W drodze dają świadectwo wiary i miłości do Matki Bożej. Na Jasnej Górze rozpoczął się tzw. pierwszy szczyt pielgrzymkowy. Wiele grup rozważało hasło roku duszpasterskiego w Polsce: „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła”, aby pokazać solidarność, jedność z Kościołem i przywiązanie do niego. „Maryjna, rodzinna, jedna z najstarszych w Polsce” – tak o 225. Pieszej Pielgrzymce Kalwaryjsko-Lanckorońskiej mówią pątnicy. Ich kompania wyróżnia się bogatymi tradycjami i ma charakter maryjny, dlatego w drodze rozważali Godzinki ku czci Matki Bożej i co roku wędrują tzw. traktem królewskim, którym Matka Boża w swoim obrazie jechała na Jasną Górę. W tym roku towarzyszyły im intencje rodzinne, ale w sercu przynieśli też troskę o ojczyznę.
Tradycyjnie z prośbą o poszanowanie chleba i z modlitwą za polską wieś przybyła 41. Piesza Pielgrzymka Duszpasterstwa Rolników Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. Ksiądz Paweł Mydłowski, duszpasterz rolników i przewodnik kompanii, zauważył, że rolnicy idą z „duchem czasu”, dlatego zachęcają do skorzystania z inicjatywy lodówek żywnościowych, która pomaga propagować szacunek dla produktów spożywczych.
Od 8 lat przemierzają (bez)cenne kilometry na rolkach, łącząc miłość do Maryi, hobby i chęć niesienia pomocy potrzebującym. Uczestnicy 8. Rolkowej Pielgrzymki Wrocławskiej w tym roku z akcją „Kilometry Miłości” wspierali ośrodek dla chłopców i dziewczyn ulicy w Sierra Leone. Pielgrzymi w ciągu 4 dni pokonali 221 km. Na Jasną Górę w sierpniu dotrą jeszcze rolkarze z Warszawy-Bemowa.
Na rowerze do Maryi
Na Jasną Górę, pod hasłem „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła”, dotarła 19. Ogólnopolska Pielgrzymka Rowerowa. Mszy św. na szczycie przewodniczył abp Wacław Depo, metropolita częstochowski. W homilii zwrócił uwagę na dyskretną, ale jakże czujną rolę Maryi w życiu każdego wierzącego.
Dla cyklistów pielgrzymka jest sposobem na połączenie miłości do Maryi, pasji i dbałości o kondycję. Są wśród nich i tacy, którzy ze względu na zobowiązania zawodowe po prostu nie mają możliwości uczestniczyć w trwającej dłużej pieszej pielgrzymce. Jest to jeden ze znaków czasu, które przeplatają się w wypowiedziach wielu jasnogórskich pielgrzymów.
Ogólnopolska Pielgrzymka Rowerowa łączy grupy z całej Polski – w tym roku siedemdziesiąt pięć. Cykliści – 1510 osób – tradycyjnie spotykali się w częstochowskiej archikatedrze, by razem, tworząc jedną „dwukołową pielgrzymkę”, wjechać na Jasną Górę i wspólnie się modlić.
Ratunek dla świata
Reklama
Na Jasnej Górze rozpoczęła się wyjątkowa inicjatywa, by dzieło Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego rozprzestrzeniało się na Polskę i świat. Wolontariusze wręczają jasnogórskim pielgrzymom gazetki zachęcające do podjęcia tej 9-miesięcznej modlitwy. Organizatorami są Centralny Ośrodek Duchowej Adopcji na Jasnej Górze i Fundacja Małych Stópek ze Szczecina. – Wmawia się młodym, że dziecko jest niczym, że jest tylko zlepkiem komórek, że kobiety mają prawo decydować, czy ono ma się urodzić, i dlatego ta modlitwa jest tak bardzo potrzebna, a to, że ona ratuje życie, potwierdza wiele świadectw ludzi – powiedziała Jowita Kostrzewska ze wspólnoty Pielgrzymi Niepokalanej, koordynatorka inicjatywy z Częstochowy. Ojciec Samuel Karwacki, krajowy moderator Dzieła Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego, przypomniał, że wielki testament i zobowiązanie pozostawił Polakom bł. Stefan Wyszyński w Jasnogórskich Ślubach Narodu: „Przyrzekamy Ci, z oczyma utkwionymi w żłóbek betlejemski, że odtąd wszyscy staniemy na straży budzącego się życia. Walczyć będziemy w obronie każdego dziecięcia i każdej kołyski równie mężnie, jak Ojcowie nasi walczyli o byt i wolność Narodu”.
