św. Krzyża w Krakowie na zakończenie Międzynarodowego Sympozjum Naukowego „Karty z dziejów Zakonu Ducha Świętego”.
Na początku proboszcz ks. Grzegorz Kotala nawiązał do ewangelicznej sceny spotkania Świętej Rodziny z Symeonem i podkreślił, że obecność wiernych i biskupa w tym samym miejscu i czasie nie jest przypadkowa. – To dla nas niezwykły zaszczyt i radość, że nasze natchnienie, by tu być, spotyka się z natchnieniem, które przepełnia księdza biskupa w jego pasterskiej posłudze i pragnieniu, by tu także o tej samej godzinie być – mówił, witając bp. Janusza Mastalskiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
