Jezus powiedział kiedyś s. Faustynie: „odmawiaj nieustannie tę koronkę, której cię nauczyłem” (Dz. 687); „zachęcaj dusze do odmawiania tej koronki” (1541).

Dzisiaj Koronka do Bożego Miłosierdzia jest odmawiana nieustannie. Z wielu miejsc świata w rozmaitych językach płyną do Boga słowa, które niegdyś usłyszała ta, którą dzisiaj nazywamy Sekretarką miłosierdzia Bożego. Modlitwa Koronką stała się także podstawą dla kół koronkowych, niedawno powstałych grup modlitewnych, które rozszerzają się w parafiach i wspólnotach w naszym kraju, a także poza jego granicami. Koła rozwijają się w rodzinach, miejscach pracy, w szkołach i rozmaitych grupach przyparafialnych.

Koła koronkowe przyjmuję jako dar od Boga, natchnienie chwili, które zostało dane w całości, w jednym momencie. Zaczęło się rozwijać i toczyć jak koło, by poszerzać swój zasięg.

Każde koło składa się z dziewięciu członków. Jest to związane z liczbą dni w nowennie do miłosierdzia Bożego. Każdy z nich modli się codziennie Koronką i jednym dniem nowenny do miłosierdzia Bożego, przy czym każdy ma inny dzień nowenny, tak by codziennie była odmówiona cała nowenna. Zasady kół koronkowych są zatem bardzo podobne do zasad istniejących w różach różańcowych, tylko zamiast tajemnic Różańca członkowie kół wymieniają się dniami nowenny.

Jezus powiedział swojej Sekretarce, że Jego pragnieniem jest, by otoczyła ona nowenną poszczególne grupy osób. My, każdego dnia w nowennie, modlimy się za te wszystkie osoby, o których mówił Jezus. Do tych intencji członkowie kół dodają jeszcze swoje. Koronkę i nowennę osoby będące w kołach odmawiają indywidualnie i o dowolnej porze dnia. Każde koło ma swojego przewodniczącego, który winien czuwać nad funkcjonowaniem tej grupy oraz co jakiś czas przygotowywać spotkanie formacyjne. Takie spotkania powinny odbywać się w umówionych odstępach czasu, np. co miesiąc. Jedną z zasad kół jest także ta, by członkowie poszerzali swoją wiedzę o miłosierdziu Bożym, o prawdach wiary i o życiu Kościoła, a także, w miarę możliwości, angażowali się w życie parafii, zwłaszcza w dzieła miłosierdzia.

Są trzy rodzaje kół koronkowych: dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Koła dla osób dorosłych i młodzieży działają w sposób opisany powyżej. Dziecięce koła funkcjonują inaczej: na jedno koło składa się pięcioro dzieci, z których każde odmawia codziennie jedną dziesiątkę koronki. Przewodniczący takiego dziecięcego koła, którym jest jedno z dzieci, dodaje jeszcze do swojej modlitwy „Ojcze nasz”, „Zdrowaś Maryjo” i „Wierzę w Boga”. Opiekę nad dziecięcymi kołami sprawują osoby dorosłe. Do ich zadań należy również organizowanie spotkań formacyjnych.

Koła koronkowe związane są ze Zgromadzeniem Sióstr Jezusa Miłosiernego, w którym powstały i przy którym się rozwijają. Gdy zakładane są w parafiach, należy poinformować o tym księdza proboszcza.

Obecnie trwamy w błogosławionym czasie Roku Świętego Miłosierdzia. Niech wśród wielu dobrych dzieł miłosierdzia, które zakwitną w Kościele, rozwijają się także koła koronkowe.

Jezus powiedział kiedyś s. Faustynie słowa dotyczące Koronki:

„Przez nią uprosisz wszystko, jeżeli to, o co prosisz, będzie zgodne z wolą moją” (Dz. 1731). Niech będą one zachętą do otwierania swojego życia na miłosierdzie Boga przez odmawianie Koronki i tworzenie kół koronkowych.