Reklama

Niedziela Częstochowska

Radość i wdzięczność. Dar i zadanie

List pasterski Arcybiskupa Metropolity Częstochowskiego przed konsekracją biskupią ks. prał. dr. Andrzeja Przybylskiego

Niedziela częstochowska 26/2017, str. 3

Bożena Sztajner/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Bracia i Siostry w Chrystusie, Jedynym Odkupicielu człowieka!

Przeżywamy rok duszpasterski pod hasłem: „Idźcie i głoście”, w którym z nowym zapałem i gorliwością głosimy Jezusa Chrystusa jako Jedynego Pana i Zbawiciela. Czasem głoszenia Ewangelii będą także upragnione przez dzieci i młodzież wakacje, podczas których nie możemy zapomnieć o obowiązku uczestnictwa w niedzielnej Eucharystii. Również w trakcie wakacji grupy dzieci i młodzieży oraz całe rodziny wezmą udział w różnych rekolekcjach, pielgrzymkach czy tzw. wakacjach z Bogiem. Dziękuję parafiom, stowarzyszeniom i ruchom kościelnym oraz naszej Caritas za przygotowanie różnych form wypoczynku połączonego z modlitwą, głoszeniem Dobrej Nowiny i Eucharystią. Na progu tegorocznych wakacji będziemy jako wspólnota Kościoła częstochowskiego przeżywać jeszcze jedno wyjątkowe wydarzenie, jakim będą święcenia biskupie nowego biskupa pomocniczego naszej archidiecezji.

Nominacja papieska

Ojciec Święty Franciszek mianował ks. prał. dr. Andrzeja Przybylskiego biskupem pomocniczym archidiecezji częstochowskiej, przydzielając mu stolicę tytularną Orte. Ks. prał. Andrzej Przybylski urodził się 26 listopada 1964 r. w Łowiczu. Ukończył I LO im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. Po maturze rozpoczął studia pedagogiczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie, gdzie uzyskał stopień magistra pedagogiki.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W 1988 r. rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Częstochowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk metropolity częstochowskiego abp. Stanisława Nowaka 30 maja 1993 r. Po święceniach pełnił kolejno funkcję wikariusza parafii pw. św. Franciszka z Asyżu w Częstochowie, osobistego sekretarza arcybiskupa częstochowskiego Stanisława Nowaka, diecezjalnego duszpasterza młodzieży, duszpasterza akademickiego i proboszcza parafii akademickiej pw. św. Ireneusza w Częstochowie, rektora Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej, a ostatnio proboszcza parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zawierciu.

Jako duszpasterz akademicki ks. Przybylski kontynuował studia i 7 czerwca 2006 r. uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki, broniąc pracy doktorskiej na temat: „Działalność edukacyjna i myśl pedagogiczna św. Edyty Stein”. Dziękując Panu Bogu, a także Ojcu Świętemu za dar nowego biskupa, spróbujmy odczytać dzisiejsze słowo Boże w odniesieniu do tego szczególnego wydarzenia, jakim są święcenia biskupie.

Idźcie i głoście

Dzisiejsza Liturgia Słowa przypomina nam, że w centrum przepowiadania, w samym sercu Ewangelii, jest osoba Syna Bożego Jezusa Chrystusa. Jego przyjście na świat, przyjęcie ludzkiej natury, a przede wszystkim śmierć na krzyżu jest dowodem nieskończonego miłosierdzia Bożego. Jak zaznacza św. Paweł, nawet za człowieka sprawiedliwego podejmuje się ktoś umrzeć tylko z największą trudnością. Chrystus zaś umarł za nas, gdyśmy byli grzesznikami, i w ten sposób pojednał nas z Bogiem. On też przez swoje zmartwychwstanie daje nam nadzieję życia wiecznego i zleca misję głoszenia Dobrej Nowiny wszystkim ludziom i narodom. Misja ta w pierwszym rzędzie dotyczy dwunastu Apostołów, których Jezus sam wybrał. To do nich odnoszą się słowa: „Idźcie i głoście”.

Reklama

Bezpośrednimi następcami Apostołów są biskupi. Otrzymują od Pana również misję nauczania wszystkich narodów i głoszenia Ewangelii wszelkiemu stworzeniu, aby wszyscy ludzie przez wiarę, chrzest i wypełnianie przykazań Bożych dostąpili zbawienia. Zadanie głoszenia Ewangelii bardzo wyraźnie podkreśla obrzęd święceń biskupich. Biskup udzielający święceń pyta: Czy jako dobry pasterz chcesz szukać zbłąkanych owiec i odnosić je do Pańskiej owczarni? Następnie podczas modlitwy konsekracyjnej nad głową święconego biskupa trzymana jest otwarta księga Ewangelii, która później zostaje wręczona nowo wyświęconemu biskupowi. Jej przyjęcie jest znakiem podjęcia odpowiedzialności za głoszenie słowa Bożego.

Wyrazem odpowiedzialności za głoszenie Ewangelii przez biskupa jest troska o współpracowników w dziele ewangelizacji. Pierwszymi współpracownikami biskupa w kościelnym przepowiadaniu są prezbiterzy.

Proście Pana żniwa

Bezpośrednio z misją głoszenia Ewangelii związana jest misja oczyszczania, uzdrawiania i wyrzucania złych duchów. Przepowiadanie Ewangelii nie jest zatem zwykłym intelektualnym przekazem informacji, ale „mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego” (Rz 1, 16). Stąd głoszenie słowa Bożego domaga się nadprzyrodzonej mocy, która zapewnia przepowiadaniu skuteczność. Moc przepowiadania wypływa z łaski sakramentu święceń. Dla jej rozpalenia potrzeba jednak postawy służebnej względem Bożego słowa, zażyłości ze słowem Bożym, osobistej modlitwy oraz otwartości na działanie Ducha Świętego.

Reklama

Dlatego nie dziwią nas słowa Pana Jezusa, który mówi, byśmy prosili Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Prośbę tę rozumiemy nie tylko w sensie wołania o nowe i liczne powołania do życia kapłańskiego i zakonnego, ale również o rozpalenie charyzmatu kapłaństwa u tych, którzy już zostali wyświęceni. Najbliższy tydzień będzie szczególną okazją do takiej modlitwy. Najpierw w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, jak co roku, będziemy modlili się o uświęcenie kapłanów. Następnie w uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela w dniu 24 czerwca br. o godz. 11 w bazylice archikatedralnej w Częstochowie odbędą się święcenia biskupie ks. prał. dr. Andrzeja Przybylskiego.

Dzieląc radość i wdzięczność Biskupa Nominata, zapraszam w swoim i Jego imieniu wszystkich archidiecezjan: duchowieństwo, osoby konsekrowane i wiernych świeckich do udziału w uroczystości święceń biskupich i ufnej modlitwy na intencję jego apostolskiej posługi.

Zawierzając Maryi – Królowej Apostołów życie i posługę biskupa Andrzeja, z serca udzielam wszystkim pasterskiego błogosławieństwa:

W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen!

Częstochowa, 13 czerwca 2017 r.

List został odczytany we wszystkich kościołach i kaplicach w niedzielę 18 czerwca br.

2017-06-22 09:44

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Bł. ks. Jan Merlini nie bał się świętości

2025-04-05 17:30

Marzena Cyfert

Msza dziękczynna za beatyfikację bł. ks. Jana Merliniego

Msza dziękczynna za beatyfikację bł. ks. Jana Merliniego

Święci są po to, by świadczyć o powołaniu, jakie człowiek ma w Chrystusie. Jan był świadomy tej godności, tego powołania i swojej drogi ku Bogu. I ta świadomość kształtowała jego życie oraz posługę kapłańską. Wiedział, kim jest i dokąd zmierza – mówił abp Józef Kupny o bł. ks. Janie Merlinim.

Metropolita wrocławski przewodniczył Mszy św. dziękczynnej za beatyfikację włoskiego kapłana, współpracownika św. Kaspra del Bufalo. Wspólna modlitwa we wrocławskiej katedrze zgromadziła kapłanów archidiecezji, siostry Adoratorki Krwi Chrystusa, które przygotowały uroczystość, siostry misjonarki Krwi Chrystusa, misjonarzy klaretynów, przyjaciół i dobroczyńców zgromadzeń oraz czcicieli Przenajdroższej Krwi Chrystusa.
CZYTAJ DALEJ

Franciszek i s. Francesca - nieoczekiwane spotkanie papieża z 94-letnią zakonnicą

2025-04-06 17:32

[ TEMATY ]

spotkanie

Watykan

papież Franciszek

Bazylika św. Piotra

s. Francesca

Włodzimierz Rędzioch

Widok pustej Bazyliki św. Piotra robi duże wrażenie

Widok pustej Bazyliki św. Piotra robi duże wrażenie

Siostra Francesca Battiloro przeżyła największą niespodziankę swojego życia w wieku 94 lat, z których 75 lat spędziła jako wizytka za klauzurą. „Poprosiłam Boga: 'Chcę spotkać się z papieżem'. I tylko z Nim! Nikt inny... Myślałam, że to niemożliwe, ale to Papież przyszedł się ze mną spotkać. Wygląda na to, że kiedy Go o coś proszę, Pan zawsze mi to daje...”. Podczas pielgrzymki z grupą z Neapolu, s. Francesca Battiloro, siostra klauzurowa modliła się dzisiaj w Bazylice św. Piotra, gdy nagle spotkała papieża.

Zakonnica, która wstąpiła do klasztoru w wieku 8 lat, złożyła śluby w wieku 17 lat, w czasie, gdy jej życie było zagrożone z powodu niedrożności jelit. Dziś opuściła Neapol wczesnym rankiem z jednym pragnieniem: przeżyć Jubileusz Osób Chorych i Pracowników Służby Zdrowia w Watykanie. Wraz z nią przyjechała grupa przyjaciół i krewnych. Poruszająca się na wózku inwalidzkim i niedowidząca siostra Francesca - urodzona jako Rosaria, ale nosząca imię założyciela Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny św. Franciszka Salezego, który, jak mówi, uzdrowił ją we śnie - chciała przejść przez Drzwi Święte Bazyliki św. Piotra. Biorąc pod uwagę jej słabą kondycję, pozwolono jej przeżyć ten moment całkowicie prywatnie, podczas gdy na Placu św. Piotra odprawiano Mszę św. z udziałem 20 000 wiernych.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję