Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Moniuszkowska tradycja

Tradycja i kultura moniuszkowskiej epoki była tematem wiodącym XVIII Międzynarodowego Festiwalu „Sosnowieckie Dni Muzyki Znanej i Nieznanej”. Honorowy patronat nad festiwalem, który odbył się w dniach 22-28 kwietnia br., objął bp diecezji sosnowieckiej Grzegorz Kaszak, marszałek województwa śląskiego Jakub Chełstowski i prezydent Sosnowca Arkadiusz Chęciński

Niedziela sosnowiecka 18/2019, str. 4

[ TEMATY ]

Stanisław Moniuszko

Archiwum Miejski Klub im. Jana Kiepury, Michał Kusiak

Podczas koncertu inaugurującego festiwal

Podczas koncertu inaugurującego festiwal

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Rok 2019 został ustanowiony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej i UNESCO Rokiem Stanisława Moniuszki. W maju przypada 200. rocznica urodzin kompozytora, dyrygenta, dyrektora Teatru Wielkiego w Warszawie oraz twórcy polskiej opery narodowej. Tegoroczny festiwal, którego organizatorem jest Miejski Klub im. Jana Kiepury, poświęcony był zatem tradycji moniuszkowskiej epoki. Ojciec polskiej opery narodowej stworzył ok. 268 utworów religijnych, symfonicznych, kameralnych i solowych, tworzył operetki i pisał kantaty. Był niezwykle wszechstronny i utalentowany.

Muzyka łączy

Reklama

W specjalnym słowie do dyrektora i twórcy festiwalu Michała Górala – patron festiwalu bp Grzegorz Kaszak napisał: „Cieszę się, że festiwal na stałe wpisał się w kulturalną mapę Sosnowca, a jego tegoroczna odsłona, nawiązująca do 200. rocznicy urodzin naszego wybitnego kompozytora, przybliży słuchaczom twórczość ojca polskiej opery narodowej i kulturę epoki, w której powstały jego wspaniałe dzieła. Jestem przekonany, że i w tym roku będziemy mogli delektować się pięknem muzyki prezentowanej podczas trwania festiwalu”. Przypomnijmy, idea zorganizowania festiwalu muzycznego w rodzinnym mieście Jana Kiepury zrodziła się we wrześniu 2001 r., a pierwsza edycja festiwalu wystartowała już na wiosnę 2002 r. Inicjatorem i pomysłodawcą przedsięwzięcia był Michał Góral, który wymyślił jego profil i ustalił wstępny program. Jednak aby projekt mógł zostać zrealizowany, potrzebne było wsparcie i pomoc wielu osób. Rokrocznie patronat honorowy nad festiwalem obejmują Prezydent Miasta Sosnowca i Ksiądz Biskup Diecezji Sosnowieckiej, a od 2010 r. Marszałek Województwa Śląskiego. Od samego początku festiwal może liczyć na wsparcie Urzędu Miejskiego w Sosnowcu. I jeszcze jedno – koncerty festiwalowe nie mogłyby się odbyć, gdyby nie przychylność sosnowieckich parafii, m.in. pw. św. Andrzeja Boboli, św. Joachima, Najświętszego Serca Pana Jezusa, a także kościoła ewangelicko-augsburskiego pw. św. Jana i cerkwi prawosławnej pw. śś. Wiery, Nadziei, Luby i Matki ich Zofii.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Festiwalowe wieczory

Tegoroczny festiwal zainaugurował koncert Orkiestry Smyczkowej Simfonietta Drohobycka pod dyrekcją Romana Bahrija, ze śpiewem Natalii Czumank. Muzyczny wieczór odbył się 22 kwietnia w kościele pw. św. Joachima w Sosnowcu. Sinfonietta Drohobycka powstała w 1978 r. jako kameralna orkiestra College’u Muzycznego im. V. Barwińskiego. Od tego czasu zespół odbył wiele tras koncertowych po Europie. W orkiestrze grają profesjonalni artyści muzycy oraz profesorowie Uniwersytetu Muzycznego w Drohobyczu. Kierownik zespołu oferuje także możliwość współpracy z orkiestrą szczególnie uzdolnionym młodym adeptom uniwersytetu. Program orkiestry obejmuje najważniejsze dzieła muzyczne od baroku po utwory kompozytorów współczesnych.

Drugi festiwalowy wieczór to kameralne spotkanie z harfą i śpiewem. 24 kwietnia w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sosnowcu wystąpiła Katarzyna Wiwer – sopran oraz Agnieszka Kaczmarek-Bialic – harfa. Artystki zaprezentowały utwory Stanisława Moniuszki, Fryderyka Chopina, Mieczysława Karłowicza. Trzeci koncert odbył się 25 kwietnia w kościele ewangelicko-augsburskim św. Jana w Sosnowcu, wystąpił Lwowski Kwartet Akordeonowy z utworami m.in. Bacha, Vivaldiego, Mozarta i Moniuszki.

Spotkanie z muzyką i historią

Niezwykle ciekawie wyglądał czwarty festiwalowy wieczór poświęcony w całości ojcu opery narodowej, który odbył się 26 kwietnia w kościele pw. św. Andrzeja Boboli w Sosnowcu. Wystąpiła Magdalena Idzik – mezzosopran, Maciej Przestrzelski – skrzypce, Marek Karwowski – wiolonczela, Monika Polaczek-Przestrzelska – fortepian, a koncert poprowadziła Elżbieta Janowska-Moniuszko – prapraprawnuczka Stanisława Moniuszki! Elżbieta Stanisława Alicja Janowska-Moniuszko z zawodu jest tłumaczem języka hiszpańskiego. Jest jednym z ponad 60-ciorga autentycznych potomków znakomitego kompozytora XIX wieku – Stanisława Moniuszki. Ze strony matki – Danuty Moniuszko-Janowskiej jest jego potomkiem w prostej linii, w V pokoleniu, po synu kompozytora, Stanisławie.

Piąty wieczór, 27 kwietnia, to koncert organowy w kościele pw. św. Joachima w Sosnowcu. Utwory Henryka Miłka zagrał Rościsław Wygranienko. XVIII Międzynarodowy Festiwal „Sosnowieckie Dni Muzyki Znanej i Nieznanej” zakończył 28 kwietnia występ Warszawskiej Orkiestry Kameralnej „Impressione”. Muzycy zagrali w Sali Koncertowej Zespołu Szkół Muzycznych im. Jana Kiepury w Sosnowcu.

2019-04-30 09:16

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kompozytorski geniusz cz. 2

Niedziela sosnowiecka 23/2019, str. 5

[ TEMATY ]

Stanisław Moniuszko

NAC

„Halka” Stanisława Moniuszki w Teatrze Estonia w Tallinnie. Scena z udziałem Olgi Tideberg i Martina Tarasa – 1937 r.

„Halka” Stanisława Moniuszki w Teatrze Estonia w Tallinnie. Scena z udziałem
Olgi Tideberg i Martina Tarasa – 1937 r.

Z ks. dr. hab. Pawłem Sobierajskim – profesorem Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, duszpasterzem środowisk twórczych diecezji sosnowieckiej – o operze „Halka” Stanisława Moniuszki rozmawia Piotr Lorenc

PIOTR LORENC: – „Halka” to sztandarowe dzieło ojca polskiej opery Stanisława Moniuszki. Zanim zaprosimy do posłuchania, porozmawiajmy o jej genezie, wątkach i akcji.
CZYTAJ DALEJ

To nie był pierwszy raz. Świadectwo uczniów z Kielna

2026-01-13 21:39

[ TEMATY ]

krzyż

Adobe Stock

W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.

Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję