W przededniu uroczystości beatyfikacji Sióstr Elżbietanek, męczennic, a wśród nich s. Marii Sabiny (w świecie: Anna Thienel), elżbietanki z Lubania, które zaplanowano w archikatedrze wrocławskiej 11 czerwca, w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Lubaniu odbyło się modlitewne czuwanie.
Wydarzenie rozpoczęło się wykładem Janusza Kulczyckiego, który przypomniał historię zgromadzenia Sióstr Elżbietanek w tym mieście. Przedstawił też postacie kandydatek na ołtarze, wraz z s. M. Sabiną Thienel, która została zamordowana 1 marca 1945 r. a jej doczesne szczątki, spoczywają jeszcze na starym cmentarzu w Lubaniu. Po wykładzie uroczystej Mszy św. przewodniczył ks Piotr Kot, rektor legnickiego Wyższego Seminarium Duchownego i on też wygłosił homilię.
Po Eucharystii i słowie burmistrza miasta odbyło się modlitewne czuwanie animowane przez Wspólnotę Miłości Ukrzyżowanej, która powstała w Szczecinie. Przy tej okazji, Wspólnota dokonała także swojej autoprezentacji.
Grób zamordowanej przez żołnierza Armii Sowieckiej siostry, można nawiedzić na starym cmentarzu w Lubaniu. Odnowiony grobowiec, znajduje się wśród grobów zmarłych Sióstr Magdalenek.
Na terenie diecezji legnickiej znajdują się ponadto groby: s. Marii Adeli (Klara Schramm) w Godzieszowie i s. Marii Rosarii (Elfrieda Schilling) w Nowogrodźcu.
W strzegomskiej bazylice Świętych Apostołów Piotra i Pawła 17 marca najbliższa rodzina, współsiostry w powołaniu, kapłani, władze miasta oraz wierni pożegnali s. Marię Chryzantę, Jadwigę Wikarską, elżbietankę, która przez całe życie z oddaniem służyła Bogu i ludziom jako katechetka. Zmarła 13 marca, dwa dni przed swoimi 90. urodzinami, pozostawiając po sobie pamięć osoby głęboko wierzącej, pracowitej i bez reszty oddanej swojej misji.
Są takie pogrzeby, które nie są tylko pożegnaniem. Są raczej zatrzymaniem się nad życiem, które choć ciche, okazuje się niezwykle głośne w sercach ludzi. Tak było we wtorek 17 marca br. w Strzegomiu, gdzie bazylika wypełniła się modlitwą i wdzięcznością licznie zgromadzonych wiernych oraz sióstr elżbietanek prowincji wrocławskiej. Obecni byli kapłani, osoby życia konsekrowanego, przedstawiciele środowisk parafialnych, władze samorządowe i mieszkańcy miasta, którzy przez lata spotykali siostrę na swojej drodze.
Izajasz przemawia w czasie kryzysu króla Achaza. Jerozolimę naciska koalicja Aramu i Efraima. Achaz słyszy propozycję znaku, który może sięgnąć „w głąb” i „w wysokość”, więc w całe pole ludzkich możliwości. Prorok wzywa do oparcia się na Bogu. Król odmawia i zasłania się pobożną formułą. Izajasz zwraca się wtedy do „domu Dawida”, więc do całej dynastii. Znak ma wymiar publiczny. „Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwie Go imieniem Emmanuel”. Imię ʿimmānû ʾēl ma budowę teoforyczną i niesie orędzie: „Bóg z nami”. W tradycji Izajasza imiona dzieci bywają krótką wyrocznią. W dalszym ciągu rozdziału pojawia się perspektywa bliska epoce Achaza. Zanim dziecko dorośnie, siła dwóch wrogich królów osłabnie. W hebrajskim stoi słowo ʿalmāh, młoda kobieta w wieku małżeńskim. Tekst nie sięga po termin bĕtûlāh. Septuaginta oddaje ʿalmāh jako parthenos. Ten przekład staje się ważny w lekturze chrześcijańskiej. Justyn w „Dialogu z Tryfonem” notuje sprzeciw rozmówcy, który wiązał proroctwo z Ezechiaszem, i broni odniesienia do Chrystusa oraz odczytania „dziewica”. Hieronim podejmuje spór o sens ʿalmāh. Wskazuje, że na „młodą dziewczynę” hebrajski ma słowo naʿarāh, a ʿalmāh opisuje „ukrytą” dziewczynę. Iz 8,10 domyka ten wątek krótkim zawołaniem: „Bóg z nami”. Mateusz sięga po to proroctwo w opisie narodzenia Jezusa, aby pokazać spełnienie obietnicy danej rodowi Dawida. Tekst uczy słuchania słowa, które przychodzi w chwili lęku i presji, i przywraca pamięć, że Bóg działa także wtedy, kiedy władza szuka oparcia w czystej kalkulacji.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Poruszenie, pokój, pragnienie dobra, nagłe światło w myśli to nie przypadek. To ślady Jego obecności. Możesz nie mieć dziś jasnych odpowiedzi. Ale jeśli w Twoim sercu pojawia się choć mały ogień to znaczy, że On idzie obok.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
