Do kapłaństwa bł. Solanus Casey, amerykański kapucyn, szedł długą, krętą i wyboistą drogą. Kłopoty z nauką w obu seminariach, w których się uczył, spowodowały, że przełożeni postanowili udzielić mu święceń kapłańskich z towarzyszącą im klauzulą o nałożonym na niego zakazie spowiadania i głoszenia publicznie kazań. Powierzono mu urząd zakrystiana, a później furtiana. W Detroit jako furtian przez ponad 20 lat przyciągał rzesze ludzi, którzy przybywali do niego na wieść o jego cnotach i nadzwyczajnych łaskach – w tym nawróceniach, uzdrowieniach – przypisywanych jego modlitwom i wstawiennictwu. Przez lata modlił się we wszelkich powierzanych mu intencjach. Ojciec Solanus zmarł w 1957 r., w 1976 rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny. Uroczysta beatyfikacja odbyła się 18 listopada 2017 r. Błogosławionego Solanusa Caseya przyrównuje się dziś do Ojca Pio. W swojej książce Catherine Odell w ciekawy sposób opisuje życie i posługę o. Solanusa, znanego w Polsce tylko wybranym.