Reklama

Aspekty

Wielka radość!

28 maja w katedrze gorzowskiej bp Tadeusz Lityński udzielił święceń kapłańskich trzem diakonom.

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 23/2022, str. I

[ TEMATY ]

święcenia kapłańskie

Maciej Krawcewicz

Nasza diecezja ma trzech nowych kapłanów

Nasza diecezja ma trzech nowych kapłanów

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nowi kapłani naszej diecezji to: ks. Paweł Ciborowski-Kozłowski z parafii Miłosierdzia Bożego w Żarach, ks. Tomasz Dragańczuk z parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Lubsku oraz ks. Paweł Marciniak z parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lubiszynie. Wraz z nimi podczas uroczystej Mszy św. modlili się prezbiterzy oraz wierni, wśród nich rodziny i przyjaciele nowo wyświęconych.

– Ten dzień to wielka radość dla nas wszystkich. Pole duszpasterskie, katechetyczne, praca administracyjna w diecezji czeka. Dlatego cieszę się z nowych kapłanów, a jednocześnie proszę wszystkich o modlitwę o nowe powołania, o zasilenie życia Kościoła diecezjalnego tymi, którzy będą się formować – mówił pasterz diecezji. – Dzień tych święceń jest też wyjątkowy jeszcze z dwóch powodów. To przecież pierwsze święcenia kapłańskie w katedrze od czasu pożaru. A 28 maja tego roku po raz pierwszy obchodzimy liturgiczne wspomnienie bł. kard. Stefana Wyszyńskiego, wielkiego duszpasterza, wielkiego kapłana. Myślę, że nasi młodzi księża potrzebują również jego wsparcia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Moment przyjęcia święceń kapłańskich to prawdziwa zmiana w życiu. – Dzień, w którym dostępuję łaski sakramentalnego włączenia w kapłaństwo, to dla mnie wielkie poruszenie, wielka trema, ale także wielka radość i wielkie zaufanie Panu Bogu przez to, że właśnie mnie powierza misję bycia pasterzem – podkreśla ks. Paweł Marciniak.

Neoprezbiterzy zdają sobie sprawę, że wybrali niełatwą drogę. – Myślę sobie jednak, że Pan Jezus też nie szedł popularną drogą. Dlatego dzisiaj najważniejsze dla mnie jest podjęcie takiej decyzji, że ja z głębi serca chcę Go naśladować i głosić Jego Ewangelię, bo ona prowadzi do zbawienia – powiedział ks. Paweł Ciborowski-Kozłowski.

A o co proszą nas, diecezjan, nasi nowi kapłani? – Prosimy o modlitwę za nas, abyśmy potrafili jak najlepiej służyć Kościołowi, służyć Chrystusowi, który nas wybrał i powołał – mówi ks. Tomasz Dragańczuk.

2022-05-31 14:44

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Powołani

Niedziela małopolska 24/2022, str. V

[ TEMATY ]

święcenia kapłańskie

Ks. Marian Kostrzewa

Neoprezbiterzy z bp. Andrzejem Jeżem, z rektorem seminarium ks. Jackiem Soprychem oraz ojcami duchownymi i prefektami seminarium

Neoprezbiterzy z bp. Andrzejem Jeżem, z rektorem seminarium ks. Jackiem Soprychem oraz ojcami duchownymi i prefektami seminarium

17 diakonów Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie przyjęło święcenia kapłańskie. To najwięcej ze wszystkich diecezji w Polsce!

W tarnowskiej katedrze 28 maja odbyły się święcenia kapłańskie 17 diakonów WSD w Tarnowie. Święceń udzielił biskup tarnowski Andrzej Jeż. W uroczystości wzięli udział duchowni, siostry zakonne, delegacje z rodzinnych parafii nowych kapłanów, ich rodziny oraz wspólnota seminaryjna.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

W Biblii słuchanie oznacza posłuszeństwo, a posłuszeństwo rodzi wolność

2026-01-15 09:14

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję