Drodzy Diecezjanie!

Tegoroczna uroczystość Zwiastowania Pańskiego przywodzi na pamięć dzień 25 marca 1992 r., kiedy to Ojciec Święty Jan Paweł II powołał do istnienia diecezję rzeszowską. W 30. rocznicę jej powstania będziemy w naszych wspólnotach parafialnych dziękować Panu Bogu za tamtą decyzję, a zwłaszcza za wszelkie dobro otrzymane i pomnożone w ciągu tych trzech dziesięcioleci.

Przeżywana rocznica to nie tylko okazja do dziękczynienia, ale nade wszystko wezwanie do ożywienia naszej wiary, pogłębienia pobożności, odnowienia odpowiedzialności za Kościół lokalny i większego zaangażowania w życie swojej parafii. Aby to czynić, nie musimy szukać nadzwyczajnych czy nowych metod duszpasterskich. Od 2005 r. na mocy decyzji bp. Kazimierza Górnego trwa w diecezji nieustanna adoracja Najświętszego Sakramentu. Według ustalonego kalendarza każdego dnia kolejna parafia czy wspólnota zakonna trwa na modlitwie uwielbienia, dziękczynienia i przebłagania, przedstawiając Bogu prośby w aktualnych intencjach. Dodatkowym motywem ożywienia i ubogacenia tej praktyki jest realizowany w Polsce od 2019 r. trzyletni duszpasterski program „Eucharystia daje życie”.

W tych samych trzech latach, podobnie jak cały świat, zmagaliśmy się z epidemią koronawirusa. To był niezaprzeczalnie trudny czas. Pożegnaliśmy wielu naszych bliskich i znajomych. Niejednokrotnie byliśmy zamykani w naszych domach z powodu choroby, kwarantanny czy obaw przed zakażeniem. Często byliśmy zmuszeni przeżywać Eucharystię za pośrednictwem mediów, łącząc się duchowo nawet nie zawsze z naszymi parafiami. Chwała Panu i za tę możliwość. Nikt jednak nie zaprzeczy, że spotkanie internetowe, a spotkanie osobiste to dwie różne wartości. Dla wielu z nas to „życie na odległość” okazało się doświadczeniem bardzo bolesnym, uświadamiając zarazem wielki brak i głód Eucharystii. Ostatnie tygodnie przyniosły nowe zagrożenia i obawy w związku z agresją rosyjską na sąsiednią Ukrainę. Ludzie wierzący jednoczą się w modlitwie o jak najszybsze zakończenie wojny i o pokój na Ukrainie i na świecie. Pośród tych różnorodnych zagrożeń wracamy myślą do objawień fatimskich i przekazanego orędzia. Fatimska Pani za pośrednictwem trójki ubogich dzieci: Franciszka, Hiacynty i Łucji, wzywała cały świat do gorliwej modlitwy, nawrócenia, a nade wszystko zadośćuczynienia za grzechy. O tym, jak ważna jest modlitwa, przypomniał jesienią 1916 r. Anioł Pokoju, którego Bóg posłał do ubogich pastuszków z zachętą: „Módlcie się właśnie tak! Módlcie się dużo”. Anioł w trzech kolejnych objawieniach uczył Łucję, Hiacyntę i Franciszka modlitwy uwielbienia i adoracji Boga ukrytego w Najświętszym Sakramencie. Przed samym objawieniem Maryi Anioł nauczył dzieci modlitwy: „O Mój Boże, wierzę w Ciebie, wielbię Ciebie, ufam Tobie i kocham Cię. Błagam Cię o przebaczenie dla tych, którzy nie wierzą w Ciebie, nie wielbią Cię, nie ufają Tobie i nie kochają Cię”. Przypomnienie tego ponadczasowego przesłania wydaje się być koniecznością w dzisiejszym świecie. Nikt z nas nie jest w stanie naprawić od razu całego świata, ale każdy z nas może postarać się o przemianę własnego życia, poprawę osobistej relacji z Bogiem i drugim człowiekiem.

Dlatego w dniu 25 marca 2022 r. rozpoczynamy w diecezji peregrynację figury Matki Bożej Fatimskiej od parafii do parafii, w ścisłym połączeniu z kalendarzem adoracji Najświętszego Sakramentu. Rozpoczęta w parafii Miłosierdzia Bożego w Jaśle peregrynacja trwać będzie przez okrągły rok. Wydział Duszpasterstwa przygotował odpowiednie materiały do wykorzystania w czasie zorganizowanych nabożeństw, a także indywidualnej adoracji.

Połączenie całodziennej adoracji Najświętszego Sakramentu z kultem Matki Bożej to przejaw zdrowej, chrystocentrycznej pobożności maryjnej, która na przestrzeni wieków wydała tak wiele zbawiennych owoców w Kościele, Ojczyźnie i w życiu poszczególnych osób. Droga „przez Maryję do Jezusa” to sprawdzona droga do ożywienia wiary i odnowy życia religijnego i moralnego. Nie zmarnujmy tej możliwości, by przez Niepokalane Serce Maryi na nowo przylgnąć do Bożego Serca, prosząc o dar pokoju oraz uleczenie ran spowodowanych pandemią.

Zawierzajmy siebie, nasze rodziny, zwłaszcza dzieci i młodzież, parafie i całą diecezję, przemożnemu wstawiennictwu Bożej Matki, prosząc o dar nowych powołań kapłańskich, zakonnych i misyjnych oraz o świętość małżeństw i rodzin.

Oddajmy się w Jej matczyne ręce z dziecięcą wiarą i ufnością. Niech modlitwa różańcowa, pokuta i systematyczny udział w życiu sakramentalnym pomogą nam każdego dnia zło dobrem zwyciężać.

Na owocne przeżywanie tego czasu łaski z serca Wam błogosławię.

Tytuł listu pochodzi od redakcji.