Wolontariuszem może zostać każdy, komu bliska jest troska o życie – wystarczy napisać mail: KontaktPielgrzymiNiepokalanej@gmail.com .
Jasnogórski flesz
• 26-27 lipca – pielgrzymka Apostolatu Maryjnego i Franciszkańskiego Zakonu Świeckich.
Nikt nie pamięta o trudzie, upałach czy obolałych stopach. 13 sierpnia pątnicy 36. Rzeszowskiej Pielgrzymki na Jasną Górę pokłonili się Czarnej Madonnie, do której wędrowali 10 dni i pokonali pieszo 300 kilometrów. Wyruszyli z Rzeszowa 4 sierpnia z hasłem „Maryjo, wierzących broń”. Dla 1700 pątników to były wyjątkowe rekolekcje w drodze.
Niełatwo jest podsumować czas wędrowania i mówić o jego owocach. Możemy to zrobić na tyle, na ile podzielą się tym siostry i bracia pielgrzymkowi. „Możemy mówić o radościach i smutkach wypowiadanych w nowennie, zaangażowaniu w Różaniec, Drogę Krzyżową czy śpiew Godzinek. Owocem już są rozmowy na temat katechezy i pytania dotyczące poszczególnych darów Ducha Świętego. To wzajemne ubogacanie się, pomoc i życzliwość w niełatwej drodze. Reszta jest w sercach poszczególnych osób, które dotarły na Jasną Górę” - mówi bp Edward Białogłowski, prowadzący rzeszowskich pątników. Na pewno wyjątkowa była pogoda, tak wysokiej temperatury nie pamiętają najstarsi pielgrzymi. „Szliśmy setki kilometrów w upale, który przerażał nie tylko tych, co pozostali w domach. Nawet najstarsi pątnicy nie pamiętają tak wysokiej temperatury, która przy asfalcie wynosiła kilkadziesiąt stopni, a żar lejący się z nieba utrudniał oddychanie. Jednak nie to było najważniejsze. O wiele ważniejsza jest odpowiedź na pytanie, co pozostało po tych dniach modlitwy, słuchania słowa, przyjmowania sakramentów? Na ile udało mi się przybliżyć do Boga, zmienić siebie, wrócić lepszym? Odpowiedź należy do pielgrzymów. Cieszy to, że ciągle są ludzie, którzy chcą wędrować, widzą sens w takich rekolekcjach” - dodaje ks. Witold Wójcik, dyrektor 36. Pieszej Pielgrzymki z Rzeszowa. „Wyruszyliśmy całą rodziną po raz pierwszy. Rodzice i piątka dzieci. To nasza pielgrzymka dziękczynna, chcieliśmy podziękować za 25 lat małżeństwa, które w tym roku świętujemy, za wspaniałe dzieci i udane życie rodzinne. Pielgrzyma jeszcze mocniej scala rodzinę, uczy szacunku, pomocy, zauważenia potrzeb innych. To także wspólna modlitwa, wspólna radość i wspólne wspomnienia” - mówi pielgrzymkowa rodzina z grupy św. Maksymiliana. „Także dla mnie pielgrzymka była marzeniem, o które walczyłam” - dodaje Joanna, która na pielgrzymi szlak przyjechała z Londynu, zabierając ze sobą dwójkę dzieci”. Przed laty chodziłam na pielgrzymki i kiedy nadchodził sierpień, słuchając audycji pielgrzymkowych, bardzo tęskniłam za tą formą rekolekcji. Kiedy dzieci nieco podrosły, nie zastanawiałam się. Zależy mi na tym, by nasze dzieci poznały coś, czego nie mamy na emigracji. Polska religijność