Inicjatywa nawiązuje do rzymskiej tradycji, zapoczątkowanej przez papieża Grzegorza Wielkiego w VI wieku. W 2006 r. papież Benedykt XVI powiedział, że „tradycja kościołów stacyjnych zachowuje swoją wartość mimo minionych wieków”.
Przed laty grupa wiernych związanych z kapucyńską parafią na Poczekajce postanowiła przenieść tę tradycję na grunt lubelski. Jak informuje Anna Pasek, inicjatorka pielgrzymki, kościoły stacyjne to 40 kościołów, w których wierni gromadzą się podczas Wielkiego Postu na pierwszej Mszy św. – Przez czterdzieści dni udajemy się na poranną Mszę św. codziennie do innego kościoła. To nasze świadectwo wiary w Syna Bożego, czas szczególnej modlitwy, nawrócenia i nowego życia z Chrystusem oraz przygotowania do świąt Zmartwychwstania Pańskiego – mówi Anna Pasek. Tym razem pielgrzymce towarzyszą słowa św. Jana Pawła II: – „Nie lękajcie się, otwórzcie drzwi Chrystusowi”. Może w niej wziąć udział każdy, nie ma żadnych zapisów; można również uczestniczyć w wybranych stacjach. Dla osób, które pracują od wczesnych godzin porannych, jest możliwość uczestniczenia w wieczornych Mszach św. w kościołach stacyjnych.
Pielgrzymka rozpoczyna się w Środę Popielcową Mszą św. w intencji pątników i ich rodzin o godz. 6.30 i 18.00 w kościele Niepokalanego Serca Maryi i św. Franciszka (al. Kraśnicka 76), a kończy w archikatedrze lubelskiej w Niedzielę Palmową Mszą św. o godz. 8.30. Szczegółowy wykaz kościołów z adresami i godzinami Mszy św. znajduje się na www.lublin.niedziela.pl . /buk
Kaplica Najświętszego Sakramentu w archikatedrze przemyskiej
Radykalne słowa Jezusa na pustyni: Idź precz, szatanie! są dla nas przykładem kategorycznego odrzucania pokus oraz wezwaniem do opowiedzenia się za Jezusem i do naśladowania Jego życia.
Wielki Post to bardzo szczególny okres roku liturgicznego. Wchodząc w ten święty czas, mamy okazję dobrze przygotować się do przeżywania Męki Pańskiej i jej konsekwencji, jaką jest Zmartwychwstanie Chrystusa. W Środę Popielcową, poprzez przyjęcie znaku, jakim jest posypanie głów popiołem, weszliśmy na drogę wewnętrznej przemiany. Ma ona polegać na nawróceniu naszych serc, na radykalnym zerwaniu z grzechem oraz na czynieniu dobra i świadczeniu miłości w konkretnych sytuacjach naszego życia.
Ojciec Święty mianował abp. Mirosława Adamczyka nuncjuszem apostolskim w Albanii. Polak od 33 lat pełni służbę w dyplomacji watykańskiej. Do tej pory był papieskim przedstawicielem w Argentynie, a wcześniej m.in. w Panamie - informuje Vatican News.
Abp Mirosław Adamczyk ma 63 lata. Pochodzi z Gdańska. Pracę w dyplomacji watykańskiej rozpoczął w 1993 r., pracując kolejno na Madagaskarze, w Indiach, na Węgrzech, w Belgii, RPA i Wenezueli, a także w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej. Od 2020 r. był nuncjuszem apostolskim w Argentynie, wcześniej – w latach 2017 – 2020 – w Panamie, a jeszcze wcześniej: w Liberii, Gambii i Sierra Leone.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
