Uroczystość święceń odbyła się 22 maja w katedrze rzeszowskiej. Zgromadzeni na uroczystości wierni, razem z pasterzem naszej diecezji bp. Janem Wątrobą oraz bp. Kazimierzem Górnym wzywali Ducha Świętego, aby przybył i umocnił nowo wyświęconych. Bp Jan Wątroba podkreślił w homilii, że misją kapłana jest głoszenie słowa Bożego, sprawowanie sakramentów, ale przede wszystkim świadectwo życia. Biskup wskazał neoprezbiterom, by realizowali swoje kapłaństwo według zamysłu Jezusa Chrystusa. – Nie trzeba wymyślać swojego kapłaństwa! Ono nie jest do wymyślania! Istnieje tylko jedno kapłaństwo Jezusa Chrystusa, a my jesteśmy wezwani do samego środka Jego misji, do Jego przepowiadania, Jezusowego działania, Jezusowego sposobu życia, Jezusowej obecności wśród ludzi. Jesteśmy wezwani do samego środka Jego czynów, Jego słowa, Jego życia, Jego osoby. Nie gdzieś obok, na sposób przez siebie wymyślony – mówił kaznodzieja. Zaznaczył, że doskonałym wzorem tego świadectwa, oddania Bogu i Maryi jest patron rocznika – św. Maksymilian Maria Kolbe, który świadczył o Jezusie aż do śmierci. Kapłan to człowiek o tyle wielki, o ile służy w pierwszej kolejności Bogu, a później wszystkim ludziom. Stawka misji każdego księdza jest wysoka, gdyż chodzi o cel, jakim jest zbawienie ludzi. Powołania są zawsze obrazem żywotności Kościoła i odpowiedzią na szczerą modlitwę ludu Bożego, w myśl słów Jezusa: „Proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo” (Łk 10, 2) – Pan w swej łaskawości wyprawia swoje sługi.
A oto neoprezbiterzy: Michał Cyrnek z parafii Miłosierdzia Bożego w Ropicy Polskiej, Marek Drupka z parafii św. Jadwigi Królowej w Wólce Podleśnej, Jakub Przybyła z parafii Dobrego Pasterza w Babicy, Jerzy Przybyło z parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Budach Głogowskich, Mateusz Wielgosz z parafii Dobrego Pasterza w Jaśle i Łukasz Ziemniak z parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Niechobrzu.
Po święceniach nowi kapłani odprawili razem z biskupem pierwszą Eucharystię. Następnego dnia każdy z nich odprawił mszę prymicyjną w swojej rodzinnej parafii.
Za każdego z nich dziękujemy, oddając ich pod opiekę Dobrego Pasterza i Jego Matki. Nie zapominajmy w naszych modlitwach o nowo wyświęconych. Módlmy się również o nowe i święte powołania.
Bp Tadeusz Lityński 11 grudnia udzielił święceń kapłańskich dwóm diakonom naszej diecezji. Uroczystość święceń odbyła się podczas Mszy św. w kościele pw. Bożego Ciała w parafii pw. św. Mikołaja w Głogowie.
Święcenia kapłańskie przyjęli dk. Konrad Jasiewicz pochodzący z parafii pw. Narodzenia św. Jana
Reklama
Chrzciciela w Kolsku oraz Rafał Zbrożek pochodzący z parafii pw. Ducha Świętego w Słubicach.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Papamobile wyruszy latem w niezwykłą podróż przez Stany Zjednoczone, by zwrócić uwagę na dramat dzieci dotkniętych konfliktami zbrojnymi. Inicjatywa wspierana przez Dykasterię ds. Posługi Miłosierdzia oraz organizację Cross Catholic Outreach połączy pomoc humanitarną z modlitwą i refleksją - podaje Vatican News.
We wtorek 28 kwietnia papieski jałmużnik abp Luis Marín de San Martín przekazał klucze do papamobile prezes organizacji Michele Sagarino. Dzień później spotkała się ona z Papieżem Leonem XIV po audiencji generalnej. To symbolicznie rozpoczęło projekt „American Catholic Heroes: The Road Trip for Hope”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
