Jak poinformował diecezjalny konserwator architektury i sztuki sakralnej ks. dr Szymon Tracz, na północnej ścianie świątyni znajduje się wnęka z przedstawieniem św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Z obu stron tej wnęki odkryto dwie monumentalne postacie – św. Biskupa oraz św. Księcia. – W ten sposób w prezbiterium pod koniec wieku XVI namalowano na ścianach dwóch biskupów i dwóch rycerzy, zatem można przypuszczać, że mamy tu do czynienia z wizerunkami św. Wojciecha, św. Stanisława ze Szczepanowa oraz św. Floriana i św. Wacława. Ponad nimi w owalnych tondach ukazano czterech Ojców Kościoła – św. Augustyna, św. Grzegorza, św. Ambrożego i św. Hieronima, a na ścianie północnej św. Katarzynę z Aleksandrii – wyjaśnia konserwator zabytków. Zaznacza że na wewnętrznej ścianie tęczowej od strony prezbiterium znajduje się wizerunek Matki Boskiej z Dzieciątkiem, która przekazuje różaniec św. Dominikowi i św. Katarzynie Sieneńskiej. Dzieło powstało ręką nieznanego malarza.

– Obu świętych identyfikują dominikańskie habity oraz postać psa przy nogach św. Dominika. Z kolei w podłuczu tęczy ukazały się przedstawienia czterech Ewangelistów z tradycyjnymi atrybutami – wołem, aniołem, lewem i orłem. Znaleziono także miejsca, w których pierwotnie zamocowana była belka tęczowa na której stał krzyż, a pod nim zapewne Matka Boska i św. Jan Apostoł – mówi ks. Tracz.

Konserwatora zaskoczyło odsłonięcie zamurowanej wnęki w łuku tęczowym po lewej stronie. – Rzadko się zdarzało, aby w tak eksponowanym miejscu w wiejskich kościołach znajdowała się wnęka, która być może była przeznaczona dla prezentowania bliżej nieznanej figury. Odsłonięte malowidła wciąż zaskakują żywością swoich kolorów oraz finezyjną ręką artysty. Z każdym krokiem co raz bardziej klaruje się system późnorenesansowej dekoracji bestwińskiego prezbiterium – podkreśla ks. dr Szymon Tracz.

Jak czytamy na stronie internetowej parafii w Bestwinie, przypuszczalnie powstała ona ok. 1100 r., choć nie potwierdzają tego żadne spisane dokumenty. Taką informację można znaleźć dopiero w dokumencie „Liber rationis decinae sexennalis” z 1326 r. znajdującym się w Bibliotece Watykańskiej. Posługę proboszcza pełnił wówczas ks. Theodoricus. Do wieku XVI kościół był drewniany, a od 1575 r. – murowany. W 1632 r. kościół otrzymał tytuł Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Obecnie proboszczem jest ks. Cezary Dulka. W 2010 r. parafia odzyskała cenny zabytek – gotycki dzwon „Król Chwały” z 1504 r., który w czasie II wojny światowej zabrali naziści w celu przetopienia go w Hamburgu. W kościele za ołtarzem znajdują się także płyty nagrobne ówczesnego właściciela Bestwiny Stanisława Myszkowskiego (1520-1570) i jego żony Jadwigi z Tęczyńskich. Zaś na pobliskim cmentarzu znajduje się grobowiec Leona Karola Habsburga (1893-1939). Z tej parafii pochodzi biskup pomocniczy archidiecezji lubelskiej Józef Wróbel SCJ, który gościł w Bestwinie we wrześniu i celebrował Mszę św. w ramach dożynek gminnych.

Trwające prace konserwatorsko-restauratorskie dofinansowane są z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, od Śląskiego Konserwatora Zabytków oraz z ofiar parafian.