zdecydowanie różni się od tego, czego możemy doświadczać na co dzień w Anglii. Jeśli się nie ma mocnych korzeni, można się łatwo zatracić. My staramy się żyć wiarą, choć nie jest to łatwe. Pielgrzymka to takie ładowanie akumulatorów i mam nadzieję, że pomoże nam nie tylko przetrwać, ale i dawać świadectwo”. Dla pielgrzymkowych nowicjuszy, zarówno tych młodych, jak i starszych, tegoroczna wyprawa to swoisty sprawdzian nie tylko wytrzymałości fizycznej, ale i hartu ducha”. Nie wiedzieliśmy, co nas czeka i tak naprawdę opowiadania osób, które nas zachęcały do pielgrzymowania, nie oddają tego, czym jest pielgrzymka. To owszem - duży wysiłek fizyczny, ale najważniejsza jest atmosfera, ludzie wokół, którzy myślą podobnie, nie wstydzą się swojej wiary, pomagają, podtrzymują na duchu, razem się modlą. Kiedy jesteś na pielgrzymce, każdy nowy dzień jest darem. Te 10 dni fizycznego wysiłku i codziennej modlitwy, to najwspanialsze rekolekcje” - mówili nowicjusze, którzy przed wejściem do kaplicy Cudownego Obrazu nie kryli łez i wzruszenia. „Spanie w stodołach, w garażach, u obcych ludzi, brak bieżącej wody do mycia. Niewygody, niedosypianie. Widok Cudownego Obrazu wynagradza wszystkie trudy pielgrzymowania”. Pielgrzymka daje siłę na cały przyszły rok. Dla wielu pielgrzymów czas liczy się od pielgrzymki do pielgrzymki. Kto był to rozumie. Wyjątkowej atmosfery pielgrzymki nie da się opisać, to trzeba przeżyć.
To odcinek o krzyżu, który boli, ale nie jest pusty. O cierpieniu, które nie musi być ostatnim słowem.
W tę perspektywę wpisują się historie konkretnych osób. Melchior Wańkowicz, konfrontując się z podejrzeniem choroby nowotworowej, nie zatrzymuje się na szoku – pyta, co można z nowej trudności uczynić. Z kolei wspomnienie misjonarza z Detroit przywołuje spotkanie z byłą królową piękności, dotkniętą trądem i utratą wzroku, która mówi o chorobie jako o bramie do wiary. To zestawienie pokazuje dwa sposoby odpowiedzi na cierpienie: mobilizację do działania i próbę nadania sensu temu, co nieodwracalne.
Przygotowujemy się do świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Niedziela Męki Pańskiej (niedziela Palmowa) wprowadza nas w tryptyk paschalny: Wielki Czwartek, Wielki Piątek, Wigilia Paschalna - Zmartwychwstanie Pańskie.
Przed południem w katedrze wrocławskiej będzie celebrowany dzień kapłański. Dziękować będziemy Bogu za dar kapłaństwa, dzięki któremu Chrystus uobecnia się pod postacią chleba i wina „to czyńcie na moją pamiątkę” Łk 22,19b. Odnowimy także jako prezbiterium diecezjalne przyrzeczenia wierności naszemu posłannictwu złożone w dniu święceń kapłańskich. W Najświętszej Ofierze podziękujemy Bogu za dar Eucharystii – pokarmu naszego ducha. Czym kierował się Chrystus ustanawiając Eucharystię?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
