Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika, na os. Bukowym w Szczecinie należy do najstarszych położonych w prawobrzeżnej części miasta. Powstała na fundamencie istniejącej od lat wspólnoty wiernych z Klęskowa oraz dynamicznie rozbudowujących się okolic. Z niej z czasem wydzielone zostały inne znane parafie należące do dekanatu Słoneczne, czyniąc z niej prawdziwą parafią-matkę.

Tworzenie wspólnoty

Klęskowo jeszcze przed II wojną światową włączone zostało w granice Wielkiego Szczecina. Od tamtej pory jest częścią miasta, z jedną tylko przerwą w latach 1945-48, kiedy przynależało do powiatu gryfińskiego. W trakcie walk o Szczecin zostało mocno zniszczone. W znacznym stopniu ucierpiał też kościół. Jego powojenni mieszkańcy początkowo korzystali ze świątyni w Dąbiu, a od 1950 r. z kościoła w Zdrojach, który wówczas przywrócono do sprawowania kultu.

Okres do schyłku lat 70. XX wieku obfituje w szereg wydarzeń o charakterze administracyjno-prawnym, regulujących m.in. kwestie przynależności terytorialnej w ramach jurysdykcji parafialnych. Ważnym dla mieszkańców Klęskowa był rok 1976, w którym szczeciński Wydział ds. Wyznań za pośrednictwem Kurii – wówczas diecezji szczecińsko-kamieńskiej – wydał zezwolenie na odbudowę zabytkowego kościoła w Klęskowie, co z entuzjazmem przyjęli jego mieszkańcy. Rozpoczęte we wrześniu prace, zakończono z końcem lata 1978 r. Rozmiar prac przy odbudowie pamiętającej średniowiecze niedużej świątyni był ogromny. Jej ruiny miały zachowane tylko mury obwodowe i szczyty. Tego roku odbyła się pierwsza Msza pasterska, sprawowana przez proboszcza z parafii w Podjuchach, ks. Władysława Szyngierę chrystusowca, który wraz z ks. Stanisławem Rakiejem (także chrystusowcem) oraz inż. Zdzisławem Stande dźwigał ciężar odbudowy wiekowej świątyni. Kościół 25 lutego 1979 r. poświęcił bp Jan Gałecki. Data zbiegła się z datą śmierci patrona świątyni, tego roku bowiem obchodzono w kraju jubileusz 900-lecia męczeństwa biskupa ze Szczepanowa.

Budowa kościoła

Dzięki staraniom bp. Kazimierza Majdańskiego ówczesne władze państwowe zezwoliły na utworzenie nowej parafii – właśnie w Klęskowie. Pierwszym proboszczem erygowanej parafii św. Stanisława BM w Szczecinie-Klęskowie, wchodzącej w skład dekanatu Szczecin-Dąbie, został 1 marca 1981 r. ks. Tadeusz Jóźwiak chrystusowiec. Do roku 1995 parafialnym duszpasterstwem kierowali księża chrystusowcy. Obowiązki proboszcza pełnili jeszcze w tym okresie: ks. Józef Dudziak (1986-91) oraz ks. Andrzej Galant (1991-95). W trakcie ich posługi podejmowano wiele działań zmierzających do uruchomienia procesu rozbudowy kościoła w związku z dynamicznym rozwojem os. Bukowe. W październiku 1995 r. określone zostały wstępne założenia architektoniczne projektu nowego kościoła. Ustalono, że będzie dobudowany do świątyni średniowiecznej na jej osi od strony zachodniej.

W tym też roku parafia przekazana została duszpasterstwu diecezjalnemu. W grudniu 1995 r. proboszczem mianowano ks. Andrzeja Pastuszaka, za którego kadencji rozpoczęto prace przy budowie nowego kościoła. W sierpniu 1998 r. zastąpił go w tej roli ks. Józef Filipek. Zasadnicze prace przy budowie, wyposażaniu i podstawowym urządzaniu nowego kościoła zakończono w 2005 r., a stosowne pozwolenie na użytkowanie obiektu uzyskano w lutym 2006 r. Owego roku minęło 25 lat od utworzenia parafii. Świątyniazostała konsekrowana 23 października 2011 r. przez abp. Andrzeja Dzięgę.

Dziś majestatycznie górująca nad nowoczesnym osiedlem, coraz bardziej zanurzona w zieleni ceglana bryła nowej świątyni zespolona jest ze średniowieczną budowlą. Doskonale widać „stare” i „nowe”. Nowa budowla wymownie obrazuje rozrastający się Kościół. W tym roku mija 45 lat od chwili poświęcenia starego, odremontowanego kościoła, tak namacalnie scalonego dziś z nową budowlą i 43 lat od erygowania parafii.

Parafialna teraźniejszość

Obecnie parafia św. Stanisława BM wchodzi w skład dekanatu Słoneczne. Pełni funkcję swoistego centrum życia religijnego osiedla położonego na skraju Puszczy Bukowej, w którym kolejne pokolenia mieszkańców mają możliwość wzrastać duchowo pod opieką oddanych pracy duszpasterskiej kapłanów, także w ramach wspólnot, ruchów czy stowarzyszeń funkcjonujących w jej ramach.

W duchowym arsenale parafii mimo upływu lat do dziś tkwi ogromy potencjał pielęgnowany w sercach zarówno starszych, jak i młodszych parafian, bowiem to w tej parafii powstawały pierwsze grupy Młodzieżowej Oazy Ruchu Światło-Życie, tworzyły się kręgi Domowego Kościoła, rozwijał swą działalność Neokatechumenat. Stąd wyruszali jako zalążki do nowych parafii, pozostawiając zasiew, którego owoce dostrzegane są do dziś.

W parafii nieustannie w zasadzie od jej początków trwa modlitwa Żywego Różańca. Obecnie najbardziej zauważalną w niej wspólnotę stanowi Domowy Kościół, w ramach którego wiele (nie tylko młodych) małżeństw szuka bliższego kontaktu z Bogiem. Przestrzenią do aktywnego włączania się w życie Kościoła nadal pozostaje ministrantura, w której doświadczenie służby przy ołtarzu zdobywają kolejne pokolenia chłopców w różnym wieku. Poszukujący głębi znaczeń słowa Bożego mają możliwość rozszerzania horyzontów w spotkaniach biblijnych.

W parafii troską objęty jest każdy człowiek, a potrzeby najsłabszych, chorych, opuszczonych, stanowią priorytet w służbie duszpasterskiej. Między innymi ku temu w 2004 r. wprowadzona została jako w jednej z pierwszych w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej posługa nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. Od 2011 r. swe muzyczne szlify doskonali parafialny chór „Cantamus Domino”, prowadzony od przeszło dekady przez Krzysztofa Krzemienia. To tylko wybrane przykłady funkcjonowania parafii, w której od 26 lat obowiązki proboszcza pełni ks. kan. Józef Filipek. Dziś w duszpasterskiej misji wspierają go wikarzy: ks. mgr Dawid Szymkowiak (od 2015 r.) oraz ks. mgr Marcin Rolnicki (od 2019 r.), a pomocą wciąż służy mieszkający w domu parafialnym jako rezydent emerytowany już kapłan ks. kan. Joachim Feński.