– Chcę wam podziękować za wasze posłuszeństwo, dyspozycyjność i przyjęcie tego, co po ludzku wydaje się trudne do przyjęcia i niezrozumiałe – powiedział 9 czerwca bp Marek Mendyk do księży, których posyła na nowe placówki wikariuszowskie.
Po wyznaczeniu nowych obowiązków dla administratorów i proboszczów biskup świdnicki zaprosił w drugiej kolejności wikariuszy, z którymi także wiąże pewne nadzieje. – Przyjmijcie to jako próbę, przez którą trzeba przejść, może szybciej dojrzeć, wydorośleć, a może czegoś nowego posmakować, co później w samodzielnej kapłańskiej służbie będzie owocować – wyjaśniał biskup, życząc młodym kapłanom, aby te wspólnoty, do których zostają posłani, były dla nich miejscem rozwoju wiary, odkrywania charyzmatów, talentów i zdolności.
• Ks. Grzegorz Banda – dotychczasowy wikariusz w parafii św. Mikołaja w Świebodzicach, ustanowiony wikariuszem w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bielawie.
• Ks. Wiktor Bednarczyk – dotychczasowy wikariusz w parafii św. Józefa w Jaworzynie Śląskiej, ustanowiony wikariuszem w parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lądku – Zdroju.
• Ks. Mirosław Benedyk – dotychczasowy wikariusz w parafii katedralnej w Świdnicy, ustanowiony wikariuszem w parafii Świętych Aniołów Stróżów w Wałbrzychu, nadal będzie prowadził świdnicką edycję Niedzieli.
• Ks. Krzysztof Faron – dotychczasowy wikariusz w parafii Najświętszego Zbawiciela w Strzegomiu, ustanowiony wikariuszem w parafii św. Mikołaja w Świebodzicach.
Reklama
• Ks. Karol Janik – dotychczasowy wikariusz w parafii Matki Bożej Różańcowej w Dzierżoniowie, ustanowiony wikariuszem w parafii Najświętszego Zbawiciela w Strzegomiu.
• Ks. Marcin Kirkiewicz – dotychczasowy wikariusz w parafii św. Michała Archanioła w Bystrzycy Kłodzkiej, ustanowiony wikariuszem w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Wałbrzychu.
• Ks. Jerzy Kozłowski – dotychczasowy wikariusz w parafii katedralnej w Świdnicy, ustanowiony wikariuszem w parafii św. Józefa w Jaworzynie Śląskiej.
• Ks. Mateusz Kulig – dotychczasowy wikariusz w parafii św. Antoniego w Pieszycach, ustanowiony wikariuszem w parafii św. Katarzyny w Nowej Rudzie – Słupcu.
• Ks. Piotr Michalski – dotychczasowy wikariusz w parafii św. Jadwigi w Bolkowie, ustanowiony wikariuszem w parafii św. Michała Archanioła w Bystrzycy Kłodzkiej.
• Ks. Radosław Mielczarek – dotychczasowy wikariusz w parafii Świętych Aniołów Stróżów w Wałbrzychu, ustanowiony wikariuszem w parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Świdnicy.
• Ks. Sebastian Oliszewski – dotychczasowy wikariusz w parafii św. Michała Archanioła w Mieroszowie, ustanowiony wikariuszem w parafii św. Marcina w Piławie Górnej.
• Ks. Kamil Osiecki – dotychczasowy wikariusz w parafii św. Katarzyny w Nowej Rudzie – Słupcu, ustanowiony wikariuszem w parafii św. Wojciecha w Wałbrzychu.
• Ks. Kamil Ożóg – dotychczasowy wikariusz w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bielawie, ustanowiony wikariuszem parafii katedralnej w Świdnicy.
Reklama
• Ks. Przemysław Pojasek – ustanowiony wikariuszem parafii katedralnej w Świdnicy.
• Ks. Paweł Reizer – dotychczasowy wikariusz w parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Wałbrzychu, ustanowiony wikariuszem w parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lądku – Zdroju.
• Ks. Maciej Sroczyński – dotychczasowy wikariusz w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Wałbrzychu, ustanowiony wikariuszem w parafii św. Jadwigi w Bolkowie.
– Chcę powiedzieć, że wstawiali się za wami ludzie, zwłaszcza młodzież, czasem dzieci, ministranci, widząc waszą pracę i oddanie, zaangażowanie. Powiem szczerze, że bardzo mnie to cieszyło, bo oni widzą w osobie swojego duszpasterza, jak odkrywany i rozwijany jest ich potencjał – podkreślił biskup świdnicki.
Księża wikariusze pojawią się w nowych placówkach w poniedziałek 26 czerwca.
Za nami etap szkolny 29. Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy Biblijnej, organizowanego przez Katolickie Stowarzyszenie Civitas Christiana.
- W tegorocznych zmaganiach udział wzięło 109 uczniów z 11 szkół ponadpodstawowych z terenu diecezji świdnickiej. Uczestnicy w dniach 10-11 marca, rozwiązywali test on-line z Ksiąg Ezdrasza i Nehemiasza oraz listów pasterskich św. Pawła (1-2 List do Tymoteusza i List do Tytusa). Trzech najlepszych uczniów z każdej placówki awansowało do etapu diecezjalnego, który odbędzie się w Świdnicy 10 kwietnia br., w Centrum Edukacji Katolickiej – poinformowała Joanna Rudy – koordynatorka konkursu.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
W sobotę, 30 maja, w archikatedrze lubelskiej 5 diakonów Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie z rąk abp. Stanisława Budzika przyjęło święcenia prezbiteratu.
– Uroczystość święceń kapłańskich jest jednym z najważniejszych wydarzeń w ciągu roku liturgicznego. W tym dniu widać, ile wiary jest w ludzie Bożym, ile jest we wspólnocie Kościoła odwagi i nadziei, która młodym ludziom może dać siłę i radość z poświęcenia się Panu – powiedział metropolita. Do Andrzeja, Michała, Karola, Mateusza i Rafała skierował Chrystusowe słowa: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i aby owoc wasz trwał” (J 15,16).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
