Chrześcijanin nie może siedzieć sobie wygodnie z założonymi rękami, ograniczając się do roli komentatora. Nie może być też majsterkowiczem, który skleja dowolnie marzenia i zachcianki – mówił bp Krzysztof Nitkiewicz.
W bazylice konkatedralnej Matki Bożej Królowej Polski w Stalowej Woli miała miejsce Msza św., podczas której alumni V rocznika Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu zostali oficjalnie przedstawieni Kościołowi jako kandydaci do święceń diakonatu i prezbiteratu. Liturgii przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz, podkreślając na początku Mszy św., że jest to zarazem pielgrzymka społeczności seminaryjnej do kościoła stacyjnego, aby prosić Boga o łaski związane z Rokiem Świętym.
Światło Bożej Prawdy
Eucharystię koncelebrowali: ks. Michał Powęska, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu ze współpracownikami, proboszcz konkatedry ks. Edward Madej, proboszczowie parafii pochodzenia kandydatów oraz niektórzy kapłani ze Stalowej Woli. Obecne były rodziny alumnów oraz parafianie. Biskup Nitkiewicz nawiązał w homilii do postaci św. Mikołaja, patrona dnia, podkreślając, że od wieków fascynuje on rzesze ludzi na całym świecie dzięki swojej głębokiej wierze i bezinteresownej miłości.
– Chrześcijanin nie może siedzieć sobie wygodnie z założonymi rękami, ograniczając się do roli komentatora. Nie może być też majsterkowiczem, który skleja dowolnie marzenia i zachcianki. Chrystus potrzebuje oddanych Mu całkowicie współpracowników, gotowych służyć z pokorą Jego owcom. Mamy nieść światło Bożej Prawdy wierzącym i niewierzącym, a nie umieszczać na świeczniku własne idee. Zamiast mówić o miłości zacznijmy wreszcie kochać. Do tego zostaliśmy powołani – powiedział biskup.
Kandydaci do święceń
Kandydatami do święceń diakonatu i prezbiteratu zostali: Krystian Bajdas z parafii Przemienienia Pańskiego w Jastkowicach, Tomasz Kluk z parafii św. Józefa w Nisku, Bartosz Kołodziej z parafii Wniebowzięcia NMP w Raniżowie, Mateusz Sklażewicz z parafii św. Marcina w Połańcu oraz Gabriel Urbaniak z parafii Świętej Rodziny w Trześni.
Obrzęd kandydatury, zwany również dopuszczeniem do święceń, to jeden z ważniejszych etapów formacji seminaryjnej. Od tej chwili alumni publicznie deklarują gotowość podjęcia drogi ku kapłaństwu, a Kościół rozeznaje i potwierdza ich powołanie.
W otwarciu tunelu uczestniczył m.in. Andrzej Adamczyk, minister infrastruktury
Oddano do użytku bezkolizyjny przejazd pod torami kolejowymi, tworzący zachodnią obwodnicę miasta.
To wspaniała wiadomość nie tylko dla mieszkańców Stalowej Woli, ale też całego regionu. Otwierany dziś nowy, komunikacyjny układ, który nie tylko poprawia bezpieczeństwo na drodze, ale również zwiększa gospodarczą atrakcyjność miasta – mówił Lucjusz Nadbereżny, prezydent miasta. Wspomniana inwestycja połączyła ul. Przemysłową z 11 Listopada oraz ul. Okulickiego, jest ona o tyle ważna, że umożliwia swobodny przejazd pod torami kolejowymi. Tunel nie jest może gigantem, bo ma długość 200 m, ale ułatwia komunikację. Jego budowa kosztowała prawie 37 mln zł. Inwestycja w 80% została dofinansowana z Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg. Uroczystego otwarcia dokonał m.in. Andrzej Adamczyk, minister infrastruktury, który podkreślił doskonałe połączenie miasta z S19, oraz chwalił doskonałą współpracę miedzy rządem a samorządowcami. Rafał Weber, wiceminister infrastruktury przypomniał, że otwarcie łącznika, to nie tylko połączenie z zachodnią obwodnicą miasta, części mieszkaniowej z częścią gospodarczą, ale i w perspektywie połączenie jej z kolejną drogą ekspresową. Pierwszy taki bezkolizyjny przejazd nad torami w Stalowej Woli został wybudowany w latach 80. XX wieku. Warto podkreślić, że w ciągu ostatnich czterech lat, jest to już druga taka inwestycja w mieście.
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
Wspólnoty Apostolatu Maryjnego z całej diecezji zielonogórsko-gorzowskiej wzięły udział w dniach 5-7 października w rekolekcjach w sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie.
Pod hasłem „Uczniowie-Misjonarze – wzorem Niepokalanej” odbyły się w sanktuarium w Rokitnie trzydniowe rekolekcje członków Stowarzyszenia Cudownego Medalika. Poprowadził je opiekun duchowy ks. Zygmunt Zimnawoda.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
