Reklama

Niedziela Rzeszowska

Wiśniowa

Hrabia niezłomny

Rodziny Esterházych i Mycielskich oraz liczni goście z kraju i zagranicy przybyli do Wiśniowej, aby uczcić pamięć Jánosa Esterházyego.

Niedziela rzeszowska 8/2025, str. II

[ TEMATY ]

Wiśniowa

pl.wikipedia.org

János Esterházy (1901-1957)

János Esterházy (1901-1957)

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W kościele Najświętszej Maryi Panny Królowej Świata została odprawiona Msza św. w 50. rocznicę śmierci Marii z Esterházych Mycielskiej oraz symboliczne złożenie prochów Jánosa Esterházyego w kaplicy w krypcie grobowej Mycielskich w ich dawnej posiadłości w Wiśniowej. W uroczystości licznie wzięły udział rodziny Esterházych i Mycielskich oraz zaproszeni goście z kraju i zagranicy.

O losach Błogosławionego mogliśmy przeczytać z ulotki i publikacji pt. Naszym znakiem jest Krzyż. Sługa Boży János Esterházy. Jak pisze w tej publikacji Paweł Cebula OFM Conv.: „János Esterházy został zamęczony za postawę, której inspiracją była wiara w Boga i wierność Ewangelii. Oddał życie za miłość Boga i bliźniego”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Sługa Boży János Esterházy urodził się 14 marca 1901 r. w słowackiej wsi Velké Zálužie (węg. Nitraújlak). Jego rodzice, hr. János Mihály i hr. Elżbieta z Tarnowskich, przekazali mu żywą wiarę katolicką i patriotyzm, węgierski i polski. „Jako lider mniejszości węgierskiej na Słowacji był posłem do parlamentów w Pradze i Bratysławie. Odważnie stawał w obronie boskich praw godności człowieka, sprawiedliwości i prawdy. W czasie II wojny światowej ratował Żydów, Polaków i innych potrzebujących pomocy. Uwięziony przez NKWD skazany został na 10 lat łagrów, gdzie zachorował na gruźlicę. Komunistyczne władze Czechosłowacji skazały go na karę śmierci, zmienioną na dożywocie. Pozbawiony odpowiedniego leczenia zmarł w wielkich cierpieniach 8 marca 1957 r. w więzieniu w Mirowie, opatrzony sakramentami przez bł. bp. Vasile Hopko. Odznaczał się ewangeliczną wiarą, umiłowaniem Jezusa w Eucharystii, nabożeństwem do Maryi i Świętych. Do końca modlił się za swych prześladowców oraz o pojednanie między narodami”.

W kaplicy grobowej Mycielskich w Wiśniowej, będącej obecnie pod opieką parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Świata w tej miejscowości, znaleźć można tablicę pamięci Jánosa Esterházyego, a także drugą z napisem: „Dar Węgrów ze Słowacji dla polskiej rodziny Jánosa Esterházyego. Ujlak 2012 Tvrdošowce”.

Warto dodać, iż w 2010 r. w Bibliotece „Więzi” w Warszawie wydana została książka wspomnień Marii z Esterházych Mycielskiej, siostry Jánosa, pt. Ułaskawiony na śmierć. Rzecz o Jánosu Esterházym. Jak pisze Maciej Koźmiński w słowie wstępnym, książkę tę „można by określić jako dokumentalny reportaż z czasów pogardy z lat 1938-1957”. Wcześniej, w 2005 r., Imre Molnár, węgierski historyk, publicysta i dyplomata, wydał publikację pt. Zdradzony bohater. János Esterházy 1901-1957. To za jego sprawą doszło do opublikowania wspomnień Marii z Esterházych-Mycielskiej o Jánosu, w 2007 r. ukazało się wydanie węgierskie, a w 2010 r. słowackie.

2025-02-19 10:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pieśń o Bogu ukrytym

Niedziela rzeszowska 47/2025, str. IV

[ TEMATY ]

Wiśniowa

Archiwum Powiatowego Centrum Kultury i Turystyki w Wiśniowej

Widowisko zostało przedstawione w sali PCKiT w Wiśniowej

Widowisko zostało przedstawione w sali PCKiT w Wiśniowej

Taki tytuł nosi poemat napisany w czasie wojny przez Karola Wojtyłę, młodego kleryka, późniejszego papieża, św. Jana Pawła II.

Opublikowany pod pseudonimem: „Dawid”, u Sióstr Karmelitanek Bosych w Krakowie w 1946 r., stał się debiutem poetyckim autora. Do dziś urzeka głębią wiary, szczerą kontemplacją Boga, zachwyca potęgą Bożej Miłości, która ogarnia nas kojącą falą swojej światłości i prowadzi ku wieczności. To zapis duchowego przeżycia modlitewnego, ujętego w formę poetyckiej wypowiedzi, przejmującego w swym religijnym i artystycznym wyrazie.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Stryków: Rzymskokatolicka i Mariawicka modlitwa o Jedność Kościoła

2026-01-23 13:29

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

ks. Paweł Kłys

Nabożeństwo ekumeniczne w parafii św. Marcina w Strykowie

Nabożeństwo ekumeniczne w parafii św. Marcina w Strykowie

W regionie łódzkim trwają Dni Modlitw o Jedność Chrześcijan. W kolejnym dniu spotkań ekumenicznych modlitwę o jedność Kościoła zanoszono w świątyni rzymskokatolickiej pw. Świętego Marcina w Strykowie. Mszy świętej przewodniczył bp Zbigniew Wołkowicz, a homilię wygłosił ks. Stanisław Bankiewicz, proboszcz strykowskiej parafii Kościoła Starokatolickiego Mariawitów.

We wstępie do liturgii ks. Piotr Braczkowski, proboszcz parafii św. Marcina w Strykowie przywitał zebranych i wyraził wdzięczność za obecność i chęć wspólnej modlitwy o jedność Kościoła, szczególnie na gruncie lokalnym - strykowskim, gdzie w jednej miejscowości żyją i mieszkają obok siebie rzymscy katolicy i starokatolicy.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję