Lektura siedmiu nowel filmowych, na których podstawie powstały najbardziej znane filmy Herzoga, to z pewnością gratka dla miłośników kina. Wielu z nich pewnie przyznałoby, że wychowało się na tych filmach, tak jak zrobiło to wielu reżyserów. Lektura nowel może niektórych – wyłączając tych ostatnich – zawieść, bo nie należy ich czytać w oderwaniu od filmów. Bohaterowie nie są tak sugestywni jak Klaus Kinski odgrywający główne role w wielu filmach Herzoga. Opisy przyrody, np. w Aguirre, gniew Boży czy Fitzcarraldo, z pewnością nie są tak sugestywne jak filmowe kadry nieskończonych przestrzeni dzikiej natury, która w filmach Herzoga jest czymś więcej niż tłem. Nowele reżysera wydają się ascetyczne. Zdaje się, że nowelami czyni je fabuła, a ich autor jest mistrzem dramaturgii i narracji. Ta refleksja po ich lekturze może się stać jeszcze bardziej trafna po – kolejnym – obejrzeniu filmów.