W piątek 8 czerwca 2018 r. w Wilnie Mszą św. w Kaplicy Ostrobramskiej odprawioną w intencji Ruchu „Europa Christi”, którą celebrował założyciel i moderator ruchu, honorowy redaktor naczelny tygodnika „Niedziela” ks. inf. dr Ireneusz Skubiś, rozpoczęła się międzynarodowa konferencja „Otwórzcie drzwi Chrystusowi”, zorganizowana przez Akcję Wyborczą Polaków na Litwie – Związek Chrześcijańskich Rodzin oraz Ruch „Europa Christi”. Konferencja była częścią czterodniowego kongresu ruchu, któremu towarzyszyły obchody 7. rocznicy śmierci „patriarchy Wileńszczyzny” ks. prał. Józefa Obrembskiego oraz 9. rocznicy intronizacji Chrystusa Króla w rejonach wileńskim i solecznickim.
Reklama
W przeddzień konferencji, w czwartek 7 czerwca, działacze Ruchu „Europa Christi” oraz licznie przybyli mieszkańcy Wileńszczyzny zebrali się w kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Mejszagole, gdzie została odprawiona Msza św. w intencji ks. prał. Józefa Obrembskiego. Podczas nabożeństwa odczytano oświadczenie o inicjatywie rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego ks. Obrembskiego, który był autorytetem dla wiernych. W mejszagolskiej parafii służył przez 61 lat. Mimo utrudnień i zakazów w czasach sowieckich prowadził różnorodną działalność duszpasterską. Przygarnął prześladowanych kapłanów i siostry zakonne, udzielał schronienia potrzebującym, wstawiał się za krzywdzonymi. Stał się fundamentem wiary, nadziei i miłości.
W drugim dniu kongresu, 8 czerwca, po Mszy św. odprawionej w Ostrej Bramie, w Domu Kultury Polskiej w Wilnie odbyła się konferencja Ruchu „Europa Christi” zatytułowana „Otwórzcie drzwi Chrystusowi”. Prowadzili ją moderator ruchu ks. inf. dr Ireneusz Skubiś, przewodniczący AWPL-ZChR europoseł Waldemar Tomaszewski, organizator wileńskiego kongresu, oraz europoseł Mirosław Piotrowski.
W obradach wzięli udział m.in.: starosta i wicestarosta sejmowej frakcji AWPL-ZChR Rita Tamašuniene i Wanda Krawczonok, prezes Związku Polaków na Litwie poseł Michał Mackiewicz, posłowie na Sejm Republiki Litewskiej z ramienia AWPL-ZChR Jarosław Narkiewicz i Czesław Olszewski, mer rejonu wileńskiego Maria Rekść, mer rejonu solecznickiego Zdzisław Palewicz, wiecemer Wilna Edyta Tamošiunaite oraz prezes Stowarzyszenia Nauczycieli Szkół Polskich na Litwie „Macierz Szkolna” poseł Józef Kwiatkowski. Odczytany został także list do uczestników kongresu przesłany przez kard. Roberta Saraha, prefekta Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów.
W wystąpieniu inauguracyjnym ks. Skubiś mówił o znaczeniu Ruchu „Europa Christi” dla odnowy duchowej Europy, wzywał do zaproszenia Jezusa do swego życia i dziękował Waldemarowi Tomaszewskiemu za pracę na rzecz „uchrystusowienia” Europy.
