Mottem pierwszego etapu dwuletniego (2017-19) programu duszpasterskiego, który rozpoczął się od Adwentu 2017, są słowa: „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym”. Chodzi o odkrycie Osoby Ducha Świętego, Jego obecności w naszym życiu i o otwarcie się na Jego działanie.

Przypomnijmy sobie: kiedy Chrystus odchodził do Ojca, Apostołowie usłyszeli, że nie zostaną sami, że Jezus ześle im Ducha Świętego. I rzeczywiście, nastąpiło wspaniałe przeżycie nazwane w Piśmie Świętym Zesłaniem Ducha Świętego. Widocznym tego znakiem były płomienie ognia, które ukazały się nad głowami zgromadzonych, oraz fakt, że zaczęli mówić różnymi językami (por. Dz 2).

W ogóle Dzieje Apostolskie pełne są Ducha Świętego. To dzieje Kościoła pierwszych dni, który okazuje się bardzo żywy i dynamiczny. Dzięki działaniu Ducha Świętego widzimy entuzjazm wiary, miłość i niebywałą odwagę chrześcijan. Dlatego Kościół jeszcze bardziej otwiera się dziś na działanie Ducha Świętego – Trzeciej Osoby Trójcy Przenajświętszej – który pragnie nas uświęcić, a tam, gdzie przychodzi uświęcenie, wkraczają nowa moc, siła i wielka nadzieja. Musimy to sobie uświadomić i być przekonani, że człowiek wierzący nie jest sam. Jakże często bowiem przeżywamy dramatycznie swoją bezradność, nieświadomi obecności Ducha Świętego nie uczestniczymy w życiu Bożym, które uskrzydla i czyni człowieka wewnętrznie spokojnym i spełnionym.

Chciałbym tu wspomnieć o założeniach Ruchu „Europa Christi”, który przyjął księgę Dziejów Apostolskich za swoją księgę studyjną, bo może nas ona wiele nauczyć. My, ludzie XXI wieku, jesteśmy zbyt zapatrzeni w ziemię, w wartości materialne, a przecież istnieje świat innych wartości, na które wskazuje Ewangelia. Jako katolicy musimy nieustannie otwierać się na głos Boga, odczytywać znaki czasu i tchnienia Ducha Świętego. I musimy karmić się tym, co najlepsze. Mam tu na uwadze m.in. prasę katolicką, w tym naszą „Niedzielę”, i to, jak jesteśmy niekiedy rozdzierani przez niektóre media, niszczące ludzkie relacje, zagrażające jedności i miłości. Trzeba budować świat, który służy dobru wspólnemu. Pamiętajmy, że jesteśmy tu wspomagani darami Ducha Świętego. W przeciwnym przypadku przychodzi duch zły, który sieje nienawiść i skłócenie. A wtedy dochodzi do tragedii.

Otwórzmy zatem drzwi naszych serc na przychodzącego Ducha prawdy i miłości i poczujmy się jak Apostołowie posłani do nowej ewangelizacji. Ewangelia bowiem niesie ze sobą to, co dobre, nie uczy zła i nie zachęca do grzechu. Jej owocami są miłość, pokój i nadzieja.