Zwyczajowym nabożeństwem odprawianym w tym czasie każdego dnia prócz niedzieli są Roraty. Najczęściej odbywają się wcześnie rano, choć obecnie nierzadko również wieczorem. Uczestnicy tego eucharystycznego nabożeństwa przynoszą ze sobą specjalne lampiony, będące symbolem nadziei albo świece zwane „roratkami”. Niekiedy są one opasane białą lub niebieską kokardą, odsyłającą do kolorów maryjnych. W wielu parafiach wierni kultywują ten zwyczaj, dodatkowo poprzedzając roraty śpiewem Godzinek o Niepokalanym Poczęciu NMP.

Adwent przepełnia klimat oczekiwania na przyjście Syna Bożego, który ma się narodzić z Maryi Dziewicy, choć bogactwo ołtarza słowa Bożego wskazuje na to, co dalej. Adwent bowiem ma nas przede wszystkim przygotować na powtórne przyjście Chrystusa, właśnie poprzedzone Jego narodzeniem. Odczytywane słowo Boże nasycone jest wezwaniem wszystkich do nawrócenia, do radykalnego zwrotu do Boga, do życia w gotowości na spotkanie z Panem. Stanowi zachętę do prostowania przez ludzi dróg swego życia, by troski doczesne i sprawy tego świata nie przysłaniały tego, co w życiu ludzi wierzących jest najważniejsze: zbawienia.

Przygotowaniom na spotkanie z Jezusem pomaga oprawa muzyczna Adwentu. O jej znaczeniu mówi Łukasz Popiałkiewicz, muzyk, dyrygent, pedagog na Wydziale Edukacji Muzycznej Akademii Sztuki w Szczecinie, dyrektor Studium Organistowskiego w Szczecinie, organista w parafii św. Kazimierza w Szczecinie oraz prezes zarządu Stowarzyszenia „Pro Musica Sacra”, liturgiczny pasjonat, akcentujący troskę o właściwe i godne stosowanie muzyki w Liturgii Kościoła:

– Kościół zaleca, aby pieśni odpowiadały częściom Mszy św., a także danemu świętu lub okresowi liturgicznemu (instrukcja Musicram Sacram, n. 36). Okres Adwentu posiada podwójny charakter. Jest okresem, w którym przez wspomnienie pierwszego przyjścia Chrystusa kieruje się dusze ku oczekiwaniu Jego powtórnego przyjścia na końcu czasów (od I Niedzieli Adwentu do 16 grudnia). Jest także czasem przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, przez którą wspominamy pierwsze przyjście Syna Bożego do ludzi (od 17 do 24 grudnia). Z obu tych względów Adwent jest okresem pobożnego i radosnego oczekiwania (Ogólne normy roku liturgicznego i kalendarza, n. 39).

W każdym z tych podokresów należy dobierać odpowiednie pieśni; w pierwszym można śpiewać np. Boże wieczny, Boże żywy, Oto Pan Bóg przyjdzie, Oto Pan przybywa, Pan jest blisko, już nadchodzi, W tym świętym czasie oczekiwania. Natomiast w ostatnim tygodniu Adwentu można wykonywać pieśni o zwiastowaniu, np. Archanioł Boży Gabriel, Po upadku człowieka grzesznego, a także Zdrowaś bądź, Maryjo, kantyk Magnificat oraz antyfony „O”.

Przez cały okres Adwentu o świcie odprawia się Mszę św. roratnią ku czci Najświętszej Maryi Panny, dzięki czemu można powiedzieć, że Adwent ma charakter maryjny. W czasie tej wotywy – również w pierwszym podokresie Adwentu – można śpiewać pieśni przeznaczone na drugi podokres (I. Pawlak, Muzyka liturgiczna po Soborze Watykańskim II w świetle dokumentów Kościoła. Lublin 2001 s. 407-408).

Szczególna jest III niedziela Adwentu, tzw. niedziela Gaudete, w której dominuje jeszcze większa radość z powodu rychłego nadejścia Pana. Wyraża się to także w rozjaśnionym kolorze szat liturgicznych: zamiast fioletowego ornatu, kapłan zakłada różowy. Mimo, że niedziela ta przypada w pierwszym podokresie, to wyraźna jest już zapowiedź zbliżającego się Bożego Narodzenia.