Reklama

Niedziela Małopolska

Diecezja tarnowska

Granie nadaje sens

Nastolatkowie i seniorzy, uczniowie szkół muzycznych i pasjonaci – blisko 50 osób tworzy amatorską Orkiestrę Dętą w Lipnicy Dolnej. Wielu z nich nie wyobraża sobie życia bez orkiestry.

Niedziela małopolska 5/2020, str. IV

[ TEMATY ]

orkiestra

orkiestra dęta

Lipnica Dolna

Anna Bandura

Orkiestra po występie w Gminnym Domu Kultury w Lipnicy Murowanej (w niepełnym składzie)

Orkiestra po występie w Gminnym Domu Kultury w Lipnicy Murowanej (w niepełnym składzie)

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Mimo intensywnych prób (dwa razy w tygodniu) i wytężonej pracy przed koncertami, chętnie spotykają się, aby szlifować warsztat – bo jak sami mówią: granie nadaje sens! – Niedawno obchodziliśmy wielki jubileusz, 95 lat od powstania naszej orkiestry. I z satysfakcją muszę przyznać, że nigdy w historii orkiestra nie grała na takim poziomie – mówi Andrzej Leszczyński z Lipnicy Dolnej, gospodarz grupy, szczęśliwy mąż i ojciec sześciorga dzieci.

Nowe życie orkiestry

Nowe życie orkiestry nadeszło wraz z dołączeniem do zespołu kapelmistrza Adama Sowy, emeryta wojskowego, który przez 30 lat grał w orkiestrach wojskowych. – Jak podjąłem tę funkcję w 2010 r., to zrobiliśmy przesłuchanie. Sprawdziliśmy predyspozycje rytmiczne i słuchowe chętnych, a potem przydzieliliśmy instrumenty. Zgłosiło się bardzo dużo osób, to był naprawdę dobry czas. Bardzo zdolni ludzie wtedy do nas dołączyli i są z nami do dziś – opowiada Adam Sowa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Blisko 50 osób tworzy Orkiestrę Dętą w Lipnicy Dolnej.

Podziel się cytatem

Reklama

Mateusz Leszczyński, 18-latek z Lipnicy Dolnej, był jednym z chłopców, którzy w tamtym czasie weszli do grona lipnickich muzyków. – Gdy miałem 10 lat, zacząłem swoją przygodę z instrumentami i wtedy też dołączyłem do grupy. Orkiestra jest dla mnie czymś, co wypełnia mój czas. To duże poświęcenie z mojej strony, ale daje mi to satysfakcję, jestem między ludźmi. Miło spędzamy czas, przyjaźnimy się – mówi Mateusz. To, co przyciąga młodych, to miła atmosfera, jaka panuje na próbach i występach. Każdy jest mile widziany, niezależnie od umiejętności. – Nie ma czegoś takiego, że ktoś przychodzi i chce grać, a mówi mu się: ty się nie nadajesz. Zawsze znajdzie się miejsce – zaznacza Andrzej Leszczyński, tata Mateusza. I dodaje: – Utworzyła się grupa rówieśnicza, młodzi trzymają się, lubią, spotykają. O dobry klimat dba na pewno Adam Sowa, nasz kapelmistrz, jesteśmy mu za to wdzięczni.

W orkiestrze od 40 lat

Zespół zrzesza nie tylko osoby z Lipnicy Dolnej, ale także mieszkańców okolicznych miejscowości. Do grupy należą muzycy z Rajbrotu, Lipnicy Górnej, a także Lipnicy Murowanej, skąd pochodzi najstarszy członek orkiestry – pan Marian Święch. – Gram w orkiestrze już 40 lat. Dołączyłem jako 19-latek, człowiek już grający, bo uczyłem się wcześniej w orkiestrze szkolnej. Potem przyszedłem do orkiestry w Lipnicy Dolnej. Właściwie to ówczesny kapelmistrz przyszedł do mnie do domu zapytać, czy nie chciałbym dołączyć – mówi pan Marian. I dodaje: – Nie wyobrażam sobie życia bez orkiestry. Były wzloty i upadki, ale nigdy nie przeszło mi przez myśl, żeby odejść. Atmosfera jest dobra, wszyscy się lubią i wielki udział ma w tym kapelmistrz. Potrafi zmotywować dzieci, nie karci, a gdy coś nie wychodzi, to po prostu zachęca do kolejnych prób.

Sukcesy i kolejne występy

Wielką radość grupie przyniósł występ na 42. Małopolskim Festiwalu Orkiestr Dętych w Nowym Sączu w 2019 r., który rokrocznie przyciąga najbardziej utalentowanych muzyków z całego województwa. – W Małopolsce jest zarejestrowanych ok. 200 orkiestr dętych. Znaleźć się w gronie 20 najlepszych to wielki zaszczyt! – mówi Andrzej Leszczyński.

W najbliższym czasie wspaniałych aranżacji muzycznych Orkiestry Dętej z Lipnicy Dolnej będzie można posłuchać 5 kwietnia br. na uroczystościach związanych z obchodami Niedzieli Palmowej w Lipnicy Murowanej. – To już tradycja, że tam występujemy i wielka dla nas radość. Zapraszamy wszystkich Małopolan, aby świętowali z nami ten dzień – zachęca kapelmistrz Adam Sowa.

2020-01-28 11:31

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przygoda z muzyką

Niedziela lubelska 43/2020, str. VIII

[ TEMATY ]

parafia

jubileusz

orkiestra dęta

Archiwum parafii

Parafialną orkiestrę tworzą przede wszystkim ludzie młodzi

Parafialną orkiestrę tworzą przede wszystkim ludzie młodzi

Parafialna Orkiestra Dęta z Szastarki ma już 10 lat.

Dzięki reaktywowaniu miejscowej orkiestry, muzyka jest stale obecna w życiu kulturalnym parafii i gminy, a także archidiecezji lubelskiej.
CZYTAJ DALEJ

św. Katarzyna ze Sieny - współpatronka Europy

Niedziela Ogólnopolska 18/2000

[ TEMATY ]

św. Katarzyna Sieneńska

Giovanni Battista Tiepolo

Św. Katarzyna ze Sieny

Św. Katarzyna ze Sieny
W latach, w których żyła Katarzyna (1347-80), Europa, zrodzona na gruzach świętego Imperium Rzymskiego, przeżywała okres swej historii pełen mrocznych cieni. Wspólną cechą całego kontynentu był brak pokoju. Instytucje - na których bazowała poprzednio cywilizacja - Kościół i Cesarstwo przeżywały ciężki kryzys. Konsekwencje tego były wszędzie widoczne. Katarzyna nie pozostała obojętna wobec zdarzeń swoich czasów. Angażowała się w pełni, nawet jeśli to wydawało się dziedziną działalności obcą kobiecie doby średniowiecza, w dodatku bardzo młodej i niewykształconej. Życie wewnętrzne Katarzyny, jej żywa wiara, nadzieja i miłość dały jej oczy, aby widzieć, intuicję i inteligencję, aby rozumieć, energię, aby działać. Niepokoiły ją wojny, toczone przez różne państwa europejskie, zarówno te małe, na ziemi włoskiej, jak i inne, większe. Widziała ich przyczynę w osłabieniu wiary chrześcijańskiej i wartości ewangelicznych, zarówno wśród prostych ludzi, jak i wśród panujących. Był nią też brak wierności Kościołowi i wierności samego Kościoła swoim ideałom. Te dwie niewierności występowały wspólnie. Rzeczywiście, Papież, daleko od swojej siedziby rzymskiej - w Awinionie prowadził życie niezgodne z urzędem następcy Piotra; hierarchowie kościelni byli wybierani według kryteriów obcych świętości Kościoła; degradacja rozprzestrzeniała się od najwyższych szczytów na wszystkie poziomy życia. Obserwując to, Katarzyna cierpiała bardzo i oddała do dyspozycji Kościoła wszystko, co miała i czym była... A kiedy przyszła jej godzina, umarła, potwierdzając, że ofiarowuje swoje życie za Kościół. Krótkie lata jej życia były całkowicie poświęcone tej sprawie. Wiele podróżowała. Była obecna wszędzie tam, gdzie odczuwała, że Bóg ją posyła: w Awinionie, aby wzywać do pokoju między Papieżem a zbuntowaną przeciw niemu Florencją i aby być narzędziem Opatrzności i spowodować powrót Papieża do Rzymu; w różnych miastach Toskanii i całych Włoch, gdzie rozszerzała się jej sława i gdzie stale była wzywana jako rozjemczyni, ryzykowała nawet swoim życiem; w Rzymie, gdzie papież Urban VI pragnął zreformować Kościół, a spowodował jeszcze większe zło: schizmę zachodnią. A tam gdzie Katarzyna nie była obecna osobiście, przybywała przez swoich wysłanników i przez swoje listy. Dla tej sienenki Europa była ziemią, gdzie - jak w ogrodzie - Kościół zapuścił swoje korzenie. "W tym ogrodzie żywią się wszyscy wierni chrześcijanie", którzy tam znajdują "przyjemny i smaczny owoc, czyli - słodkiego i dobrego Jezusa, którego Bóg dał świętemu Kościołowi jako Oblubieńca". Dlatego zapraszała chrześcijańskich książąt, aby " wspomóc tę oblubienicę