Reklama
W referatach prelegenci zwracali uwagę na wyzwania, przed którymi stoją chrześcijanie w XXI wieku, i zagrożenia, z którymi musi się zmierzyć współczesna Europa, jeśli chce zachować swoją tożsamość. Ks. Mariusz Marszałek mówił o wyzwaniach dzisiejszych czasów. Zwrócił uwagę na to, że chrześcijanie nie znają swojej wiary, dlatego takie spotkania służą pogłębianiu wiedzy i wiary. Poseł na Sejm RL Rita Tamašuniene ubolewała, że rodzina europejska odeszła dzisiaj daleko od swych chrześcijańskich korzeni. Wyraziła przekonanie, że Ruch „Europa Christi” „na pewno obudzi Europę, kraje narodowe oraz nas samych i otworzymy drzwi Chrystusowi”. Ks. Tadeusz Jasiński wyraził natomiast radość, że są ludzie, którzy świadczą, mówią i działają, czym udowadniają, że polityka jest troską o dobro wspólne. Z kolei dr Urszula Krupa – poseł do Parlamentu Europejskiego w referacie „Zagrożenia ideologii gender” zaznaczyła, że ideologia gender uderza przede wszystkim w matkę, ojca, dziecko i ma na celu rozbicie rodziny. Ks. Ryszard Halwa, założyciel Fundacji S.O.S. Obrony Poczętego Życia, wygłosił referat pt. „Historyczne i empiryczne problemy sztucznych poronień”. Red. Mariusz Książek, dyrektor w Tygodniku Katolickim „Niedziela”, wygłosił referat pt. „Odniesienie do chrześcijaństwa w najważniejszych dokumentach Unii”.
Dr Bogusław Rogalski, doradca ds. międzynarodowych EKR w Parlamencie Europejskim, mówił o tym, że islamizacja Europy jest zagrożeniem dla jej tożsamości. „Wolność sumienia w Europie podstawą określenia i poszanowania jej wartości” to tytuł referatu wygłoszonego przez ks. dr. Jarosława Krzewickiego – rektora Szkoły Wyższej Ekonomii i Zarządzania w Łodzi. Ks. dr Henryk Naumowicz wygłosił referat pt. „Wilno – miasto Bożego Miłosierdzia na podstawie «Dzienniczka» św. Faustyny”, z kolei Maria Rekść przybliżyła zebranym ideę intronizacji Chrystusa Króla na przykładzie samorządu rejonu wileńskiego. O procesie laicyzacji w Unii Europejskiej na przykładzie Francji mówił red. Włodzimierz Rędzioch, watykanista.
O tym, jak należy rozumieć główną ideę Ruchu „Europa Christi” i o skutecznym udziale chrześcijan w życiu politycznym na przykładzie AWPL-ZChR, mówił Waldemar Tomaszewski.
Ostatnim akcentem kongresu Ruchu „Europa Christi”, w sobotę 9 czerwca, była uroczystość w samorządzie rejonu wileńskiego z okazji 9. rocznicy intronizacji Chrystusa Króla przez samorządy Wileńszczyzny – odpowiednie akty, z inicjatywy radnych AWPL-ZChR, przyjęły rady samorządów rejonów wileńskiego i solecznickiego po uzyskaniu zgody ówczesnego biskupa wileńskiego śp. Juozasa Tunaitisa.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Komunikat diecezji sandomierskiej ws. zakończenia nabożeństw majowych na statku
2026-05-29 15:17
Łukasz Brodzik /diecezja sandomierska
Diecezja sandomierska
Biskup Krzysztof Nitkiewicz podczas zakończenia nabożeństw majowych na statku
Zbliża się czerwiec. To już ostatnie dni w tym roku, gdy w polskich kościołach, przy krzyżach i kapliczkach wierni modlą się wspólnie Litanią Loretańską. Corocznie w Sandomierzu 31. maja odbywa się nietypowe, uroczyste zakończenie nabożeństw majowych na... statku. Diecezja wydała jednak komunikat, że w tym roku "majówkowego" rejsu nie będzie.
Tradycyjnie na zakończenie nabożeństw majowych w Sandomierzu odbywa się rejs statkiem po Wiśle, w trakcie którego zgromadzeni odśpiewują Litanię Loretańską oraz pieśni Maryjne.
Do bazyliki w Jablonnem w regionie Libereca powróciła w sobotę skradziona niedawno czaszka św. Zdzisławy. Relikwię przekazali przedstawiciele policji na zakończenie pielgrzymki zorganizowanej w dniu świętej.
Konserwatorka, która pracowała nad zagrożoną podczas kradzieży czaszką świętej z XIII w., przekazała uratowaną relikwię arcybiskupowi Pragi Stanisławowi Przibylowi, który odprawiał główną Mszę dla kilkuset pielgrzymów. Arcybiskup pokazał ją zgromadzonym i położył na ołtarzu głównym. Pozostanie tam wystawiona do wieczora. To ostatnia możliwość zobaczenia relikwii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
