Reklama

Niedziela Kielecka

Święta od Róż

Parafia i kościół św. Stanisława w Żębocinie pisze właśnie nową kartę historii. Kształtuje się tutaj miejsce kultu świętej Rity. Czy zaowocuje to w przyszłości lokalnym sanktuarium ku czci Perły z Umbrii, jak nazywa się świętą od Róż?

Niedziela kielecka 2/2023, str. I

[ TEMATY ]

św. Rita

Archiwum parafii Żębocin

Fundatorzy figury Emil i Natalia Staroń z dziećmi. Postument ufundowali Agnieszka i Robert Słodowscy, na zdjęciu z uratowanym synem Kubą (obok proboszcza)

Fundatorzy figury Emil i Natalia Staroń z dziećmi. Postument ufundowali Agnieszka i Robert Słodowscy, na zdjęciu z uratowanym synem Kubą (obok proboszcza)

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Od 2021 r. w kościele gromadzą się jej czciciele na czuwaniach 22. dnia każdego miesiąca, zainicjowanych przez ks. prob. Krzysztofa Olszewskiego. – Zanosimy do Pana Boga prośby przez wstawiennictwo Patronki spraw trudnych i beznadziejnych. Gromadzimy się na Mszy św., po niej jest litania do św. Rity z odczytywanymi prośbami i podziękowaniami za przyczyną świętej. Na zakończenie tradycyjnie pobłogosławione są róże – duchowy symbol św. Rity. Cześć do św. Rity rozrasta się w parafii. W marcu ub.r. w kościele poświęcono nową figurę świętej z postumentem – ufundowanym przez rodzinę wdzięczną patronce za uratowanie dziecka z choroby.

Polska Umbria

Reklama

Plany utworzenia lokalnego ośrodka kultu św. Rity właśnie w Żębocinie, w gminie Proszowice mogą mieć uzasadnienie – tłumaczy Proboszcz. Ziemia proszowicka, ze względu na ukształtowanie terenu, przypominające włoską Umbrię, a w niej Roccaporena (skąd wywodziła się święta) nazwana była przez podobieństwo do niej – Polską Umbrią, lub Proszowską Umbrią. Określenia tego użył mieszkający w pobliskich Pławowicach poeta – Ludwik Hieronim Morsztyn jeszcze przed II wojną światową. Mówił wtedy o Umbrii jako ziemi św. Franciszka. Nie przewidywał, że ten sam region po wiekach wydał św. Ritę, która będzie w naszych czasach tak czczona i kochana. W Pławowicach odbywały się przed wojną spotkania wybitnych artystów i poetów okresu międzywojnia – przypomina historię ks. Olszewski.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Krok w kierunku rozwoju turystyki religijnej

O rozwijającym się nabożeństwie do św. Rity, poinformował bp. Jana Piotrowskiego, dzieląc się z nim pragnieniem parafii w Żębocinie, by w przyszłości mógł w kościele powstać lokalny ośrodek kultu Św. Rity. W przedsięwzięcie włączyły się także samorządy w Proszowicach i Nowym Brzesku oraz wojewoda małopolski. 24 maja – w czasie misji – parafię odwiedzi bp Piotrowski, który będzie się modlił z parafianami. W perspektywie jest m.in. nawiązanie kontaktów i współpracy z miasteczkiem Roccaporena w obszarze wymiany kulturalnej, duchowej i turystycznej z Żębocinem. Przy Pałacu w Pławowicach – zabytku 8 km od kościoła w Żębocinie, w nawiązaniu do wielkich patriotycznych tradycji słynnych spotkań literatów polskich, mogłaby z kolei powstać w przyszłości symboliczna aleja portretów poetów i pisarzy polskich – dzieli się planami. Żębocin i okolice, rozwijające się przez wieki w cieniu św. Stanisława BM mają szansę stać się kiedyś atrakcyjną bazą dla rozwoju turystki religijnej i ruchu pielgrzymkowego – ocenia Proboszcz.

Jest pieśń

Na cześć świętej napisał też specjalny hymn, którego fragment brzmi: „To polska Umbria, ziemia ukochana/ Naszych proszowskich pięknych pól i wzgórz/ Przyzywa ciebie, patronko wspaniała,/ Tu, w Żębocinie, pośród twoich róż”.

2023-01-03 13:52

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Odpust ku czci św. Rity w Chlebowie

[ TEMATY ]

św. Rita

Chlebowo

Karolina Krasowska

Co roku do św. Rity przybywają liczni pielgrzymi

Co roku do św. Rity przybywają liczni pielgrzymi

Dziś w kościele św. Józefa w Chlebowie k. Gubina odbyły się uroczystości odpustowe ku czci św. Rity. „Święta od róż” już od 11 lat jest czczona tam w znaku relikwii i wyprasza potrzebne łaski tym, którzy uciekają się do niej w sprawach trudnych i beznadziejnych.

Uroczystości odpustowe ku czci św. Rity rozpoczęły się od adoracji Najświętszego Sakramentu w kościele parafialnym. Następnie odbyła się uroczysta Msza św. odpustowa zakończona procesją.
CZYTAJ DALEJ

Jedlina-Zdrój. W drodze do diakonatu stałego

2026-01-14 11:33

[ TEMATY ]

diakonat stały

Janusz Radziszewski

Archiwum prywatne

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.

Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję