Szacuje się, że w Łodzi mieszka około dziewięćset osób bez domu. Jak wygląda miasto z ich perspektywy? Co o nim myślą i jak się w nim czują? Opowiada o tym wystawa przygotowana przez bezdomnych mieszkańców Łodzi we współpracy z Instytutem Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego i Centrum Innowacji Społecznych Uniwersytetu Łódzkiego. Pięcioro bezdomnych mieszkańców Łodzi przez kilka dni fotografowało miasto. Wyposażeni w jednorazowe aparaty fotograficzne mieli robić zdjęcia miejscom, które są dla nich ważne. O pokazanie Łodzi poprosiła ich Natalia Martini, socjolożka z Uniwersytetu Jagiellońskiego, realizująca badania na temat miasta doświadczanego w sytuacji bezdomności, i Małgorzata Kostrzyńska, pedagożka z Uniwersytetu Łódzkiego, od kilkunastu lat pracująca z osobami bez domu. Pomysłów na to, co i jak fotografować było tyle, ilu uczestników całego przedsięwzięcia. Jedni skrupulatnie dokumentowali przestrzenie, w których bywają na co dzień, inni skupili się na tworzeniu obrazów, które oddają codzienne doświadczenie życia w bezdomności. Wszyscy wykorzystali medium fotografii do powiedzenia czegoś ważnego o sobie, o nas i o mieście, w którym wspólnie żyjemy.
Reklama
Uczestnicy projektu fotograficznego pt. „Łódź (dla) Bezdomnych”, w większości pochodzący z Łodzi, w sytuacji bezdomnoścwi znajdujący się od kilku do kilkunastu lat, podczas serii spotkań zorganizowanych w Punkcie Pomocy Charytatywnej Caritas Archidiecezji Łódzkiej wspólnie zaplanowali publiczny pokaz swoich fotografii. Wymyślili tytuł wystawy i opracowali jej główne przesłanie. Przygotowali również opisy zdjęć, wśród których znajdziemy kadry z Manufaktury, wnętrza tramwajów i pustostanów, widok zgniecionych puszek z podpisem „Realia”, ale również zdjęcie muralu z napisem „Obiecana Ziemia” i odautorskim komentarzem „Nie dla każdego”.
W zamyśle autorów wystawa ma być okazją do przyciągnięcia spojrzenia przechodniów, którym na co dzień zdarza się odwracać wzrok od osób w sytuacji bezdomności, i skierowania go tam, gdzie życzyliby sobie tego sami bezdomni. Ma pokazać szerokiej publiczności, jak wygląda codzienność mieszkańców w sytuacji bezdomności i pomóc w lepszym zrozumieniu ich perspektywy. Poprzez osobistą wypowiedź na temat zamieszkiwania miasta i doświadczania bezdomności autorzy zdjęć chcą również przyczynić się do zmiany wizerunku osób bez domu, zwracając uwagę na osobisty wymiar i zróżnicowany charakter sytuacji, w której się znajdują.
* * *
Harmonogram: Do 17 czerwca – Rynek Włókniarek Łódzkich w Manufakturze, ul. Drewnowska 58
7 czerwca, godz. 10 – spotkanie z autorami w Centrum Kultury Młodych, ul. Lokatorska 13
13 czerwca, godz. 18 – salon Empik w Manufakturze, ul. Drewnowska 58
18 czerwca, godz. 18 – Galeria Chimera, ul. Wólczańska 31
18-30 czerwca – wystawa w Galerii Chimera, ul. Wólczańska 31
– W historii świata są dwie noce, które są rozproszone światłem niezwykłym. Pierwsza to noc betlejemska, kiedy Bóg rodzi się człowiekiem po to, aby dźwigać człowieka z niego upadków i ciemności, i przenieść do innego świata. Druga noc to tajemnica zmartwychwstania Jezusa. Jezus rodzi w Betlejem, aby być Bogiem z nami dla naszego zbawienia. Dlatego ta dzisiejsza tajemnica ma zwycięstwo w tajemnicy wielkiej nocy zmartwychwstałego Pana. To nam usensownia każdą ludzką ciemność, każdą ludzką biedę. Dlatego raduję się, że jesteśmy razem, bo Kościół jest wspólnym domem, w którym tę tajemnicę odkrywamy – mówił abp Wacław Depo podczas wigilii dla ubogich i bezdomnych, która odbyła się 23 grudnia w auli przy parafii archikatedralnej pw. Świętej Rodziny w Częstochowie. – Kościół ma jednoczyć ludzi, aby tej ludzkiej biedy, ciemności i bezdomności było coraz mniej – podkreślał z mocą Arcybiskup Wacław, abyśmy uwierzyli, że kiedy będziemy razem, to wtedy każdą ludzką biedę potrafimy przezwyciężyć i mieć więcej nadziei.
Wobec tajemnicy obdarowywania i dzielenia się, tajemnicy miłości, dobroci i miłosierdzia, tajemnicy przyjścia Boga do człowieka stajemy w sposób szczególny w uroczystość Narodzenia Pańskiego. Ta tajemnica spełnia się w działaniach na rzecz osób najbardziej potrzebujących, bezdomnych, ubogich czy samotnych. Jednym w nich są wigilie organizowane przez Caritas Archidiecezji. Odbyły się one w Domu Miłosierdzia przy ul. Rapackiego 3/5 w Częstochowie: w klubie Seniora (13 grudnia) i „Senior – Wigor” (21 grudnia), Domu Samotnej Matki przy ul. ks. Stanisława Staszica 5 w Częstochowie (20 grudnia). Ponadto najbardziej liczne spotkanie stanowiła wigilia dla ubogich i bezdomnych pod patronatem abp. Wacława Depo z udziałem ponad 300 osób. Miało ono miejsce 23 grudnia w auli przy parafii archikatedralnej pw. Świętej Rodziny w Częstochowie. Zorganizowali ją Caritas Archidiecezji Częstochowskiej, Urząd Miasta Częstochowy, parafia Świętej Rodziny w Częstochowie, a partnerami byli: Fundacja św. Barnaby, Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy „Agape”, Towarzystwo im. św. Brata Alberta Koło Częstochowskie, Fundacja Chrześcijańska „Adullam” oraz indywidualni dobroczyńcy. Na zakończenie uczestnicy otrzymali paczki, w których znalazły się żywność oraz rękawice.
Wielki Post jest szczególnym czasem łaski, nawrócenia i powrotu do Boga. Kościół zaprasza nas, abyśmy poprzez modlitwę, post i jałmużnę przygotowali nasze serca na tajemnicę Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Ta nowenna została ułożona jako dziewięciodniowe duchowe przygotowanie do rozpoczęcia Wielkiego Postu. Każdy dzień prowadzi nas ku głębszemu rachunkowi sumienia, oczyszczeniu intencji i odnowieniu relacji z Bogiem. Nowennę można odmawiać indywidualnie lub we wspólnocie.
„Spierał się z Darwinem, Freudem, Marksem i Szatanem. Nacierał uszu demokratom za lekceważenie demokracji, ganił kapitalistów za chciwość, a cały Zachód za to, że dawał komunizmowi szansę na rozwój przez lekceważenie własnej wiary chrześcijańskiej” – tak Fultona Johna Sheena scharakteryzowano w magazynie Time.
Na początku lat 50. XX wieku amerykańska telewizja wchodziła w swój złoty wiek, który trwał kolejne dwie dekady. Nigdy wcześniej ani nigdy później telewizja nie wpływała tak znacząco na kulturę i sposób życia zwykłego Amerykanina. Srebrny ekran kształtował to, jak społeczeństwo postrzegało rodzinę, miłość, politykę i inne aspekty życia – nawet normy społeczne. Telewizja stała się w pewnym sensie medium „totalnym”, formując amerykańskie umysły bardziej, niż współcześnie czyni to internet. Powstające wówczas seriale i programy były starannie produkowane, miały dobrze napisane scenariusze, wybitnych aktorów i reżyserów, dominowała jednak wśród nich tematyka rozrywkowa – z jednym wyjątkiem. Nowojorski biskup, który wytykał Amerykanom grzech, mówił im o obowiązkach wobec Boga i rodziny, ganił komunistów i z chrześcijańską miłością modlił się na antenie za Hitlera i Stalina, gromadził każdego tygodnia przed odbiornikami miliony widzów. Był to paradoks tamtych czasów, że z najpopularniejszymi programami rozrywkowymi mógł konkurować pod względem oglądalności tylko katolicki biskup. Fulton John Sheen stał się swego rodzaju telewizyjnym celebrytą, a w 1952 r. otrzymał nawet Nagrodę Emmy – telewizyjnego Oscara – dla „Najbardziej Wybitnej Osobowości” srebrnego ekranu. Jego audycje i książki były rozchwytywane nie tylko przez katolików. Również dziś, ponad cztery dekady od jego śmierci, książki bp. Sheena błyskawicznie znikają z księgarskich regałów. Jak osoba ta zdobyła rozgłos? Dlaczego bp Sheen nadal jest tak popularny, również w Polsce?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
