Najbardziej aromatyczna jest dzika malina leśna. Właściwości lecznicze owoców maliny znane były już w starożytności. Od dawna owoce te były stosowane jako surowiec o działaniu przeciwzapalnym, napotnym, przeciwgorączkowym, jako środek regulujący pracę układu pokarmowego i przemianę materii. A ponieważ malina rośnie na obszarze całego kraju, to zarówno jej owoce, jak i liście są łatwo dostępnym surowcem leczniczym i odżywczym.

Są bogatym źródłem makro- i mikroelementów, a także witamin: C, E, A, PP, B1 , B2 , B3, które wpływają korzystnie na układ odpornościowy naszego organizmu.

Ze świeżych owoców sporządza się sok malinowy. W medycynie ludowej był ceniony za swoje działanie rozgrzewające i napotne, głównie w celu łagodzenia gorączki i przeziębień.

Z suszonych owoców natomiast, początkowo w temperaturze 30, a następnie 50°C, przygotowujemy napar. W tym celu zalewamy 2 łyżki suszonych owoców szklanką gorącej wody i zaparzamy je przez 15 min pod przykryciem. Napar z suszonych owoców po 30-60 min od podania wywołuje obfite wydzielanie potu.

Do celów leczniczych zbiera się młode liście maliny i suszy w przewiewnym, zacienionym miejscu. Liście malin mają właściwości przeciwbiegunkowe, przeciwzapalne i przeciwskurczowe, co sprawia, że są pomocne w problemach trawiennych i stanach zapalnych gardła. Liście maliny stosuje się jako łagodny lek w nieżytach żołądka oraz jelit, przy słabo nasilonych wzdęciach. Są dodawane do mieszanek przeciwbiegunkowych oraz używane w zastępstwie herbaty. Zewnętrznie napar z liści stosuje się w schorzeniach jamy ustnej, gardła i krtani oraz w różnych chorobach skóry. Można stosować napar do płukania jamy ustnej i gardła, przygotujemy go z mieszanki: 20 g liści maliny, liści szałwii i kwiatów rumianku.

W ziołolecznictwie ludowym, zwłaszcza we wschodniej Polsce, najczęściej zimą, przygotowuje się wywar z młodych pędów maliny. Jest on skuteczny przy przeziębieniu i grypie. Również miód z maliny leśnej wspiera organizm w walce z przeziębieniem i grypą.