obmytą we krwi Baranka", gdy tymczasem "dręczą ją i zasmucają wszyscy, zarówno chrześcijanie, jak i niewierni" (list nr 145 - do królowej węgierskiej Elżbiety, córki Władysława Łokietka i matki Ludwika Węgierskiego). A ponieważ pisała do kobiety, chciała poruszyć także jej wrażliwość, dodając: "a w takich sytuacjach powinno się okazać miłość". Z tą samą pasją Katarzyna zwracała się do innych głów państw europejskich: do Karola V, króla Francji, do księcia Ludwika Andegaweńskiego, do Ludwika Węgierskiego, króla Węgier i Polski (list 357) i in. Wzywała do zebrania wszystkich sił, aby zwrócić Europie tych czasów duszę chrześcijańską. Do kondotiera Jana Aguto (list 140) pisała: "Wzajemne prześladowanie chrześcijan jest rzeczą wielce okrutną i nie powinniśmy tak dłużej robić. Trzeba natychmiast zaprzestać tej walki i porzucić nawet myśl o niej". Szczególnie gorące są jej listy do papieży. Do Grzegorza XI (list 206) pisała, aby "z pomocą Bożej łaski stał się przyczyną i narzędziem uspokojenia całego świata". Zwracała się do niego słowami pełnymi zapału, wzywając go do powrotu do Rzymu: "Mówię ci, przybywaj, przybywaj, przybywaj i nie czekaj na czas, bo czas na ciebie nie czeka". "Ojcze święty, bądź człowiekiem odważnym, a nie bojaźliwym". "Ja też, biedna nędznica, nie mogę już dłużej czekać. Żyję, a wydaje mi się, że umieram, gdyż straszliwie cierpię na widok wielkiej obrazy Boga". "Przybywaj, gdyż mówię ci, że groźne wilki położą głowy na twoich kolanach jak łagodne baranki". Katarzyna nie miała jeszcze 30 lat, kiedy tak pisała! Powrót Papieża z Awinionu do Rzymu miał oznaczać nowy sposób życia Papieża i jego Kurii, naśladowanie Chrystusa i Piotra, a więc odnowę Kościoła. Czekało też Papieża inne ważne zadanie: "W ogrodzie zaś posadź wonne kwiaty, czyli takich pasterzy i zarządców, którzy są prawdziwymi sługami Jezusa Chrystusa" - pisała. Miał więc "wyrzucić z ogrodu świętego Kościoła cuchnące kwiaty, śmierdzące nieczystością i zgnilizną", czyli usunąć z odpowiedzialnych stanowisk osoby niegodne. Katarzyna całą sobą pragnęła świętości Kościoła. Apelowała do Papieża, aby pojednał kłócących się władców katolickich i skupił ich wokół jednego wspólnego celu, którym miało być użycie wszystkich sił dla upowszechniania wiary i prawdy. Katarzyna pisała do niego: "Ach, jakże cudownie byłoby ujrzeć lud chrześcijański, dający niewiernym sól wiary" (list 218, do Grzegorza XI). Poprawiwszy się, chrześcijanie mieliby ponieść wiarę niewiernym, jak oddział apostołów pod sztandarem świętego krzyża. Umarła, nie osiągnąwszy wiele. Papież Grzegorz XI wrócił do Rzymu, ale po kilku miesiącach zmarł. Jego następca - Urban VI starał się o reformę, ale działał zbyt radykalnie. Jego przeciwnicy zbuntowali się i wybrali antypapieża. Zaczęła się schizma, która trwała wiele lat. Chrześcijanie nadal walczyli między sobą. Katarzyna umarła, podobna wiekiem (33 lata) i pozorną klęską do swego ukrzyżowanego Mistrza.
CZYTAJ DALEJ

Nowoczesne metody podawania insuliny – co wybrać?

2026-04-29 07:25

Materiał prasowy

Wybór sposobu podawania insuliny ma ogromny wpływ na codzienny komfort i kontrolę cukrzycy. Dziś pacjenci mają do dyspozycji kilka metod – od klasycznych strzykawek po nowoczesne pompy insulinowe.

Insulina to hormon odpowiedzialny za obniżanie poziomu glukozy we krwi. U osób chorujących na cukrzycę jest ona podawana w formie leku, ponieważ organizm nie produkuje jej w wystarczającej ilości lub nie wykorzystuje jej prawidłowo. Sposób podawania insuliny wpływa na tempo jej wchłaniania i skuteczność działania. Nieprawidłowa technika lub niewłaściwy moment podania mogą prowadzić do wahań poziomu glukozy we krwi.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję