Oaza Rekolekcyjna Animatorów Rodzin (ORAR) to rekolekcje organizowane przez Domowy Kościół, rodzinną gałąź Ruchu Światło-Życie dla małżeństw, które podejmują lub mają podjąć posługę prowadzenia spotkań w kręgach, czyli małych domowych grupach. Takie rekolekcje drugiego stopnia zostały zorganizowane w ośrodku rekolekcyjnym „Quo Vadis” w Sandomierzu w dniach od 26 do 29 stycznia. Uczestniczyło w nich 30 par małżeńskich z całej Polski. Wraz z rodzicami przybyło 26 dzieci, a doliczając do tego diakonię wychowawczą, to w ośrodku gościło łącznie 90 osób. – Podczas spotkań staraliśmy się zachęcić uczestników rekolekcji – małżonków trwających w Domowym Kościele – do wierności charyzmatowi Ruchu Światło-Życie i zasadom Domowego Kościoła. Ukazywaliśmy i przypominaliśmy piękno duchowości małżeńskiej, tj. drogę świętości dla małżonków kroczących do Pana Boga nie osobno, ale razem, w jedności. Drogę tę wskazał nam nasz założyciel sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. Poprzez przedstawianie cech i zadań dla par animatorskich, które mają ożywiać, pobudzać, zachęcać, wspierać małżeństwa będące w kręgu, pragnęliśmy rozbudzić ich gorliwość w pełnieniu posługi animatorskiej. Podkreślaliśmy ważność i odpowiedzialność misji, którą pełnią lub będą pełnić w myśl słów Pana Jezusa „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem, abyście szli i owoc przynosili” (J 15,16a) – mówią prowadzący szkolenie Stanisław i Halina Pikulowie.
Założyciel Ruchu Światło-Życie, dziś sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki, charakteryzując pierwsze lata istnienia oaz w naszej diecezji, stwierdził, że „ruch oazowy Światło-Życie w diecezji gorzowskiej w ostatnich latach zrobił wielki krok naprzód”
To była wypowiedź z 1978 r. Do dziś oazowe wspólnoty dla małżonków, kapłanów, dorosłych, studentów, młodzieży i dzieci są dobrym miejscem wzrostu wiary i doświadczenia żywego Kościoła. Każdego roku setki oazowiczów z naszej diecezji wyrusza na własne rekolekcje formacyjne, by doświadczyć spotkania z Panem Jezusem.
Fragment należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza powiązanej z końcem niewoli babilońskiej i z rodzącą się odbudową. Słowo „sługa” (’ebed) opisuje kogoś należącego do Boga i posłanego dla innych. Sługa słyszy: „Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Ciężar spoczywa na chwale Boga. Przymioty posłańca pozostają w tle. Nazwa „Izrael” nadaje postaci rys reprezentanta. Przez niego Pan odsłania sens istnienia swojego ludu. Powołanie „od łona matki” mówi o wyborze, który poprzedza ludzkie plany. Bóg „uformował”, „powołał” i „przywraca” (hebr. qārā’, yāṣar). Pierwsze zadanie dotyczy Jakuba i Izraela. Naród po wygnaniu potrzebuje zebrania, uzdrowienia pamięci i powrotu do przymierza. Potem rozlega się zdanie o poszerzeniu misji: „Ustanowię cię światłością dla pogan”. Brzmi też mocne „to za mało”. To zdanie odsłania miarę Bożej hojności. Widać porządek drogi: odnowa własnego domu i otwarcie na innych. „Poganie” to (goyim), narody żyjące poza Torą. Światłość (’ôr) w Biblii łączy się ze stworzeniem i z prowadzeniem w ciemności. Ona budzi życie, uczy drogi i daje odwagę. Proroctwo prowadzi aż „do krańców ziemi”, więc zbawienie otrzymuje wymiar powszechny. Zwrot „krańce ziemi” pojawia się w Psalmach jako obraz zasięgu panowania Boga. Sługa staje się miejscem, w którym Bóg bywa rozpoznany. Wybranie nabiera kształtu służby. W hebrajskim „zbawienie” (yeshu‘ah) nosi brzmienie bliskie imieniu Jeszua (Yēšûa‘). Tekst pokazuje Boga, który gromadzi swój lud i otwiera go na wszystkie narody, bez przemocy i bez triumfalizmu.
- Ufamy, że ten dialog się dzieje w Panu Bogu. A jeśli się dzieje w Bogu, to na pewno sprawia, że jesteśmy sobie nawzajem coraz bliżsi – mówił kard. Grzegorz Ryś podczas archidiecezjalnych obchodów XXIX Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce.
Archidiecezjalne obchody XXIX Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce rozpoczęło nabożeństwo w kaplicy św. Doroty przy kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Krakowie. Uczestników – wśród nich m.in. metropolitę krakowskiego oraz przewodniczącą Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie, Helenę Jakubowicz – powitał o. Marek Krzysztof Donaj OSA. – Trzeba siebie poznać, żeby zrozumieć. Ponieważ jesteśmy społecznością, która nie musi się różnić i dzielić, ale może szukać wspólnej myśli i modlitwy. I po to jesteśmy tutaj, żebyśmy uszanowali siebie nawzajem – mówił proboszcz parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
