W pierwszy weekend listopada na toruńskiej Starówce odbyła się Toruńska Strefa Uwielbienia – kilkugodzinne spotkanie młodzieży z diecezji. Hasłem tegorocznej Strefy, odbywającej się w oktawie uroczystości Wszystkich Świętych, były słowa: „Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty” (1P 1, 16)
Toruńska Strefa Uwielbienia po raz pierwszy odbyła się w 2015 r. jako element duchowych przygotowań do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Rok temu, po ŚDM, druga Strefa była podziękowaniem za spotkanie z Ojcem Świętym i młodymi z całego świata. W tym roku Strefa odbyła się po raz trzeci. Na szczęście, na przekór ponurym wieszczom, mimo tego, że ŚDM w Polsce są już za nami, młodzież nadal chce uczestniczyć w takich wydarzeniach, by w ten sposób spotykać się z Bogiem i drugim człowiekiem – czy to rówieśnikiem, czy pozornie przypadkowym przechodniem na ulicy. Podobnie jak i w poprzednich latach, tak i w tym roku głównymi punktami Strefy były: ewangelizacja uliczna na Starówce, radosne uwielbienie, adoracja Najświętszego Sakramentu i Msza św.
Spotkanie odbyło się 4 listopada. Rozpoczęło się od wspólnej modlitwy osób zaangażowanych w organizację wydarzenia i ewangelizatorów. Po odmówieniu na Rynku Staromiejskim Koronki do Miłosierdzia Bożego ewangelizatorzy ruszyli na ulicę, zaopatrzeni a to w tabliczki z intrygującymi hasłami, a to w coś słodkiego i gorącą herbatę do częstowania przechodniów oraz Pismo Święte. W tym roku ewangelizacja poprzedzona była warsztatami, które odbyły się kilka dni wcześniej. Dzięki temu także ci, którzy wcześniej nie mieli jeszcze okazji brać udziału w ewangelizacji ulicznej, mogli posłuchać teoretycznych i praktycznych wskazówek, a także spróbować „na sucho” ewangelizować innych uczestników warsztatów. Przedstawiciele ewangelizatorów zgodnie przyznają, że ewangelizacja na Starówce była pięknym przeżyciem, które umożliwiło im odbycie wiele ważnych, dobrych rozmów o Jezusie, świętości, miłości Boga do każdego człowieka – także tego, który w kościele nie był bardzo dawno; także tego, który odwrócił się od Kościoła; także tego, który jako osoba biedna, bezdomna, wstydzi się wejść do świątyni.
Uwielbienie i adoracja
Gdy ewangelizatorzy ruszyli na ulicę, w kościele pw. Ducha Świętego rozpoczęło się uwielbienie przeplatane świadectwami, prowadzone przez zespół pełnych energii młodych ludzi ze wspólnoty Góra Błogosławieństw z Grębocina wraz z opiekunami. Na modlitwie zgromadziła się młodzież m.in. z Torunia, Chełmży, Lubawy, Działdowa w towarzystwie kilkunastu kapłanów, katechetów, sióstr zakonnych. Nie zabrakło członków duszpasterstw akademickich, a w miarę upływu czasu także przechodniów, zachęconych do wzięcia udziału w spotkaniu przez dzielnych ewangelizatorów. Uczestnicy mieli możliwość skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania oraz modlitwy wstawienniczej.
Po radosnym uwielbieniu przyszedł czas na nieco spokojniejszą adorację Najświętszego Sakramentu. Muzycznie poruszającą modlitwę poprowadził zespół ŚDM diecezji łomżyńskiej. Wraz z zespołem modlitwę animowała s. Nikodema, terezjanka, oraz o. Michał, jezuita, duszpasterz akademicki. Dzięki ich zachętom młodzież nie wahała się podejść blisko do Najświętszego Sakramentu i zawierzyć Jezusowi swoje życie. Trzeba przyznać, że była to bardzo wzruszająca modlitwa.
Eucharystia
Kulminacją Toruńskiej Strefy Uwielbienia była wieczorna Eucharystia. Poruszającą homilię wygłosił duszpasterz akademicki z parafii pw. św. Józefa o. Maciej Ziębiec, redemptorysta. Kaznodzieja podziękował uczestnikom za ich świadectwo wiary. Zwrócił uwagę na to, jak ważne jest, by cokolwiek robimy, najważniejszy był Chrystus, bo bez Niego życie ludzkie jest nie do uniesienia.
Toruńska Strefa Uwielbienia to kolejne wydarzenie zorganizowane przez Kotwicę – Duszpasterstwo Młodzieży Diecezji Toruńskiej, w której współpracują ze sobą różne wspólnoty działające w Toruniu i okolicach. Po tej owocnej sobocie już teraz czynią plany na kolejne wydarzenia – jak chociażby Toruńska Strefa Miłosierdzia, która ma się odbyć w Wielkim Poście.
Nieustające uwielbienie i otwarcie każdego na Boga – to cel spotkania
tegorocznego „Konferencji 24/7 Serce Dawida
Warszawska hala EXPO XXI zamieni się w nieustające miejsce modlitwy i Słowa Bożego. Ponad 2 tys. osób z całej Polski przez 24 godziny będzie tam uwielbiać Boga
Konferencja 24/7 Serce Dawida” – to już kolejna edycja tego wydarzenia, która odbędzie się 21-22 października. Dwudziestoczterogodzinne uwielbienie, które rozpocznie się w sobotę rano, poprzedzi Forum liderów. – To spotkanie osób stojących na czele różnych wspólnot, chrześcijańskich środowisk, inicjatyw, ruchów czy szkół nowej ewangelizacji. Mottem przewodnim konferencji w hali EXPO XXI są słowa „Będę Wam Ojcem” (2 Kor.; 6,17-18). „Dawid doświadczył Ojcowskiego Serca Boga. Wierzymy i modlimy się o to, by tak osobiste spotkanie z Nim, przemieniające serca w pełne ufności i powierzenia się Dobremu Ojcu, było dane każdemu z Was”, piszą organizatorzy wydarzenia z Fundacji 24/7, zainspirowani biblijną postacią króla Dawida.
Dziś rozpoczęliśmy piesze pielgrzymowanie od miejsca stygmatów św. Franciszka w La Vernie do miejsca śmierci w Asyżu. Rozpoczął się trud pielgrzymowania pod różnym względem, ale w tym czasie umocnieniem jest słowo Boże i świadomość tego, że tymi drogami, którymi podążamy i miejsca, które odwiedzamy - ponad 800 lat temu mógł przemierzać św. Franciszek wraz ze swoimi uczniami.
Idąc do franciszkańskiego sanktuarium w La Vernie należy przemierzać wysoko w górę. Niby z miejscowości wydaje się, że to jest blisko, bo w linii prostej 700 metrów, a drogą samochodową dobrych 15 minut. Rozpoczęcie pielgrzymki było dobrą okazją do poszerzenia wiedzy o Biedaczynie z Asyżu. Postać znana, lubiana, a jednak historia jego życia i momenty, w których nie miał łatwo, zawsze kruszą serce. Gdy wejdzie się na plac przykościelny, oczom pielgrzyma ukazuje się piękny widok gór. Idąc jednak blisko sanktuarium można odnaleźć malowidła ukazujące życie św. Franciszka, na różnych etapach życia, zaczynając od dnia narodzin, przez rozpoczęcie drogi wierności Chrystusowi, spotkanie z sułtanem, czy właśnie na końcu, przy ostatnim malowidle wchodzi się do kaplicy stygmatów. W trakcie poznawania lub przypominania sobie życia tego świętego, można wejść przez niewielki portal - ale jakby do nowej rzeczywistości. Przejście z budynku do miejsca, gdzie widzi się surowe skały, a które św. Franciszek porównał do rozdartej na dwie części zasłony przybytku, gdy Chrystus umierał na krzyżu. Surowe rozdarte skały, drzewa, chłód powietrza i wejście do groty, gdzie Franciszek został dotknięty przez Boga. W czasie, kiedy jego wspólnota była w kryzysie, bo przecież, jak podają historia, został odsunięty od wspólnoty, był już u kresu swojego życia, czy też zaczyna doskwierać mu ślepota - po ludzku był w mocnym kryzysie, a mimo to otrzymuje od Pana Boga stygmaty. W kaplicy stygmatów modliliśmy się o dobre owoce naszego pielgrzymowania, a po błogosławieństwie ruszyliśmy w drogę. Szlak szybko zweryfikował siły pielgrzymów. Jedno z pierwszych podejść zza Chiusi Della Verna były mocną próbą. Ten moment można porównać do pierwszego czytania od proroka Ozeasza, w którym Bóg pragnie przeorać serce człowieka i chce, aby zburzył ołtarz nie jemu wybudowany. Takie momenty są świetna okazją do wyjścia ze strefy komfortu i zmierzenia się w nową rzeczywistością, przed którą stawia człowieka Opatrzność Boża. I pomyśleć że tego typu drogami przechadzali się tacy wielcy święci jak Franciszek z Asyżu i jego bracia.
Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.
Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
