Odbył się on w konkatedrze w Chełmży. Tym mieście mieszkał i pełnił posługę przy ołtarzu mały Wicek Frelichowski, a 15 marca 1937 r., jako młody kapłan, sprawował Mszę św. prymicyjną. Dziś ks. Stefan W. Frelichowski jest duszpasterzem dzieci, młodzieży oraz środowisk harcerskich. 18 marca zgromadził w rodzinnym mieście kapłanów, diakonów stałych, akolitów, ceremoniarzy, lektorów, ministrantów i kandydatów na ministrantów.

Rodzina Pana

W Chełmży od godzin porannych dało się zauważyć wzmożony ruch. Do miasta zjeżdżali kapłani oraz członkowie służb liturgicznych z najdalszych krańców diecezji toruńskiej. Na parkingach w pobliżu katedry poza pojazdami z pobliskiego Torunia pojawiły się autokary z okolic Grudziądza, Działdowa czy Lubawy. W promieniach wiosennego słońca ministranci, lektorzy oraz akolici ubierali swoje komże i alby.

Zjazd rozpoczął się Mszą św. pod przewodnictwem bp. Wiesława Śmigla. Pasterz podkreślił wartość posługi pełnionej przez służbę liturgiczną. Chcąc umocnić swoim słowem, niejednokrotnie przywoływał postać ks. Stefana, ukazując go jako wzór męstwa i zaangażowania w wykonywanie powierzonych obowiązków. Biskup Śmigiel zwrócił uwagę, że gromadząc się przy ołtarzu, jesteśmy jedną rodziną Jezusa, stąd ważne, abyśmy wewnątrz wspólnoty czuli się jak u siebie w domu. W naszych środowiskach życia codziennego kierujmy się nauką Jezusa ze szczególnym akcentem postawionym na wzajemny szacunek i miłość do bliźniego. Biskup wyraził wdzięczność wobec rodziców, którzy wspierają swoje dzieci w posłudze ministranckiej.

Po Mszy św. wszyscy zgromadzili się na ciepłym posiłku na dziedzińcu bazyliki. Był to czas, aby przy poczęstunku poznać się wzajemnie, porozmawiać i wymienić doświadczenia. Starsi stażem bez trudu odnajdywali swoich znajomych z innych parafii, których nie widzieli dłuższy czas.

Odwaga i nadzieja

Pod przewodnictwem wicerektora toruńskiego seminarium ks. Michała Oleksowicza wyruszyła do Torunia Piesza Droga Krzyżowa. Pozostali uczestniczyli w nabożeństwie na miejscu – poprowadził ją ks. Krzysztof Olaś, diecezjalny duszpasterz LSO. Podczas rozważań przy kolejnych stacjach ks. Krzysztof odwołał się do trudnych sytuacji w życiu osoby służącej przy ołtarzu. Poruszył m.in. problem wyśmiewania przez rówieśników, pokusę odejścia czy zniechęcenia. Dodawał ministrantom nadziei, wskazując na Chrystusa i Jego obecność w każdej, nawet najtrudniejszej sytuacji naszego życia.