Od wielu już lat dzień skupienia RRN odbywa się w sobotę poprzedzającą pierwszą niedzielę adwentową. Zawsze chcemy dotknąć przesłania, które Kościół przeżywa tuż przed rozpoczęciem Adwentu, a w tym roku, dodatkowo, świętowaliśmy 10-lecie zawierzenia ruchu Matce Bożej i odnowiliśmy je indywidualne i jako wspólnota. Ruch Rodzin Nazaretańskich jest międzynarodowym katolickim ruchem apostolstwa rodzin założonym w Warszawie w 1985 r. z inicjatywy ks. Tadeusza Dajczera i ks. Andrzeja Buczela. Z grupą świeckich utworzyli oni wspólnotę ewangelizacyjną dążącą do radykalizmu wiary przez ciągłe nawrócenie. Od 1987 r. Ruch był obecny w wielu diecezjach Polski, a także za granicą. Ruch Rodzin Nazaretańskich został erygowany jako diecezjalne publiczne stowarzyszenie wiernych, najpierw w 2001 r. przez kard. Józefa Glempa w archidiecezji warszawskiej, a następnie w wielu innych diecezjach polskich i na świecie. W 2004 r. rozpoczęto starania w Papieskiej Radzie ds. Świeckich o zatwierdzenie statutu na szczeblu międzynarodowym. Członkowie Ruchu wzorują się na Świętej Rodzinie z Nazaretu. Pragną naśladować Jej świętość poprzez zwykłe codzienne zadania, które przeżywają razem z Bogiem.
Ruch Rodzin Nazaretańskich jest maryjną wspólnotą działającą przy parafiach. Na to coroczne spotkanie wybrała się również grupa członków i sympatyków RRN z diecezji drohiczyńskiej. Swoją podróż rozpoczęliśmy już piątek, by w ciszy popołudnia dnia powszedniego pokłonić się Naszej Królowej, stanęliśmy do Apelu przed Jej Obliczem, by po nocnym odpoczynku w pełni sił realizować program sobotniego dnia skupienia. Rano w sali o. Kordeckiego wysłuchaliśmy konferencji moderatora krajowego Ruchu Rodzin Nazaretańskich ks. Dariusza Kowalczyka oraz świadectwa wygłoszonego przez małżeństwo należące do naszej wspólnoty. Po krótkiej przerwie zgromadziliśmy się w Jasnogórskiej Bazylice na Eucharystii. Mszy św. celebrowanej przez kapłanów posługujących w RRN przewodniczył bp Andrzej Siemieniewski, delegat ds. Ruchu Rodzin Nazaretańskich KEP. Odnosząc się do odczytanego słowa Bożego wskazał, że końcem świata każdego człowieka jest jego śmierć i nie powinniśmy bać się i przesadnie interpretować wydarzeń, które mogą zwiastować koniec świata. Przedstawiciele z naszej diecezji brali w niej aktywny udział poprzez czytanie mszalne i modlitwę wiernych. Następnie w kaplicy cudownego obrazu uczestnicy dnia skupienia odnowili akt zawierzenia RRN Matce Bożej i odmówili cząstkę Różańca. Krajowy moderator ruchu ks. Dariusz Kowalczyk zauważył, że 10-lecie zawierzenia całej wspólnoty Maryi jest okazją do odnowienia daru szerzenia miłości do Matki Bożej na poziomie relacji osobowych w rodzinie i w otoczeniu. Dziś szczególnie potrzebne jest świadectwo, przykład i cicha ewangelizacja, włączanie się w życie parafii. Po przejściu do bazyliki pokłoniliśmy się Jezusowi w Najświętszym Sakramencie słuchając rozważań ks. Stefana Czermińskiego. Oprócz wymiaru duchowego była to też okazja do spotkań osób z różnych części Polski, które łączy duchowość maryjna.
Podczas uroczystości odsłonięto tablicę pamiątkową
W kościele Trójcy Przenajświętszej w Rudce, Mszą św. pod przewodnictwem bp. Piotra Sawczuka, rozpoczęto uroczystość upamiętniającą 70. rocznicę buntu mieszkańców wsi Olendy przeciwko przymusowej kolektywizacji ziemi.
Podczas Mszy św. 28 kwietnia, w homilii, biskup przypomniał historię kolektywizacji, jej początki i konsekwencje. Podkreślił, że historia, która wydarzyła się w 1954 r. w Olendach, była najgłośniejszym wydarzeniem zbiorowego buntu przeciwko odbieraniu rolnikom ich własności. Kiedy zapadła decyzja o utworzeniu Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej, mieszkańcy Olend, w tym przeważająca liczba kobiet wyszły na pole, aby zablokować spółdzielcze traktory orzące odebraną ziemię. 8 osób zostało aresztowanych i dotkliwie ukaranych. Bunt w Olendach wyróżniał się tym, że prym wiodły kobiety i dlatego nazwano go „buntem babskim”.
Iz 58 należy do części księgi związanej z czasem po powrocie z wygnania. Trwa post i modlitwa, a równocześnie trwa krzywda ubogich. Prorok dostaje polecenie: „Wołaj na całe gardło”. To mowa publiczna, w tonie upomnienia. Lud pości i pyta, czemu Bóg „nie widzi”. Odpowiedź dotyka dnia pracy. W dzień postu załatwia się interesy i „uciska” robotników. Pojawia się spór i przemoc. Zewnętrzne znaki żałoby zostają nazwane: skłanianie głowy „jak sitowie” i leżenie w worze z popiołem. Hebrajskie określenie sitowia oznacza trzcinę bagienną, łatwo uginającą się pod palcami. Prorok pokazuje więc gest, który można wykonać bez przemiany życia. „Post, który wybieram” zostaje opisany czasownikami wyzwolenia. Należy rozwiązać więzy nieprawości, zerwać jarzmo, wypuścić uciśnionych. Potem idą czyny bardzo konkretne. Należy dzielić chleb z głodnym, wprowadzić pod dach biednych tułaczy, okryć nagiego, nie odwracać się od człowieka „z własnego ciała”. Hebrajskie bāśār oznacza także krewnego, więc odpowiedzialność zaczyna się najbliżej. Wers 8 używa obrazu świtu. Światło wschodzi, a „chwała Pana” idzie z tyłu jako osłona. W 9a pada obietnica: „Oto jestem” (hinneni). To słowo pojawia się w Biblii jako odpowiedź gotowości, na przykład u Samuela w noc powołania. Prorok ukazuje post, który otwiera drogę do wysłuchanej modlitwy i do uzdrowienia relacji społecznych. W wersecie 1 pojawia się obraz trąby. Hebrajskie skojarzenie prowadzi do szofaru, rogu używanego do ogłaszania świąt i alarmu. Ten sam dźwięk ma obudzić sumienie wspólnoty. W tle stoją także posty pamięci po katastrofie, o których mówi Za 7-8.
Żyjemy w epoce światłowodu, e-dzienników i wirtualnych klas. A jednak mapa Polski wciąż dzieli dzieci na tych z „centrum” i tych z „peryferii”. Badania pokazują, że uczeń ze wsi ma nawet dziesięciokrotnie mniejsze szanse na dostanie się do prestiżowego liceum niż jego rówieśnik z dużego miasta – nawet przy podobnych wynikach egzaminu. Widać więc, że w edukacji nadal rządzi geografia. I to nie tylko ta z atlasu.
Kilka dni temu czytaliśmy o „geografii możliwości”. To określenie trafia w sedno. Analizy obejmujące lata 2019–2021 pokazują jasno: młodzi ludzie, którzy uczęszczali do szkół podstawowych w dużych miastach (powyżej 100 tys. mieszkańców), mają od siedmiu do nawet dziesięciu razy większe szanse na kontynuowanie nauki w prestiżowym liceum niż ich rówieśnicy ze szkół wiejskich – i to przy porównywalnych wynikach egzaminu ósmoklasisty.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.