Reklama

Niedziela Częstochowska

Wymodlone powołanie

29 maja 2016 r. już na stałe zapisze się w annałach parafii pw. Jezusa Chrystusa Dobrego Pasterza w Wierzchowisku. Tego bowiem dnia parafia, powołana do istnienia blisko 19 lat temu, doczekała się Mszy św. prymicyjnej pierwszego w jej dziejach parafianina – o. Savio Dawida Folcholca OSPPE

Niedziela częstochowska 25/2016, str. 3

[ TEMATY ]

Msza św.

Tomasz Skowronek/Studio Rezonans

Msza św. prymicyjna pierwszego parafianina – o. Savio Dawida Folcholca OSPPE

Msza św. prymicyjna pierwszego parafianina – o. Savio Dawida Folcholca OSPPE

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W pracochłonne przygotowania – co podkreśla gospodarz parafii ks. Marek Jachna – zaangażowało się wielu parafian, nikt nie odmówił pomocy. Jakżeby inaczej. Wszyscy tu znają rodzinę Folcholców. Oprawa uroczystości, i to nie tylko liturgiczna, musiała być więc wyjątkowa. Spisali się i ministranci, i chór parafialny, i grupa adoracji Najświętszego Sakramentu, i przygotowujący wystrój kościoła oraz prezentację multimedialną.

Chłopak z ul. Długiej

O. Savio to jeden z siedmiu diakonów paulińskich, którym dzień wcześniej, tj. 28 maja, w Bazylice Jasnogórskiej święceń kapłańskich udzielił metropolita częstochowski – abp Wacław Depo. Uroczystość prymicyjną poprzedziła procesja z domu rodzinnego przy ul. Długiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W kościele przygotowano krótki pokaz zdjęć ilustrujących dzieciństwo i młodość o. Savio – ucznia Szkoły Podstawowej w Wierzchowisku i Gimnazjum w Czarnym Lesie, moment, gdy jako 7-letni chłopiec stanął przy ołtarzu jako ministrant, co miało się okazać prorocze. Nie zabrakło też tych ukazujących życie zakonne – nowicjat pauliński w Leśniowie, naukę w Wyższym Seminarium Duchownym Ojców Paulinów na Skałce w Krakowie, śluby wieczyste, przyjęcie święceń diakonatu i prezbiteratu. – Moja śp. babcia modliła się w intencji powołań w naszej parafii – zwrócił się we słowie wstępnym do zgromadzonych o. Savio. – Pewnie nie przypuszczała wówczas, że przyjdzie ono na jej wnuka. Czując wsparcie modlitewne w trakcie lat formacji, jako że w parafii trwa nieustanna modlitwa w intencji powołań, stwierdził też: – To powołanie jest wymodlone przez was. Za to wam dziękuję.

Prawdziwy świadek

– Dzisiejsza uroczystość przede wszystkim stawia nas w prawdzie przed Panem Bogiem i postawie wdzięczności wobec powołania kapłana w waszej parafii – mówił w homilii o. Robert Dziewulski OSPPE z parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Łęczeszycach. Nawiązując zaś do Ewangelii, traktującej o uzdrowieniu sługi setnika (por. Łk 7, 1-10), zwrócił się bezpośrednio z przesłaniem do prymicjanta: – Jezus Chrystus pragnie, abyś był Jego prawdziwym świadkiem, żebyś miał wiarę taką, jaką miał setnik. Abyś miał serce pełne miłości, radości nie tylko dla rodziny, ale do tych wszystkich, którzy będą do ciebie przychodzili. Byś był tym, który będzie im okazywał miłość, tę, która jest od Jezusa Chrystusa, Tego, który nie odrzuca nikogo, przygarnia każdego, nie wchodzi w kompromisy – podkreślił. – I choć na tej drodze zapewne przyjdą trudności, bo uczeń Chrystusa nie ma innej drogi jak droga krzyżowa, to jeśli będziesz mieć wiarę, Bóg cię przez wszystko przeprowadzi, da ci siłę, byś był Jego świadkiem – zaznaczył.

