Reklama

Jak stworzyć pisankę?

Okazuje się, że wykonanie pisanek nie jest wcale taką łatwą czynnością. Oczywiście, wszystko zależy od techniki, jaką wybierzemy, niemniej jednak na przygotowanie wyszukanej stylowo i kolorystycznie pisanki trzeba poświęcić kilka godzin. Zaś proste pomalowanie jajka rozgrzanym woskiem zabiera wprawnym artystkom 1 godzinę.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

O zwyczajach i metodach zdobienia wielkanocnych jaj możemy się dowiedzieć więcej, zwiedzając wystawę pt. "Wielkanoc w Ostrawie". "Ekspozycja pochodzi ze zbiorów Muzeum w Ostrawie w Czechach i prezentuje sposób zdobienia świątecznych jaj oraz obyczaje ludowe towarzyszące tradycjom wielkanocnym. Obok kolorowych, misternie przyozdobionych jaj czy fantazyjnie plecionych palm można zobaczyć inne elementy dopełniające tradycję świąt - serwisy ceramiczne, formy drewniane do wypieku piernika i ceramiczne do wypieku babki, tradycyjną maselnicę, talerze i garnki z kamionki, elementy stroju ludowego" - wylicza komisarz wystawy Bożena Kostrzejowska.
Najpopularniejsze wzory pisanek to motywy kwiatowe. Powstają przynajmniej na trzy sposoby. "Pierwszy polega na pomalowaniu jajka pigmentem i wygrawerowaniu rylcem odpowiedniego wzoru. Drugi - na malowaniu pokolorowanego jajka rozgrzanym woskiem. Trzeci zaś, najbardziej czasochłonny, polega na naniesieniu wosku na jajko i stopniowym usuwaniu go przy jednoczesnym malowaniu wzoru. Sposób ten wymaga nie tylko cierpliwości, ale i precyzji" - podkreśla Mirka Dokoupilova, nauczycielka z Czech, która wraz z córką Ivą przyjechała na otwarcie wystawy, by zaprezentować techniki zdobienia jaj wielkanocnych.
Zwiedzając wystawę, możemy się także wiele dowiedzieć o miejscowych zwyczajach. "Najstarsze zachowane dokumenty opisujące Wielki Post sięgają IV w. i wskazują na różne obrzędy kultywowane w okolicach Ostrawy" - tłumaczy Niedzieli Jirina Kabratova, dyrektorka ostrawskiego Muzeum. Symboliczne pożegnanie zimy i jednoczesne powitanie wiosny, zwane Śmiertną (Czarną) Niedzielą, przypada na 14 dni przed Wielkanocą. W Niedzielę Palmową w czeskich kościołach święcono baranki, świąteczne potrawy i rozkwitnięte gałązki wierzby. "Dziewczęta w barwnym orszaku, śpiewając i trzymając zielone drzewko (moiczek) - symbol wiosny, wędrowały po wsi i otrzymywały dary. W tym dniu święcono palmy, bukiety ze zbóż, ziół, kwiatów wiosennych, co miało chronić trzodę przed chorobami" - opowiada pani dyrektor. W Wielki Czwartek wierni spowiadali się, przyjmowali Komunię św. i przez cały dzień pościli. Ich głównym pokarmem były zielone warzywa. Przed wschodem słońca potrząsano drzewami, co miało zapewnić urodzaj. W Wielki Piątek dzieci myły się w strumieniu zimnej wody, w ten sposób uodporniały się na choroby, potem chodziły i potrząsały terkotkami i kołatkami. W Wielki Piątek lub w Wielką Sobotę z poświęconych palm wybierano gałązki, z których po przypaleniu w ogniu wyrabiano krzyżyki, mające chronić pola przed szkodnikami i żywiołami. Biała Sobota była dniem wskrzeszenia. Sprzątano domostwa i obejścia. Wieczorna Msza św. połączona z procesją gromadziła wiernych ubranych w nowe szaty. W Niedzielę Wielkanocną spożywano specjalne potrawy, takie jak: mięso i kiełbasy zapiekane w cieście, kołacze. Po południu wyruszała w pole procesja na czele z księdzem, podczas której wierni wsadzali poświęcone krzyżyki. W Poniedziałek Wielkanocny dziewczęta oblewano wodą lub perfumami. Jak widać, zwyczaje te nie odbiegają znacznie od tych, które kultywujemy w Polsce. Niektóre z nich są identyczne, a niektóre oryginalne, niespotykane na naszych ziemiach.
Wystawę w sosnowieckim Muzeum można oglądać do 21 kwietnia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Watykan: powstaje Globalny Sojusz na rzecz Ekologii Integralnej

2026-03-06 17:58

[ TEMATY ]

ochrona środowiska

Castel Gandolfo

Adobe Stock

Stolica Apostolska angażuje światową wiedzę naukową, aby zająć się kwestią zrównoważonego rozwoju: w dniach 9 i 10 marca w ogrodach papieskich w Castel Gandolfo zostanie utworzony Globalny Sojusz na rzecz Ekologii Integralnej, poinformowano 6 marca. Międzynarodowa sieć na rzecz ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju powstaje pod patronatem Papieskiego Centrum Edukacyjnego „Laudato Si’” w Castel Gandolfo oraz Katolickiego Uniwersytetu Notre Dame w stanie Indiana, w USA.

Na dwudniowym wydarzeniu inauguracyjnym będzie reprezentowanych ponad 60 uniwersytetów z Europy, Azji, obu Ameryk i Afryki, a także liderów organizacji międzynarodowych. Celem Globalnego Sojuszu jest opracowanie konkretnych działań na rzecz ochrony klimatu. Zasadami przewodnimi są encyklika „Laudato si’” papieża Franciszka (2013-2025) z 2015 roku oraz społeczne nauczanie Kościoła.
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi?”

2026-03-06 21:01

[ TEMATY ]

Niezbędnik Wielkopostny 2026

40 pytań Jezusa

www.pexels.com/pl

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Dzisiejsze pytanie Jezusa to wezwanie do trwania w wierze mimo trudności, na wzór wytrwałej wdowy z przypowieści. Wiara nie jest statyczna; wymaga zaufania Bogu w każdej sytuacji życiowej, nawet w „nocy” i przeciwnościach. Wiara to wytrwałość. Nie spektakularne momenty, lecz codzienne trwanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję