Taką radością z Bożego Narodzenia tętniła szkoła Sióstr Prezentek w Rzeszowie w czasie spotkań opłatkowych, które co roku gromadzą uczniów, ich rodziny, nauczycieli i zaproszonych gości. Aby móc pomieścić wszystkich chętnych, siostry zorganizowały aż trzy spotkania 10 i 11 stycznia 2025 r. W piątek świętowali licealiści ze starszych roczników, a w sobotę ich młodsi koledzy i uczniowie szkoły podstawowej.
W organizację uroczystości byli zaangażowani niemal wszyscy. Uczniowie wraz z nauczycielami przygotowali jasełka, które przypomniały zgromadzonym sceny związane z narodzeniem Jezusa, ale też zawierały wiele odwołań do współczesności. Dla najmłodszych aktorów występ przed tak liczną publicznością był dużym przeżycie. Szkolny chór, laureat wielu konkursów, przygotował na tę okazję bogaty program kolęd i pastorałek w ciekawych aranżacjach, a soliści dali popis prawdziwej wirtuozerii. Uzdolnieni muzycznie licealiści stworzyli zespół instrumentalno-wokalny, który uświetnił piątkowe spotkanie. Samorząd szkolny udekorował cały budynek, a rodzice przygotowali poczęstunek. Nad wszystkim czuwały siostry, wcielające w życie słowa pozostawione im przez kard. Karola Wojtyłę: „Szkoła to poszerzony dom rodzinny”.
Każde ze spotkań miało podobny przebieg i rozpoczynało się Mszą św. W piątek gościem specjalnym był bp Jan Wątroba, który przewodniczył Liturgii. Następnie zgromadzeni mogli podziwiać przygotowane przez uczniów programy artystyczne. Dla rodziców były to wzruszające chwile, gdy mogli zobaczyć swoje dzieci występujące na scenie lub śpiewające w chórze.
Po części wspólnej świętowanie przeniosło się do sal, gdzie w klasowym gronie dzielono się opłatkiem i wspólnie kolędowano. Panowała prawdziwie rodzinna atmosfera. Uczniowie z wychowawcami przygotowali niespodzianki dla gości, m.in. quizy dotyczące kolęd, pokazy zdjęć z klasowych wydarzeń, prezentacje talentów itp. Czas spędzony przy słodkim poczęstunku było okazją do wzajemnego poznawania się i zacieśniania więzi. Był również ilustracją tego, że radość dzielona z innymi, pomnaża się.
Wprowadzenia relikwii św. Jana Pawła II dokonał abp Mieczysław Mokrzycki
W parafii św. Judy Tadeusza w Rzeszowie 28 października odbył się odpust, podczas którego do kościoła zostały wprowadzone relikwie św. Jana Pawła II.
Tego niezwykle ważnego dla parafii aktu dokonał abp Mieczysław Mokrzycki, metropolita lwowski, osobisty sekretarz św. Jana Pawła II. Duchowe przygotowania parafianie rozpoczęli w ramach triduum. Kazania głosił ks. dr Paweł Matuszewski, notariusz Kurii Diecezjalnej. Główna Msza św. odpustowa miała miejsce o godz. 18. Przybyło na nią wielu duchownych: księży rodaków, z dekanatu z dziekanem ks. Stanisławem Jamińskim i z sąsiednich parafii. Obecni byli wszyscy miejscowi duszpasterze z proboszczem ks. Markiem Dzikiem i ks. prał. Józefem Stanowskim. Nie zabrakło Sióstr Sercanek z siostrą prowincjalną Konradą Dębicką oraz z s. Paulą, przełożoną w naszej parafii. Świątynię wypełnili liczni parafianie oraz goście. Duże wrażenie robili panowie z Honorowej Straży Najświętszego Sakramentu ze swoim sztandarem, którzy noszą charakterystyczne czerwone płaszcze. Oprawę muzyczną zapewnili: organista p. Marcin, parafialny chór „Emmanuel” z dyrygentem p. Romanem Olszowym oraz dziecięca scholka prowadzona przez p. Patrycję Ziomek.
Odcinek należy do tzw. „wyznań Jeremiasza”, osobistych modlitw proroka wpisanych w narrację księgi (Jr 11-20). Jeremiasz działa w Jerozolimie na progu upadku Judy. Jego słowo rozbraja złudne poczucie pewności, dlatego rodzi wrogość. Wers 10 pokazuje szeptane oskarżenia, donosy i wypatrywanie potknięcia. Powtarzane „Donieście, a my doniesiemy” brzmi jak wezwanie do urzędowego oskarżenia. Pojawia się zawołanie „Trwoga dokoła”, wyrażenie użyte w Jr 20 także jako symboliczne imię Paszchura. Prorok słyszy to w ustach ludzi, którzy jeszcze niedawno byli „mężami mojego pokoju” (ʾănšê šĕlōmî). Hebrajski zwrot o „strzeżeniu boku” bywa odczytywany także jako czatowanie na „potknięcie”, więc obraz zdrady staje się ostry. Następuje wyznanie zaufania: Pan jest przy nim jak „mocny bohater” (gibbôr). Wers 12 wprowadza tytuł „Panie Zastępów” (YHWH ṣĕbāʾôt) i język wnętrza człowieka: „nerki” (kĕlāyôt) oraz „lēb”, czyli ukryte motywy i decyzje. Prośba o sprawiedliwość ma formę oddania własnej sprawy Temu, który przenika zamiary. Wers 13 brzmi jak hymn uwielbienia, jak w wielu lamentacjach psalmicznych. Hieronim, komentując Jr 20,10-11, podkreśla sens magor-missabib jako „terror z każdej strony” i notuje wariant grecki, który sugeruje „gromadzenie się” napastników. U niego „mężowie pokoju” stają się dawnymi sojusznikami, a tekst służy umocnieniu nauczycieli Kościoła w doświadczeniu prześladowań.
"Chciałbym wam powiedzieć jeszcze jedno: walczcie o siebie, nie dajcie się wdeptać kryzysom beznadziejności, chwilowej ciemności, walczcie o czyste sumienie i nigdy nie myślcie, że Bóg jest przeciwko wam".
Ksiądz Jan Kaczkowski wiedział, jak trudno odnaleźć sens i nadzieję w cierpieniu, a jednak głęboko wierzył, że należy ich szukać zawsze i za wszelką cenę. Zachęcał do odwagi, uczciwości wobec siebie i zaufania Bogu, pokazując, że z najciemniejszych historii można wyjść mądrzejszym i bardziej ludzkim. To poruszająca opowieść o nadziei, która nie jest naiwna, lecz konieczna.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.