Dobry Bóg dotknął was swoją łaską, ale też przyszedł z obietnicą, że nigdy was nie zostawi, że będzie blisko i że zawsze możecie na Niego liczyć – powiedział bp Damian Bryl.
Małżonkowie obchodzący 25. i 50. rocznicę ślubu odnowili przyrzeczenia małżeńskie w obecności biskupa kaliskiego, który przewodniczył Mszy św. w intencji jubilatów w Narodowym Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu w ramach Diecezjalnego Jubileuszu Rodzin. Jubilatów, a także pielgrzymów z Polski powitał ks. prał. Jacek Plota, kustosz kaliskiej bazyliki.
W homilii pasterz diecezji kaliskiej dziękował jubilatom za świadectwo wierności Panu Bogu i sobie nawzajem. – Chcemy dzisiaj dziękować za te wasze 25, 50 lat wspólnej drogi, za to, że otwarliście się na Bożą łaskę u początku waszej wspólnej drogi i byliście wierni. Dziękujemy, drodzy, za tę wierność. Żyjemy w świecie, w którym podważa się wierność, a wielu mówi, że wierność nie jest na te czasy. Wasze świadectwo wierności jest dla nas ważnym umocnieniem – podkreślił hierarcha.
Biskup zachęcał małżonków, aby szukali nadziei w doświadczeniu łaski, w dziękowaniu za miłość swojego współmałżonka, w przebaczaniu i dawaniu kolejnej szansy drugiemu człowiekowi, a także aby brali udział w działaniach prowadzonych przez duszpasterstwo diecezji kaliskiej na rzecz małżeństw i rodzin.
Po Komunii św. w Kaplicy Cudownego Obrazu św. Józefa Patrycja i Grzegorz Klonowscy, para Domowego Kościoła diecezji kaliskiej, w obecności biskupa i diecezjalnego duszpasterza rodzin zawierzyła patronowi wszystkie małżeństwa i rodziny.
- W świecie, w którym pojawia się tak wiele myśli, idei, poglądów chcemy iść drogą wierności Ewangelii Jezusa Chrystusa, wierności Jego nauczaniu, które podejmuje i pogłębia refleksja Kościoła - mówił bp Damian Bryl. W kaliskiej katedrze odbywa się dziś ingres nowego ordynariusza diecezji kaliskiej.
W kazaniu biskup kaliski zaznaczył, że szczególnie w tych trudnych czasach niepokoju, zamętu i niepewności wiara jest umocnieniem, wsparciem i daje nadzieję. - Dzisiaj wyznajemy, że Jezus Dobry Pasterz jest obecny w Kościele, który żyje w diecezji kaliskiej. Wyznajemy, że wspólnota ta jest dla Niego droga, cenna, ukochana, że ją prowadzi od prawie 30 lat, że jej błogosławi i pragnie jej dobra. Jezus żyje w tej wspólnocie, przychodzi do każdego, kto tworzy tę społeczność. Przychodzi nade wszystko w Eucharystii, w innych sakramentach, błogosławieństwach, ale także w dziełach miłosierdzia i solidarności, przychodzi przez swoje sługi diakonów, prezbiterów i biskupów – powiedział celebrans.
Ziemia naznaczona przemocą i męczeństwem doświadcza obecnie niezwykłego rozkwitu powołań
Na wschodzie Indii, obserwuje się silny wzrost powołań. Stan, który kilkanaście lat temu był świadkiem dotkliwych krzywd wyrządzonych wyznawcom Chrystusa, dziś staje się miejscem coraz częstszych święceń kapłańskich. Duszpasterze, którzy sami doświadczyli „prześladowań, których celem było uciszenie chrześcijaństwa”, dziś wzywają do pokoju i pojednania.
Stan Orisa staje się centrum wiary i nadziei dla indyjskiej wspólnoty katolickiej, która historycznie najgłębiej zakorzeniona jest w południowo-zachodnim stanie Kerala, gdzie odsetek wiernych zbliża się do 20 proc. populacji. W pozostałych stanach kraju chrześcijanie stanowią około 2 proc. z 1,2 miliarda mieszkańców. Chrześcijańska mniejszość, w kraju, w którym w ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat nastąpił wzrost związanego z hinduizmem religijnego nacjonalizmu, narażona jest ze strony grup ekstremistycznych na przemoc, która w stanie Orisa osiągnęła najwyższy poziom w latach 2007 i 2008.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