Świeć światłem Chrystusa

Reklama

Nim nastąpiły nieodzowne w takich razach podziękowania i życzenia, bo jakże inaczej wyrazić radość, o. Savio poświęcił ufundowany przez jego rodziców – Ewę i Wiesława w dowód wdzięczności Panu Bogu za powołanie syna witraż z wizerunkiem św. Pawła Pierwszego Pustelnika, patriarchy Zakonu Paulińskiego, w którego uroczystość 15 stycznia paulini odnawiają swoje śluby zakonne. Jako pierwszy głos zabrał Ksiądz Proboszcz, po nim przemawiali: w imieniu dyrekcji, pracowników i uczniów szkoły w Wierzchowisku katechetka Katarzyna Gawłowska, przedstawiciele Rodziny Różańcowej, w tym róży, do której należą rodzice prymicjanta, mieszkańców miejscowości, rodzin Domowego Kościoła, Liturgicznej Służby Ołtarza. Anna Dziewior w mieniu całej wspólnoty parafialnej z Wierzchowiska, Woli Hankowskiej i Woli Kiedrzyńskiej oraz chóru i grupy adoracyjnej w darze przekazała o. Savio świecę z wizerunkiem Pani Jasnogórskiej, z wypisaną na niej datą Mszy św. prymicyjnej, życząc m.in.: – Świeć światłem Chrystusa, nie ulegaj rutynie, bo człowiek dziś najbardziej potrzebuje miłości, a – jak powiedział w 1983 r. św. Jan Paweł II – wy, paulini, jesteście szafarzami miłości.

Na uroczystości byli obecni bracia i ojcowie paulini, kapłani, w tym ks. prał. Zdzisław Hatlapa, „patriarcha tych okolic”, jak zauważył ks. Jachna, dziękując im za przybycie na jego ręce, rodzina, przyjaciele i wierni. Na zakończenie wszyscy zgromadzeni otrzymali prymicyjne błogosławieństwo.

Pierwszą placówką duszpasterską o. Savio będzie Toruń – parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej.

2016-06-15 11:08

Oceń: +4 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przykład dla każdego

W kościele Przenajświętszej Trójcy 20 listopada odprawiono Mszę św. w intencji zmarłego legendarnego paulina o. Jerzego Tomzińskiego.

Liturgii przewodniczył o. Samuel Pacholski, przeor Jasnej Góry, w koncelebrze kapłanów pochodzących z parafii. – Życie o. Jerzego Tomzińskiego jest przykładem wspaniałej współpracy z łaską Bożą i znakiem Bożego Miłosierdzia, które pochyla się nad każdym człowiekiem i które wybiera, kogo chce do takiego życia, do takiego stanu i do takich dzieł, jakie przewiduje – powiedział w homilii o. Pacholski. Podkreślił, że pochodzący z Przystajni o. Tomziński może być wzorem dla każdego człowieka. – Lepiej być prostym rolnikiem czy sprzątaczką, która wykonuje na 100% swoje zadania i swoje powołanie niż kiepskim dyrektorem, kiepskim biskupem, którzy tylko na pół gwizdka robią to, do czego powołał ich Pan Bóg. Miarą wielkości człowieka jest jego zaangażowanie, jego miłość do powołania – zaznaczył.
CZYTAJ DALEJ

Tradycja święcenia soli, chleba i wody od św. Agaty

[ TEMATY ]

św. Agata

Agata Kowalska

Św. Agata, Katania

Św. Agata, Katania

W wielu kościołach katolickich w Beskidach święci się dziś sól, chleb i wodę na pamiątkę wspomnienia św. Agaty. W tradycji ludowej przetrwał tu kult dziewicy i męczennicy z Katanii na Sycylii jako patronki od ognia.

Szczególnie starsi mieszkańcy przypominają, że kawałek soli i chleba, wrzucone do ognia chronią domostwa przed pożarem i kataklizmami. Etnografka z Istebnej, Małgorzata Kiereś zauważa, że przekonanie to odzwierciedla jedno z ludowych przysłów: „Chleb i sól św. Agaty od ognia ustrzeże chaty”.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję