– Męczennicy nie opuścili Koszyc, mimo iż wiedzieli, że zbliża się niebezpieczeństwo. Zostali ze swoim małym stadem jak dobrzy pasterze. Nie wycofali się ze strachu ani z powodu obiecanych korzyści, ale pozostali wierni Ojcu Świętemu i Kościołowi, w którym zostali powołani, by służyć. Ich wierność przemawia do nas i przyciąga nas jak magnes – mówił słowacki abp Bernard Bober w Koszycach.
Biskupi, kapłani i wierni z Polski, Słowacji, Czech, Węgier, Ukrainy i Rumunii uczestniczyli w głównych obchodach 400. rocznicy śmierci Męczenników Koszyckich: Melchiora Grodzieckiego SJ, Stefana Pongracza SJ i kanonika Marka Križa. Uroczystości odbywały się w sobotę 7 września w Koszycach na Słowacji. Uczestnicy procesyjnie wyruszyli do katedry św. Elżbiety, gdzie była sprawowana Msza św. pod przewodnictwem arcybiskupa metropolity koszyckiego Bernarda Bobera. Wśród koncelebransów znalazł się biskup bielsko-żywiecki Roman Pindel, biskupi i kapłani z Polski,w tym z naszej diecezji. – Trzej katoliccy kapłani nie bali się prześladowań ani śmierci, a dokładnie 400 lat temu, 7 września 1619 r., świadczyli o wierności Chrystusowi. Od tego czasu niebo nad Koszycami zostało otwarte, a lokalny Kościół stopniowo stał się diecezją męczenników – mówił Arcybiskup w homilii. I dodał: – Dlatego dzisiaj dziękujemy jeszcze raz i przesyłamy wdzięczne pozdrowienia do miejsc narodzin naszych męczenników: chorwackiego Kriżewca, Alvincu w dzisiejszej Rumunii, a także do polskiego Cieszyna.
Z racji pierwszej soboty Eucharystię poprzedziła modlitwa maryjna pod przewodnictwem biskupa pomocniczego Koszyc Marka Forgáča. W niedzielę 8 września uroczystą Mszę św. z okazji śmierci św. Męczenników celebrował w kościele Najświętszej Trójcy arcybiskup-metropolita węgierski Péter Erdő.
W pasterskim liście skierowanym do wiernych przed uroczystościami, abp B. Bober przypomniał, że w jubileuszowym roku śmierci św. Męczenników w Koszycach przyświecała Słowakom intencja, aby odnowić pragnienie wierności. – Męczennicy oddali swoje życie za wierność wobec Jezusa i Jego Kościoła. Teraz świętują 400. rocznicę urodzin dla nieba. Zostali potraktowani przez władców tego świata jako ostatni, ale Bóg przyjął ich pierwszych w swoim królestwie, ponieważ pozostali wierni – podkreślał abp Bober. Relikwie męczenników odwiedziły wszystkie parafie na Słowacji. Odbyła się tam konferencja poświęcona męczeństwu. Ponadto Słowakom udało się zrekonstruować prawdziwy wygląd twarzy męczenników. 6 września na Słowacji zaprezentowano znaczek z ich podobiznami. A tymczasem 12 października uda się do Koszyc pielgrzymka z naszej diecezji w trwającym Roku św. M. Grodzieckiego. Diecezjanie wraz z bp. R. Pindlem podziękują Panu Bogu za dar męczeństwa św. Melchiora i będą się modlić przez jego wstawiennictwo.
S. Gaudia Skass: Gdy wpadam w małości, Jezus mi pokazuje: „Dziewczyno, Ja to naprawdę wszystko ogarniam"
2026-07-12 11:07
Karol Porwich
Archiwum prywatne
S. Gaudia Skass
Siostra Gaudia Skass ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia łączy życie zakonne z nieustannym byciem w drodze i głoszeniem charyzmatu Bożego Miłosierdzia. W rozmowie z okazji Festiwalu Życia w Kokotku otwarcie opowiada o swoich lękach, wewnętrznych zmaganiach i głębokim zaufaniu Jezusowi, który – jak podkreśla – „wszystko ogarnia”. Siostra dzieli się też cennymi wskazówkami, jak autentycznie mówić o Bogu młodym ludziom oraz dlaczego temat nieufności jest jednym z najważniejszych w życiu duchowym.
Karol Porwich: Jak można pogodzić życie zakonne z aktywnym głoszeniem charyzmatu Bożego Miłosierdzia z życiem w drodze?
Benedykt ze swoim nauczycielem Andrzejem Świeradem
Wśród świętych, których w lipcu przypomina Kościół, są dwaj przyjaciele – święci pustelnicy Andrzej Świerad i Benedykt. Ich wspomnienie przypada 13 lipca. Choć żyli w czasach, kiedy na ziemiach polskich chrześcijaństwo dopiero się kształtowało i byli jednymi z pierwszych Polaków wyniesionych do chwały ołtarzy (1083 r.), ich życie może stanowić dla nas, żyjących na początku trzeciego tysiąclecia, drogowskaz na drodze do świętości. Swoje życie związali z benedyktynami.
Św. Andrzej Świerad urodził się w rodzinie rolniczej najprawdopodobniej w Małopolsce. Wzrastał w środowisku od dawna chrześcijańskim. Przez wiele lat żył w pustelni pod skałą w Tropiu niedaleko Czchowa. Miejsce to znane jest dziś jako Brama Sądecczyzny. Jan Długosz zapisał, że tu „wyróżniał się przykładnym życiem i obyczajami”– jak podaje strona internetowa sanktuarium Świętych Pustelników w Tropiu, gdzie ich kult jest wciąż żywy. Św. Andrzej w ostatnich latach X wieku wstąpił do benedyktynów – klasztoru św. Hipolita na górze Zobor k. Nitry. To właśnie tam przyjął imię Andrzej. Po ukończeniu 40 lat mógł powrócić do życia pustelniczego, które wpisane jest również w duchowość benedyktyńską, do samotności, stwarzającej miejsce do głębszego spotkania z Bogiem. Towarzyszył mu zmieniający się co kilka lat uczeń. Całym swoim życiem dążył do wyłącznej przynależności do Boga. Jako że jednym ze sposobów służby Bożej benedyktynów jest praca, która jest źródłem utrzymania klasztoru, oraz przybliża do Boga i drugiego człowieka, św. Andrzej również oddawał się ciężkiej pracy – zajmował się karczowaniem lasu. Choć wymagało to od niego wiele trudu, nie zaniedbywał pokutnych praktyk. Noc poświęcał na modlitwę. Trzy razy w tygodniu pościł (w poniedziałki, środy i piątki), a podczas Wielkiego Postu – za wyjątkiem sobót i niedziel – jego dziennym pokarmem był jeden orzech włoski. Spośród innych umartwień ciała (żył przecież w średniowieczu, które ciało traktowało jako źródło wszelkiego zła) wymienić jeszcze tu trzeba, że Andrzej opasał się mosiężnym łańcuchem, który – jak mówią podania o jego życiu – z czasem obrósł skórą. W to miejsce wdało się zakażenie, co było przyczyną jego śmierci ok. 1030 r. Zasłynął jako apostoł i patron nawracających się grzeszników.
Władze Nikaragui od 2019 r. systematycznie ograniczają działalność Kościoła katolickiego - wynika ze świadectwa dominikanina o. Rafaela Aragóna Mariny. Według przedstawionych danych zakazano ponad 26 tys. procesji, wydalono lub uniemożliwiono powrót do kraju ponad 310 duchownym, w tym czterem biskupom, zamknięto 1294 organizacje religijne oraz skonfiskowano 37 nieruchomości kościelnych.
Jak podkreśla duchowny, zablokowano również ponad 90 proc. rachunków bankowych diecezji, parafii i zgromadzeń zakonnych, od 2022 r. zamknięto co najmniej 17 katolickich mediów, a w świątyniach odnotowano ponad 110 przypadków kradzieży i profanacji. Księża pozostają pod stałym nadzorem policji, a władze mają ingerować także w treść głoszonych homilii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
