"Najważniejszą rzeczą i najtrudniejszą
jest uczynić Różaniec modlitwą wszystkich".
Paulina Jaricot

W Roku Różańca, idąc za wezwaniem Ojca Świętego, w parafii katedralnej z inicjatywy proboszcza ks. prał. Stanisława Waszczyńskiego i przy współpracy wikariusza ks. Krzysztofa Graczyka podjęto akcję stworzenia wielkiej rodziny parafialnej modlącej się na różańcu. Idei przyświecają słowa Pauliny Jaricot, założycielki Żywego Różańca:
"Najważniejszą rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić Różaniec modlitwą wszystkich". Wystosowano zaproszenia do parafian z prośbą o podjęcie trudu modlitwy różańcowej. Odzew był zaskakujący. Ponad 500 rodzin i osób indywidualnych zadeklarowało się do odmawiania codziennie jednej dziesiątki Różańca świętego, zatem wszyscy razem odmawiają każdego dnia ponad 20 razy cały Różaniec. Po napłynięciu deklaracji zostały utworzone róże, składające się z 20 rodzin lub osób. Zostały te róże nazwane wezwaniami z Litanii loretańskiej. Oprócz tego opracowano specjalne rozważania tajemnic różańcowych. Po przydzieleniu zostały one dostarczone do tych wszystkich, którzy włączyli się w odmawianie Różańca. Obecnie w parafii jest ponad 25 róż, które spotykają się w każdą środę o godz. 18.00 na odmawianiu Różańca, przy wystawionym Najświętszym Sakramencie, a oprócz tego w każdą ostatnią niedzielę miesiąca o godz. 12.00, na Różańcu kończącym miesięczną modlitwę różańcową - również przy wystawionym Najświętszym Sakramencie. Po modlitwie, o godz. 12.30 sprawowana jest Eucharystia we wszystkich intencjach osób modlących się na różańcu. Homilia głoszona podczas tej Mszy św. jest zawsze przybliżeniem zbawczych tajemnic Różańca świętego.
Parafialna wspólnota Żywego Różańca jest jednostką autonomiczną, tzn. wspólnoty parafialne nie łączą się w struktury ogólnokrajowe czy światowe. W Polsce obowiązuje Ceremoniał Żywego Różańca, opracowany przez o. Szymona Niezgodę OP w 1977 r., dla uczczenia 100-lecia objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie, zatwierdzony przez Prymasa Polski, Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Kierując się tym ceremoniałem, na czele naszych parafialnych róż stoi zelator lub zelatorka. Każda róża otrzymała nazwę. Zostanie wybrana Rada, którą będą tworzyć wszyscy zelatorzy parafii. Walne Zebranie będzie wybierać dodatkowo, na trzyletnią kadencję, kilkuosobowe prezydium, wyłonione spośród członków. Oprócz tego zostaną wybrani przewodniczący i zastępca, sekretarz, skarbnik, osoba odpowiedzialna za opiekę nad starszymi i chorymi członkami oraz organizator pielgrzymek. Raz w miesiącu Żywy Różaniec będzie dokonywał zmiany tajemnic różańcowych, w ostatnią niedzielę miesiąca według programu. Wspólnota Żywego Różańca ma obowiązek uczestniczenia w pogrzebie zmarłego członka oraz w specjalnie zamawianej Mszy św. za spokój jego duszy.
Członkowie stowarzyszenia podjęli modlitwę w intencjach wyznaczanych co miesiąc przez Księdza Opiekuna oraz stale za Ojca Świętego i misje, o nawrócenie grzeszników oraz o ochronę życia, od poczęcia do naturalnej śmierci, a w obecnym czasie szczególnie o pokój na świecie i o pokój w rodzinach. Żywy Różaniec będzie starał się realizować przekazane przez Matkę Bożą trójce dzieci w Fatimie żądania (pamiętając, że papież Pius XII nazwał je "jedynym ratunkiem dla świata") przez uczestnictwo w nabożeństwach pierwszej soboty w intencji wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi za grzechy własne i świata oraz w pokutnych nabożeństwach fatimskich, na pamiątkę objawień, w 13. dniu każdego miesiąca.
Wszystko to wymaga jeszcze organizacji strukturalnej, jednak najważniejszy krok został uczyniony. Są ochocze i wrażliwe serca, dla których to, co się dzieje obecnie na świecie, nie pozostaje obojętne. Te serca pragną wypraszać łaski, które będą spływać od Boga i przemieniać świat.