Reklama

Niedziela Łódzka

Służąc potrzebującym

Minęło 30 lat od powołania łódzkiej Caritas. 2 kwietnia 1990 r. ówczesny ordynariusz bp Władysław Ziółek podpisał dekret powołujący do istnienia organizację, która koordynuje charytatywną posługę w diecezji.

Niedziela łódzka 23/2020, str. VII

[ TEMATY ]

Caritas

wolontariat

Tomasz Kopytowski

Wolontariusze Caritas pomagają przy wydawaniu posiłków

Wolontariusze Caritas pomagają przy wydawaniu posiłków

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kościół od początku swojego istnienia troszczył się o ubogich. A historia Caritas w Polsce jest dużo starsza niż ostatnie 30 lat. Początków Caritas w Polsce należy szukać w charytatywnej misji Kościoła katolickiego realizowanej w postaci szpitali i przytułków.

Pierwsze próby ujednolicenia działalności dobroczynnej Kościoła podjęto na przełomie XIX i XX wieku. Ogólnokrajowa Caritas została powołana w roku 1929. Koordynowała on działalność Caritas diecezjalnych powstających sukcesywnie w latach trzydziestych. Dobroczynna działalność Kościoła katolickiego była kontynuowana w czasie okupacji niemieckiej, a w pierwszych latach powojennych nastąpił jej gwałtowny rozwój.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W 1950 r., na mocy dekretu władz komunistycznych, nastąpiła przerwa w działalności Caritas. Instytucja została zlikwidowana, a jej majątek przekazano zrzeszeniu Katolików Świeckich Caritas. W latach osiemdziesiątych dużą rolę zaczęła odgrywać Komisja Charytatywna Episkopatu Polski. Ważnym etapem w rozwoju działalności społecznej Kościoła było powołanie parafialnych zespołów charytatywnych w roku 1986. Od roku 1989 stopniowo zaczynają powstawać Caritas w poszczególnych diecezjach, a w październiku 1990 r. powstaje Caritas Polska jako krajowy organ koordynujący działalność Caritas diecezjalnych.

Reklama

Przez ostatnie 30 lat Caritas Archidiecezji Łódzkiej towarzyszyła ubogim w ich codziennych trudach. Rozwijała się wraz ze zmianami społecznymi zachodzącymi w Polsce i w naszym regionie. Ostatnie 30 lat działalności Caritas w archidiecezji łódzkiej to wsparcie udzielone 300 tysiącom podopiecznych w Punkcie Pomocy Charytatywnej, ponad 1,5 miliona ciepłych posiłków i ponad 5 tysięcy ton żywności, w tym 950 ton pieczywa dla najbardziej potrzebujących. Przez te lata z opieki świetlic środowiskowych Caritas skorzystało ponad 3000 dzieci. W organizowanych przez łódzką Caritas koloniach letnich udział wzięło ponad 23 tysiące dzieci i młodzieży.

Od 2003 r. Caritas aktywizuje zawodowo i społecznie osoby bezrobotne. Do tej pory z pomocy skorzystało 3500 osób, z czego co trzecia znalazła pracę. Od 25 lat działa hospicjum domowe Caritas, które objęło opieką ponad 4,5 tysiąca chorych. Ponad 4 tysiące osób uczestniczyło w turnusach rehabilitacyjnych w ośrodku Caritas w Drzewocinach.

Łódzka Caritas od początku wspiera również poszkodowanych w wyniku klęsk żywiołowych, działań wojennych i innych doraźnych sytuacjach. Od trzech lat, we współpracy ze Stowarzyszeniem Dom Wschodni, angażuje się w pomoc ogarniętej wojną Syrii. Jeszcze w tym roku otwarty zostanie Dom Seniora „Pomocna Dłoń” w Kaszewicach, w którym na stałe zamieszka 46 pensjonariuszy.

Na rzecz mieszkańców naszego miasta i regionu pracuje codziennie prawie 100 pracowników w 11 placówkach. W pomoc charytatywną w diecezji angażują się regularnie wolontariusze ponad 60 Parafialnych Zespołów Caritas i 190 Szkolnych Kół Caritas. W sumie to ponad 4 tysiące osób.

Największym wyzwaniem od zawsze jest umiejętność odczytywania znaków czasu i adekwatna odpowiedź na bieżące problemy i potrzeby. A to wszystko po to, by pomagać każdemu potrzebującemu – mądrze, z szacunkiem i miłością miłosierną – jak głosi misja łódzkiej Caritas.

2020-06-03 08:45

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Caritas Internationalis rozpoczyna kampanię pokojową na rzecz Syrii

[ TEMATY ]

Caritas

Caritas Polska

Caritas Internationalis, organizacja skupiająca wszystkie krajowe Caritas na świecie, ogłosiła przeprowadzenie w 2016 r. kampanii na rzecz pokoju w Syrii. Informując o tej inicjatywie, sekretarz generalny Michel Roy podkreślił w rozmowie z Radiem Watykańskim, że Caritas będzie coraz mocniej piętnować międzynarodową obojętność wobec konfliktu i naciskać na polityków do działań na rzecz pokojowego jego rozwiązania.

Wspólnota międzynarodowa ponosi znaczną odpowiedzialność za eskalację wojny, w której - według szacunków ONZ - w ciągu minionych pięciu lat zginęło co najmniej 250 tys. ludzi, a miliony zostały wypędzone ze swoich domów, powiedział Michel Roy. Dodał, że kampania jest odpowiedzią na prośbę Caritas Syrii, Jordanii, Libanu, Iraku i Turcji.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie: Ostatnie słowa Juliana Tuwima. Ta historia porusza do dziś

2026-01-09 11:13

[ TEMATY ]

ks. Marek Studenski

Materiał prasowy

Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.

Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję