Reklama

Niedziela Sandomierska

Wiara fundamentem jedności

Bardzo bym chciał, aby dzisiejsze poświęcenie kościoła umocniło tę jedność, aby była ona budowana wokół Jezusa Chrystusa na fundamencie wiary, na wspólnych wartościach – powiedział podczas uroczystości bp Krzysztof Nitkiewicz.

Niedziela sandomierska 41/2025, str. I

[ TEMATY ]

diecezja sandomierska

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Ołtarz jest centrum i sercem kościoła

Ołtarz jest centrum i sercem kościoła

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz dokonał poświęcenia kościoła św. Jadwigi Królowej w Cyganach. Uroczystą Mszę św. wraz z biskupem celebrowali przybyli kapłani na czele z ks. Krzysztofem Kułagą, proboszczem parafii. Na wspólnej modlitwie obecne były władze samorządowe, strażacy oraz parafianie i zaproszeni goście. Na początku uroczystości biskup ordynariusz dokonał pokropienia wodą święconą ołtarza oraz murów świątyni.

Odnosząc się w homilii do przypowieści o Łazarzu i bogaczu, biskup stwierdził, że chociaż żyli oni blisko siebie, dzieliła ich przepaść społeczna i brak relacji. Po śmierci role się odwracają: ubogi zostaje nagrodzony, a bogacz ukarany.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W dalszej części homilii bp Nitkiewicz powiedział, że Kościół będący jednym Ciałem Chrystusa powinien być w świecie naznaczonym podziałami, wzorem i budowniczym jedności. – Dzieli nas w Polsce wiele rzeczy: podejście do religii, do polityki, status społeczny, stan posiadania. Różnice istnieją także między narodami. Takie pojęcia, jak rodzina ludzka – wszyscy jesteśmy skądinąd dziećmi jednego Boga – albo wspólnota narodowa, istnieją przede wszystkim w sferze teoretycznej, bo z reguły skupiamy się na sobie, na własnym sukcesie, albo na ponoszonych porażkach. Tymczasem Kościół, który tworzymy, jest jednym, niepodzielnym Ciałem Chrystusa. Duch Święty gromadzi nas na jednej liturgii, podczas której posługujemy się używanym na co dzień językiem, wypowiadając te same słowa modlitw. (...) Bardzo bym chciał, aby dzisiejsze poświęcenie kościoła umocniło tę jedność, aby była ona budowana wokół Jezusa Chrystusa na fundamencie wiary, na wspólnych wartościach. Pielęgnujmy je w Kościele i przekazujmy innym. Stąd drogą do jedności jest ewangelizacja, towarzyszenie i pomaganie potrzebującym, pokojowe rozwiązywanie sporów, sprawiedliwość – powiedział ordynariusz sandomierski.

Biskup Nitkiewicz podkreślił na koniec, że potrzebna jest także większa współpraca między parafiami, wspólne inicjatywy duszpasterskie i pomoc charytatywna.

Następnie biskup namaścił olejem krzyżma świętego ołtarz i mury świątyni – gest ten oznacza przeznaczenie budowli wyłącznie do sprawowania kultu Bożego. Ołtarz, jako centrum i serce kościoła, staje się miejscem ofiary Chrystusa i duchowym stołem, przy którym gromadzi się wspólnota wierzących. W mensie ołtarza zostały umieszczone relikwie męczenników z pierwszych wieków chrześcijaństwa – świętych Nektariusza i Nikostrata, dar biskupa ordynariusza dla parafii.

Po złożeniu relikwii nastąpiło okadzenie ołtarza i całej świątyni, co symbolizuje modlitwy wiernych wznoszące się ku niebu. Ważnym momentem było także zapalenie świec na ołtarzu – znak obecności Chrystusa, Światłości świata, a zarazem radości Kościoła, który od tej chwili będzie gromadził się przy nowym ołtarzu, by sprawować Eucharystię, dokonał tego ks. Krzysztof Kułaga.

Na zakończenie bp Nitkiewicz wyraził wdzięczność wszystkim, którzy przyczynili się do budowy i wyposażenia świątyni. Podkreślił, że nowy kościół ma być przestrzenią spotkania człowieka z Bogiem i miejscem budowania wspólnoty parafialnej.

2025-10-07 15:20

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

#WakacjezNiedzielą (cz. 3)

Niedziela sandomierska 30/2021, str. IV

[ TEMATY ]

diecezja sandomierska

Agnieszka Łatka

Z dawnej budowli został tylko jej mały fragment

Z dawnej budowli został tylko jej mały fragment

Przemierzając trasę pomiędzy Staszowem a Połańcem, przejeżdżamy przez ciekawą i pełną uroku miejscowość Rytwiany.

Najczęściej nazwa Rytwiany kojarzy się w naszej diecezji z położoną nieopodal Pustelnią Złotego Lasu, mieszczącą się w pokamedulskich budynkach. Jednak warto zjechać z trasy w głąb miejscowości, aby zetknąć się z historią i z tym, co pozostało po latach świetności znajdującego się tam zamku.
CZYTAJ DALEJ

Jezus wyznaje Ojca jako Pana nieba oraz ziemi

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Izajasz patrzy na rosnącą potęgę Asyrii. Imperium zdobywa kolejne kraje. Prorok nazywa je „rózgą” oraz „kijem” gniewu Pana. To język narzędzia. Bóg może posłużyć się nawet mocarstwem, by ukarać lud wymagający upomnienia. Tekst od razu dodaje jednak rzecz istotną. Król asyryjski nie myśli w ten sposób. W jego sercu jest pycha oraz zamiar niszczenia narodów. Władca przypisuje sukces własnej mądrości oraz sile ręki. Mówi o przesuwaniu granic, grabieży skarbów oraz upokarzaniu ludów. Izajasz odpowiada ironią. Siekiera nie wywyższa się nad drwala. Piła nie rozkazuje temu, kto nią porusza. Obraz jest przejrzysty. Narzędzie nie jest panem historii. Asyria wykonuje rolę dopuszczoną przez Boga, lecz sama podlega sądowi za przemoc oraz pychę. Zapowiedź kary przyjmuje język choroby oraz ognia. Chwała imperium zgaśnie. Dostatek obróci się w wyniszczenie. Prorok nie zatrzymuje się na wojskowych szczegółach. Pokazuje sens dziejów. Żadna potęga nie jest ostateczna. Żaden król nie może postawić siebie w miejscu Boga. Dobra nowina tego fragmentu polega na tym, że Pan pozostaje Panem historii także wtedy, gdy mocarstwa zdają się nie do zatrzymania.
CZYTAJ DALEJ

Ewangelia mówi, że mamy wyłącznie jeden czas

2026-07-16 07:08

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Karol Porwich/Niedziela

Cierpliwość Boga jest ważna, aby nikomu nie zaszkodzić przed czasem, by człowiek mógł wzrastać, dojrzewać, podejmować odpowiedzialne decyzje. Jednym słowem, aby był wolny, aby na sądzie nie szukał usprawiedliwienia swoich złych zachowań, przymusem z zewnątrz. Ważny jest również czas. Ewangelia mówi, że mamy wyłącznie jeden czas. Nie można go zatem marnować.

Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”». Przedłożył im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata». Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję