Reklama

Niedziela Lubelska

Rycerze ducha

Jesteśmy wezwani do świętości, która jest dostępna dla każdego. Przewodnikami w drodze są święci

Niedziela lubelska 32/2019, str. 5

[ TEMATY ]

relikwie

Ewelina Piskorska

Wprowadzenie relikwii św. Ignacego z Loyoli

Wprowadzenie relikwii św. Ignacego z Loyoli

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia pw. św. Ignacego z Loyoli w Niemcach otrzymała relikwie patrona. Wprowadzono je uroczyście do świątyni 28 lipca. Inicjatorem sprowadzenia z Rzymu relikwii pierwszego stopnia św. Ignacego z Loyoli jest proboszcz ks. Mirosław Skałban. Zabiegał on o to, by wierni podlubelskiej parafii wytrwale modlili się za wstawiennictwem patrona, żołnierza Chrystusa i założyciela Towarzystwa Jezusowego. Zachęceni dobrym przykładem, parafianie ufundowali relikwiarz wraz z relikwiarium dopasowanym stylistycznie do wnętrza neogotyckiej świątyni. Poświęcił je abp Stanisław Budzik podczas Mszy św. odpustowej. W historycznej uroczystości udział wzięli kapłani posługujący w Niemcach oraz grono parafian i gości.

W homilii abp Stanisław Budzik zachęcał wiernych, by czuli się powołani do świętości. Przestrzegał przed podkreślaniem samych jasnych, heroicznych stron życia patronów, przed ustawianiem ich na piedestale, gdyż takie postrzeganie świętych może zniechęcać do podejmowania trudu walki duchowej czy do ich naśladowania. – Z jednej strony jest tylu świętych w promieniach Bożej łaski, a z drugiej większość ludzi przeciętnych lub obojętnych w wierze. A przecież każdy z nas jest zaproszony do świętości, do dawania świadectwa w sytuacji, w jakiej go Bóg postawi, bez względu na czas i okoliczności – mówił Ksiądz Arcybiskup. – Święci mają być naszymi przewodnikami w drodze do nieba. Poznając ich życie, dostrzeżemy walkę z grzechem i słabością oraz odwagę, by iść drogą Chrystusową – podkreślał Pasterz.

Przywołując najważniejsze fakty z życia św. Ignacego, abp Budzik ukazał go jako świadka Chrystusa, który żył w konkretnym miejscu i czasie, w wieku bolesnego rozłamu i reformacji, ale też wieku wielkich mistyków i Soboru Trydenckiego. Ukazał duchową przemianę człowieka, jaka za sprawą Ducha Świętego dokonała się w sercu zamożnego, światowego rycerza. Po lekturze „Żywotów świętych”, wnikliwie studiowanej przez Ignacego podczas choroby, młody rycerz postanowił zadośćuczynić Bogu za dotychczasowe życie. Podjął pielgrzymkę do Ziemi Świętej, podczas której w maryjnym sanktuarium zamienił rycerską zbroję na strój żebraczy. Duchowa przemiana doprowadziła do tego, że stał się rycerzem ducha, bez względu na trudności życia wiernym Bogu, Kościołowi i papieżowi. – Św. Ignacy Loyola kieruje do nas wezwanie do radykalizmu pójścia za Chrystusem, do opowiedzenia się za Ewangelią. Z codziennego cierpienia każdy może uczynić zbawienie, gdy pójdziemy za Chrystusem – mówił Metropolita. Jak podkreślał, dewiza „Ad majorem Dei gloriam” (ku większej chwale Bożej) nie straciła na aktualności. – Kościół być może potrzebuje żołnierza. Te słowa św. Ignacego są również skierowane do nas, w czasie gdy Kościół jest obrażany i kiedy nie szanuje się życia – mówił Ksiądz Arcybiskup i zachęcał do modlitwy i naśladowania świętych.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2019-08-06 09:22

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przynaglają swoim świadectwem i przykładem

Przez dwa dni trwały w Sandomierzu uroczystości związane z nawiedzeniem relikwii bł. Czesława Odrowąża, dominikanina (ok.1175 -1242), w ramach obchodów 300-lecia Jego beatyfikacji. Relikwie tego Patrona Wrocławia przybyły do Sandomierza, bo z tym miastem Błogosławiony był również związany jako kanonik i kustosz sandomierskiej kolegiaty, zanim - poznawszy w Rzymie św. Dominika - wstąpił do zakonu dominikańskiego.
CZYTAJ DALEJ

Jezus mówi o odejściu: „Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Wędrówka od góry Hor ku Morzu Czerwonemu prowadzi na drogę okrężną, bo ziemia Edomu zamyka przejście. Lud traci cierpliwość. To późna faza pustyni. Zmęczenie szybko zmienia się w szemranie. Powraca zdanie: „Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli?”. Pojawia się też pogarda dla manny: „pokarm mizerny”. Tekst odpowiada obrazem, że Pan zsyła węże „o jadzie palącym”. W hebrajskim stoi tu słowo powiązane z rdzeniem „palić” (śārāf), stąd tradycyjne „węże serafiny”. Ukąszenie obnaża bezradność. Wyznanie winy brzmi krótko: „Zgrzeszyliśmy”. Mojżesz modli się za lud. Odpowiedź Boga zaskakuje. Wizerunek węża ma stanąć wysoko na palu. Hebrajskie „sztandar, znak” to nēs. Wzrok podniesiony z ziemi przestaje krążyć wokół zagrożenia. Spojrzenie staje się aktem posłuszeństwa wobec słowa Boga. Nie ma tu miejsca na magię przedmiotu. Księga Mądrości dopowie później, że ratunek przychodzi od Boga, a znak jedynie kieruje ku Niemu (Mdr 16,6-7). Równie ważna pozostaje historia po latach. Król Ezechiasz rozbija „węża miedzianego”, bo lud pali mu kadzidło (2 Krl 18,4). Znak łatwo przechodzi w kult rzeczy. W samym brzmieniu hebrajskim pojawia się gra słów: wąż (naḥāš) i miedź (neḥōšet); stąd nazwa „Nehusztan”. Najstarsza lektura chrześcijańska widzi w tym typ krzyża. Justyn Męczennik łączy węża wyniesionego na palu z tajemnicą krzyża w „Dialogu z Tryfonem” (rozdz. 91). Augustyn, komentując słowa Jezusa o wężu z pustyni, tłumaczy ukąszenia jako grzechy, a węża wyniesionego jako śmierć Pana, na którą patrzy wiara.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Dlaczego przestępujecie przykazanie Boże dla waszej tradycji?”

2026-03-23 21:00

[ TEMATY ]

Niezbędnik Wielkopostny 2026

40 pytań Jezusa

CANVA Pro

«Dlaczego i wy przestępujecie przykazanie Boże dla waszej tradycji?»

«Dlaczego i wy przestępujecie przykazanie Boże dla waszej tradycji?»

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Wtedy przyszli do Jezusa faryzeusze i uczeni w Piśmie z Jerozolimy z zapytaniem: «Dlaczego Twoi uczniowie postępują wbrew tradycji starszych? Bo nie myją sobie rąk przed jedzeniem». On im odpowiedział: «Dlaczego i wy przestępujecie przykazanie Boże dla waszej tradycji?» (por. Mt 15)
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję