Jeżów – prastare miasto kościelne ojców benedyktynów, którzy rozpoczęli działalność duszpasterską na początku XII wieku, jest siedzibą parafii od 1273 r. Gdyby nie lokalizacja w Jeżowie klasztoru benedyktynów, jego historia wyglądałaby inaczej lub nie byłoby jej w ogóle.

Wszystkie stare i historyczne miejsca mają swe legendy i podania. Tak jest i w Jeżowie. Dotyczy to tajemniczych rzekomych przejść podziemnych, pierwszego przełożonego tutejszej wspólnoty Galla Anonima, sławnych osób, które tu goszczono, biblioteki z cennymi egzemplarzami książek, szkoły parafialnej, która wysyłała swych absolwentów na studia do Krakowa.

Początki obecności benedyktynów w mieście były imponujące, jeśli chodzi o wydarzenia. W latach 1168-85 odbył się w Jeżowie synod archidiecezji gnieźnieńskiej pod przewodnictwem legata papieskiego abp. Reinholda. Wybranie tego miejsca na obrady i spotkania świadczy o tym, że klasztor jeżowski miał wystarczające zaplecze i warunki, by przyjąć więcej gości ze swymi orszakami i liczył się na mapie ówczesnej Polski.

Na przestrzeni wieków bywali tu sławni ludzie, m.in. królowie Zygmunt Stary, Zygmunt August, a także nuncjusz papieski, kard. Henryk Gaetani. Dobre czasy dla Jeżowa, zwłaszcza dla prepozytury zakonnej, zakończyły się w 1796 r., kiedy ogłoszono sekularyzację dóbr kościelnych, a w 1820 r. ukazem carskim zniesiono klasztor w Jeżowie. Po odejściu benedyktynów, pracę rozpoczęli księża diecezjalni. Najważniejszą pamiątką pozostaje fragment dawnego kościoła klasztornego św. Andrzeja Apostoła. Zachowała się też jedna księga ochrzczonych, prowadzona przez benedyktynów z 1793 r., przechowywana w Archiwum Archidiecezjalnym w Łodzi. Z długiej listy duszpasterzy wymienić należy bł. ks. Romana Archutowskiego (1882-1943), z grupy 108 męczenników wyniesionych na ołtarze w 1999 r. w Warszawie. Był wikariuszem w Jeżowie jako neoprezbiter na przełomie 1904/05 r. – naukowiec, przyjaciel młodzieży i ubogich, rektor seminarium duchownego w Warszawie, życie zakończył w obozie koncentracyjnym na Majdanku.

W bieżącym roku przypada 750. rocznica powołania parafii do istnienia. Skierowałem prośbę do Stolicy Apostolskiej o uznanie roku jubileuszowego i nadanie przywileju związanego z uzyskaniem odpustu zupełnego, jako dziękczynienia za dar wiary. Stosowny Dekret Penitencjarii Apostolskiej wystawiono 6 października 2022 r. Obowiązuje przez cały bieżący rok. Wyznaczono osiem dni, w które będzie można uzyskać dar odpustu zupełnego. Ponadto przywileje dotyczą chorych, którzy nie wychodzą z domu oraz wiernych, pielgrzymujących do kościoła św. Józefa i oddających się dłuższej modlitwie.

Jubileusz rozpoczął się 1 stycznia. Przewodniczył mu ks. prał. Zbigniew Tracz, kanclerz Kurii Metropolitalnej w Łodzi. Centralna uroczystość jubileuszowa wyznaczona jest na 11 czerwca i będzie jej przewodniczył abp Grzegorz Ryś. Udzieli wiernym papieskiego błogosławieństwa na podstawie upoważnienia Penitencjarii Apostolskiej.

Warto dodać, że jubileusz nie tylko wydobędzie z historii piękne wydarzenia i ludzi, ale ożywi wiarę tutejszych parafian w moc Bożą, która nieustannie się objawia. Uroczystościom będą towarzyszyć nabożeństwa, wystawy, prelekcje historyczne oraz konkurs plastyczny i fotograficzny skierowany do miejscowych parafian.