Odnosząc się do tego niezwykłego wydarzenia, abp Leonard Blair, metropolita archidiecezji Hartford, na terenie której znajduje się parafia w Thomaston, zwrócił uwagę, że cuda, które mogą się dziać dziś tak samo jak za ziemskiego posługiwania Jezusa, są „Bożymi znakami, które wzywają nas do pogłębienia swojej wiary”.

Bezpośrednią przyczyną ustanowienia uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa były widzenia św. Julianny z Cornillon, przeoryszy klasztoru Augustianek w Mont Cornillon k. Liege, które rozpoczęły się w 1208 r. Z pewnością jednak decyzję o jej ustanowieniu przyspieszył cud eucharystyczny, który kilkadziesiąt lat później, w 1263 r., miał miejsce w Bolsenie.

Nauka i nagroda

Cud z Bolseny nie jest pierwszym cudem eucharystycznym. Pierwszy, jak się uważa, ma miejsce w VIII wieku w Lanciano we włoskiej prowincji Abruzja.

W tamtejszym klasztorze Bazylianów żyje zakonnik, którego dręczą wątpliwości dotyczące rzeczywistej obecności Chrystusa w Postaciach eucharystycznych. Gdy pewnego ranka sprawuje Mszę św. w przyklasztornym kościele, w chwili konsekracji po raz kolejny dopadają go wątpliwości. I w tym właśnie momencie hostia, którą trzyma w rękach, przemienia się w ciało, a po chwili wino w kielichu przybiera postać krwi. Jak przekazuje tradycja, wieść o tym zdarzeniu natychmiast roznosi się po całym mieście. Dziś relikwie, na które składają się pięć kropel zakrzepniętej krwi i cienki krążek części ciała, przechowywane są w kościele św. Franciszka w Lanciano, dokąd licznie przybywają wierni. Badania podjęte nad nimi po wielu wiekach, zapoczątkowane w 1970 r., potwierdzają z całą pewnością, że ciało i krew mają tę samą grupę krwi – AB, a ciało składa się z tkanki pochodzącej z mięśnia sercowego żywej osoby.

Zanim dojdzie do wspomnianego już cudu w Bolsenie, niewytłumaczalne naukowo wydarzenia eucharystyczne mają miejsce w kolejnych miastach we Włoszech, w Hiszpanii, Portugalii, we Francji i w Niemczech. Dla wszystkich, którzy o nich słyszą, są umocnieniem w wierze, dla głęboko wierzących – nagrodą za wierność i gorliwość, dla wątpiących – nauką, że pod postaciami chleba i wina prawdziwie obecny jest Chrystus, dla świętokradców – przestrogą, a bywa, że dla innowierców stają się przyczynkiem do przyjęcia chrztu.

Papieska decyzja

Bolsena w prowincji Viterbo, 1263 r. Ksiądz Piotr z Pragi, choć niezwykle gorliwy w posłudze, wciąż ma wątpliwości, czy Chrystus jest w rzeczywisty sposób obecny w Eucharystii. By się ich pozbyć, odbywa pielgrzymkę do grobów Apostołów w Rzymie. W drodze powrotnej odprawia Mszę św. w Bolsenie. W chwili konsekracji hostia zaczyna obficie krwawić, a krew spływa na korporał i płótna leżące na ołtarzu. Ksiądz Piotr jest tak przerażony, że przerywa Mszę św., a kielich, konsekrowaną Hostię i korporał zamyka w tabernakulum. Dopiero gdy ochłonie, informuje innych o tym, co się wydarzyło. Wiadomości docierają także do przebywającego w odległym o mniej więcej 30 km Orvieto papieża Urbana IV, a ten wysyła do Bolseny komisję w celu zbadania sprawy. Wydarzenie zostaje uznane za nadprzyrodzone i relikwie cudu zostają przeniesione w procesji do Orvieto. Papież, który od jakiegoś czasu rozważa kwestię ustanowienia święta Bożego Ciała, w cudzie z Bolseny upatruje Boży znak i 11 sierpnia 1264 r., rok po wydarzeniu, wydaje bullę Transiturus, w której ustanawia święto diecezjalne Bożego Ciała świętem całego Kościoła (w 1248 r. w wyniku starań św. Julianny z Cornillon zostało ono ustanowione w diecezji Liege).

Wydarzenia w Thomaston

Zaledwie 2 miesiące temu, 5 marca, podczas Mszy św. w kościele katolickim św. Tomasza w Thomaston, w którym niegdyś proboszczem był bł. Michael McGivney, założyciel Rycerzy Kolumba, dochodzi do domniemanego cudu rozmnożenia komunikantów. Podczas rozdawania Komunii św. świecki szafarz zauważa, że za moment zabraknie mu komunikantów. Zgłasza ten fakt księdzu, ale zanim ten zdąży zareagować, szafarz spostrzega, że puszka w niewytłumaczalny sposób się nimi wypełnia. Pod koniec Mszy św. o niezwykłym wydarzeniu informuje wiernych proboszcz – ks. Joseph Crowley. – Jednemu z naszych szafarzy zabrakło Hostii i nagle w puszce pojawiło się ich więcej. Bóg po prostu powielił się w cyborium – wyjaśnia. Jest tak podekscytowany wydarzeniem, że trudno znaleźć mu w tej chwili właściwe słowa. – To naprawdę super, kiedy Bóg robi takie rzeczy – dodaje. W pierwszej kolejności niezwykłe wydarzenie zostaje przeanalizowane przez archidiecezję Hartford, po czym dokumentacja trafia do Watykanu, gdzie wszczęte zostaje dochodzenie w sprawie domniemanego cudu. Od tej chwili sprawą zajmuje się Dykasteria Nauki Wiary, ale na wyniki jej dogłębnego dochodzenia przyjdzie nam z pewnością poczekać.

„W ciągu wieków Kościół wielokrotnie starannie i uważnie badał nadzwyczajne znaki z nieba” – napisał abp Blair w komunikacie po wydarzeniu w parafii Thomaston, a jednocześnie przypomniał, że „katolicy doświadczają cudu w czasie każdej Mszy św., gdy chleb przemienia się w Ciało Chrystusa, a wino w Jego Krew”.