W październiku 1998 r. proboszczem parafii pw. św. Idziego w Choceniu został mianowany ks. kan. Piotr Cieśla. Ksiądz Proboszcz szybko pozyskał serca parafian, którzy mają w nim oparcie jako duszpasterzu,
a także społeczniku - człowieku czynu. Wiele dobra duchowego niosą rekolekcje, zarówno wielkopostne, jak i adwentowe. Szczególnie głęboko wierni przeżyli rekolekcje poświęcone Miłosierdziu Bożemu połączone
z adoracją peregrynującego po diecezji włocławskiej obrazu "Jezu, ufam Tobie" i relikwii św. Faustyny. Nauki rekolekcyjne gromadziły dużą liczbę wiernych. Działania Księdza Proboszcza wspiera pracujący
od niedawna w Choceniu ks. Tadeusz Stasiak.
Do ożywienia życia parafii przyczynia się wspólny wysiłek wiernych, Rady Parafialnej i duszpasterzy.
Począwszy od 1999 r., odnowiono kościół na zewnątrz, położono 400 m2 kostki brukowej wokół świątyni i tyle samo na cmentarzu grzebalnym, wyasfaltowano parking, wybudowano Grotę Matki Bożej i posadzono
dziesiątki drzew. A wewnątrz kościoła? Piękna oprawa tabernakulum, nowe stacje drogi krzyżowej, nowe żyrandole i system ogrzewania. Ksiądz Proboszcz marzy o witrażach, które upiększą świątynię. Obecnie
prowadzone są prace wykończeniowe i wyposażanie sali w Szczytnie, adaptowanej na kaplicę.
W parafii prowadzone są dzieła miłosierdzia. Na kilka dni przed świętami Bożego Narodzenia został powołany Społeczny Komitet Pomocy Najuboższym, na czele którego stanął ks. T. Stasiak. Dzięki hojności
ludzi dobrej woli można było obdarować 90 rodzin. Z początkiem tego roku grono darczyńców się powiększyło. Również i mieszkańcy parafii mogli składać w miejscowym sklepie artykuły żywnościowe i przemysłowe
dla ludzi potrzebujących, dzięki czemu obdarowano 70 rodzin. Wszystkim, którzy włączyli się w tę godną naśladowania akcję - Bóg zapłać!
Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów.
Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek.
Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
Czy rzeczywiście dorasta „najgłupsze pokolenie” w historii? Amerykański badacz Mark Bauerlein stawia tę tezę z odwagą, która dla wielu jest niewygodna. Jego diagnoza – choć sformułowana za oceanem – niepokojąco trafnie opisuje także rzeczywistość Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Edukacyjnego. W świecie, w którym edukację oddano w ręce technologii i liberalnych ideologii, młody człowiek coraz częściej zostaje sam: bez kultury, bez autorytetów, bez prawdy.
Jeszcze niedawno powtarzano, że dostęp do technologii wyrówna szanse edukacyjne. W imię walki z „wykluczeniem cyfrowym” szkoły zalano ekranami, platformami i aplikacjami. Dziś widzimy jednak, że ta diagnoza była błędna. Nie brak technologii, lecz jej nadmiar stał się źródłem nowej nierówności. Młodzież zanurzona w świecie krótkich komunikatów, obrazów i bodźców traci zdolność skupienia, czytania dłuższych tekstów, a przede wszystkim – myślenia.
W ostatnich dniach pojawiły się różne doniesienia dotyczące zamknięcia Bazyliki Grobu Bożego oraz obchodów nadchodzącej Wielkanocy. W związku z tym Kustodia Ziemi Świętej uważa za stosowne przekazać kilka wyjaśnień.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.