W liturgiczne wspomnienie bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego, patrona mediów katolickich, przez jego wstawiennictwo modlono się w diecezji warszawsko-praskiej, z której pochodził.
Nieszpory o bł. Ignacym poprzedziły Mszę św. w sanktuarium MB Loretańskiej w Loretto. Liturgii przewodniczył bp Romuald Kamiński, ordynariusz warszawsko-praski.
W homilii hierarcha odniósł się do faktu, że dziś mieszka w budynkach, w których kilkadziesiąt lat temu, jako dziekan praski, mieszkał ks. Kłopotowski. Bp Kamiński podkreślił też, że święci są nam dani po to, byśmy prosili ich o pomoc przy codziennych sprawach.
– Można wchodzić w pewne relacje ze świętymi i błogosławionymi, i ich obligować do tego, że mają nam towarzyszyć w naszej drodze. Szczególnie, kiedy dotyczy to spraw diecezji – powiedział ordynariusz warszawsko-praski.
Rano w katedrze św. Michała Archanioła i św. Floriana Eucharystii przewodniczył proboszcz parafii katedralnej ks. Tomasz Kalinowski. Homilię wygłosił dyrektor i redaktor naczelny Radia Warszawa ks. dr Mariusz Wedziuk. Podkreślił w niej m.in., że posługę bł. ks. Kłopotowskiego cechowała wielka pobożność maryjna.
Bł. ks. Kłopotowski był prekursorem prasy katolickiej, prowadził także wiele dzieł charytatywnych. Zmarł 7 września 1931 r. Spoczywa w kaplicy sanktuarium MB Loretańskiej w Loretto. /ŁK
Uroczysta instalacja relikwii bł. Ignacego Kłopotowskiego w kościele w Liwie
Błogosławiony Ignacy Kłopotowski, którego liturgiczne wspomnienie wypada 7 września (w rocznicę jego śmierci), należy do grupy kilkunastu osób wyniesionych na ołtarze, związanych z diecezją drohiczyńską.
Chociaż beatyfikowany w 2006 r. ks. Ignacy Kłopotowski był wyświęcony jako kapłan diecezji lubelskiej, później pracował w archidiecezji warszawskiej, a jego grób znajduje się na terenie diecezji warszawsko-praskiej, to i diecezjanie drohiczyńscy mają prawo mówić o nim: „Nasz święty!”. Przede wszystkim dlatego, że urodził się w Korzeniówce Małej (obecnie parafia Miłkowice Maćki), a chrzest św. otrzymał w katedrze w Drohiczynie. Są także inne miejsca na terenie naszej diecezji, gdzie zachowały się ślady jego obecności i gorliwej działalności ewangelizacyjnej. Do takich należy niewątpliwie Liw.
Publikujemy oświadczenie rzecznika Archidiecezji Krakowskiej w sprawie pojawiających się w przestrzeni internetowej fałszywych nagrań, wykorzystujących wizerunek Metropolity Krakowskiego.
Archidiecezja Krakowska informuje, że nagrania jakichkolwiek reklam z udziałem Księdza Kardynała Grzegorza Rysia, szczególnie promujące suplementy diety, lekarstwa i fundusze inwestycyjne, pojawiające się w przestrzeni internetowej to tzw. deepfake, czyli materiały fałszywe. Ksiądz Kardynał nigdy nie brał udziału w reklamach, a wykorzystanie wizerunku Metropolity Krakowskiego narusza Jego dobra osobiste. Ostrzegamy wszystkich przed manipulacją, dezinformacją i oszustwem.
Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
