Przekaz jasnogórskiej szopki nawiązuje w tym roku do wydarzeń ważnych dla Kościoła w Polsce i na świecie. Pierwszym z nich jest Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia, który 8 grudnia 2015 r. zainaugurował papież Franciszek, a drugim – rozpoczęty 29 listopada 2015 r. w Polsce nowy rok liturgiczny związany z obchodami 1050. rocznicy Chrztu Polski. Stąd dwa główne hasła umieszczone w centralnym miejscu szopki – w bliskości nowo narodzonego Jezusa, Maryi i Józefa – brzmią: „Miłosierni jak Ojciec” i „1050 lat chrztu Polski”.
Jasnogórska szopka to przestrzennie jedna z największych w Polsce inscenizacji świątecznych, zbudowana na otwartej powierzchni 2,5 tys. m2 ogrodów jasnogórskich. Nad budową szopki czuwał tradycyjnie o. Bronisław Kraszewski, jasnogórski dekorator.
Do refleksji nad Bożym Miłosierdziem zachęca fragment reprodukcji obrazu zatytułowanego „Powrót syna marnotrawnego”, autorstwa barokowego malarza hiszpańskiego Bartolomé Estebana Murilla z XVII wieku. Drugi temat – jubileusz chrztu Polski – obrazuje Drzewo Życia, w którego korzeniach umieszczone zostały postacie polskich świętych. U samych początków chrześcijańskich korzeni Drzewa Życia widnieje wizerunek Mieszka I, dzięki któremu w 966 r. Polska przyjęła chrzest. – Drzewo Życia jest głęboko zakorzenione w glebie. Korzenie przedstawione na wizualizacji są bardzo wymowne, głęboko sięgające, tak jak nasza wiara, jak nasz naród, jak nasza historia – zaznacza o. Robert Jasiulewicz, rzecznik prasowy Jasnej Góry. – W szopce są także postacie ubrane w stroje ludowe, charakterystyczne i rozpoznawalne chyba dla każdego z nas, m.in. strój krakowski i góralski. To symbole naszych narodowych tradycji, to Polska właśnie – mówi o. Jasiulewicz.
W szopce jasnogórskiej zostały ustawione nowe figury: Świętej Rodziny, Trzech Mędrców oddających hołd Dziecięciu oraz pasterzy. Znajdują się także tradycyjnie zagrody dla żywych zwierząt, w których są m.in.: owce, króliki, gołębie, drób domowy, kucyk, kozy górskie, barany, białe kaukaskie lisy oraz pawie i, oczywiście, oślica Amelka.
Pasterka
Boże Dzieciątko światłością świata
O północy w uroczystość Narodzenia Pańskiego w Bazylice Jasnogórskiej została odprawiona Pasterka. Mszy św. przewodniczył o. Arnold Chrapkowski, generał Zakonu Paulinów. Oprawę muzyczną przygotował Jasnogórski Oktet Dęty, przy organach zasiadł o. Marcin Ciechanowski, paulin. – „Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło” – to starotestamentalne proroctwo bardzo współbrzmi z tym, czego każdy z nas obecnie doświadcza, bo przecież w dzisiejszą noc cały świat rozświetlony jest tysiącami świateł. Świat nie śpi, bo rodzi się Bóg, także ta jasnogórska bazylika staje się niejako jednym wielkim źródłem jasności – powiedział w homilii o. Arnold Chrapkowski.
Życzenia zgromadzonym wiernym i radiosłuchaczom złożył przeor Jasnej Góry o. Marian Waligóra.
Suma Świąteczna
Jezu, ufam Tobie
Reklama
W pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia – 25 grudnia Sumie w Bazylice Jasnogórskiej przewodniczył metropolita częstochowski abp Wacław Depo. W homilii powiedział m.in.: – Nie możemy pozostać bezczynni, nie godzi się nam stać w miejscu, kiedy Bóg wyszedł nam naprzeciw w tajemnicy Miłości zstępującej, aby nas wyzwolić i podnieść do godności dzieci Boga. W tym duchu proszę was, wpisujmy w nasze serca słowa Chrystusa wzywające nas do odpowiedzi na Jego miłość w uczynkach miłosiernych co do duszy i ciała. Przekraczajmy Bramę Roku Miłosierdzia, nie odrywajmy naszego wzroku od Jezusowego Oblicza i przebitego Serca, i wołajmy z całych sił: „Jezu, ufam Tobie!”.
Prezydent Karol Nawrocki, który w poniedziałek wraz z małżonką Martą Nawrocką składa wizytę we Włoszech, spotkał się w Rzymie z prezydentem Włoch Sergio Mattarellą i z premier Giorgią Meloni. Wśród tematów rozmów polityków były bezpieczeństwo i współpraca dwustronna w ramach UE.
Prezydenci Polski i Włoch spotkali się w Pałacu Kwirynalskim w Rzymie. Nawrocki rozmawiał także z szefową włoskiego rządu Giorgią Meloni; na początku tego spotkania obecna była również polska pierwsza dama Marta Nawrocka.
Iwo Hélory żył w latach 1253 -1303 we Francji, w Bretanii. Urodził się w Kermartin, w pobliżu Tréguier. Po ukończeniu 14. roku życia studiował w Paryżu na Wydziale Sztuk Wyzwolonych, później na Wydziale Prawa Kanonicznego i Teologii, a w Orleanie na Wydziale Prawa Cywilnego.
Po trwających 10 lat studiach powrócił do rodzinnej Bretanii. Do 30. roku życia pozostawał - jako człowiek świecki - na stanowisku oficjała diecezjalnego w Rennes, sprawując w imieniu biskupa funkcje sędziowskie. Zasłynął jako człowiek sprawiedliwy i nieprzekupny, obrońca interesów biedaków, za których nieraz sam opłacał koszty postępowania, a także - jako doskonały mediator w sporach.
Później poszedł za głosem powołania i po przyjęciu święceń kapłańskich skupił się na pracy w przydzielonej mu parafii. Biskup powierzył mu niewielką parafię Trédrez, a po roku 1293 nieco większą - Louannec. Iwo od razu zjednał sobie parafian, dając przykład ubóstwa i modlitwy. W czasach, kiedy kapłani obowiązani byli odprawiać Mszę św. tylko w niedziele i święta, Iwo czynił to codziennie, niezależnie od tego, gdzie się znajdował. Często, chcąc pogodzić zwaśnionych, zanim zajął się sprawą jako sędzia, odprawiał w ich intencji Mszę św. - po niej serca skłóconych w jakiś cudowny sposób ulegały przemianie i jednali się bez rozprawy. Nadal chętnie służył wiedzą prawniczą wszystkim potrzebującym, sam żyjąc bardzo skromnie. Był doskonałym kaznodzieją. Iwo Hélory zmarł 19 maja 1303 r. W 1347 r. papież Klemens VI ogłosił go świętym. Jego kult rozpoczął się zaraz po jego śmierci i bardzo szybko rozprzestrzenił się poza granice Bretanii. Kościoły i kaplice jemu dedykowane zbudowano m.in. w Paryżu i w Rzymie. Wiele wydziałów prawa i uniwersytetów obrało go za patrona, m.in. w Nantes, Bazylei, Fryburgu, Wittenberdze, Salamance i Louvain. Został pochowany w Treguier we Francji, które jest odtąd miejscem corocznych pielgrzymek adwokatów w dniu 19 maja.
Warto też dodać, że do Polski kult św. Iwona dotarł stosunkowo wcześnie. Już 25 lat po jego kanonizacji, w 1372 r. jeden z kanoników wrocławskiej kolegiaty św. Idziego, Bertold, ze swej pielgrzymki do Tréguier przywiózł relikwie świętego. Umieszczono je w jednym z bocznych ołtarzy kościoła św. Idziego. Również po relikwie św. Iwona pojechał opat Kanoników Regularnych Henricus Gallici. Na jego koszt do budującego się wówczas kościoła Najświętszej Maryi Panny na Piasku dobudowano kaplicę św. Iwona, w której umieszczono ołtarzyk szafkowy z relikwiami. Niestety, nie dotrwały one do naszych czasów, w przeciwieństwie do kultu, który, przerwany na początku XIX wieku, ożył w 1981 r. Od tego czasu w każdą pierwszą sobotę miesiąca w kaplicy św. Iwona zbierają się prawnicy wrocławscy na Mszy św. specjalnie dla nich sprawowanej.
Drugim ważnym miejscem kultu św. Iwona w Polsce jest Iwonicz Zdrój, gdzie znajduje się jedyny w Polsce, jak się wydaje, kościół pw. św. Iwona, z przepiękną rzeźbioną w drewnie lipowym statuą Świętego.
Warto też wspomnieć o zakładanych w XVII i XVIII wieku bractwach św. Iwona, gromadzących w swych szeregach środowiska prawnicze, a mających przyczynić się do ich odnowy moralnej. Bractwa te istniały przede wszystkim w miastach, gdzie zbierał się Trybunał Koronny: w Piotrkowie Trybunalskim (zał. w 1726 r.) i w Lublinie (1743 r.). W obydwu do dziś zachowały się obrazy przedstawiające Świętego: w Piotrkowie - w kościele Ojców Jezuitów, w Lublinie - w kościele parafialnym pw. Nawrócenia św. Pawła. Istniały też bractwa w Przemyślu (XVII w.), prawdopodobnie w Krakowie (zachował się XVIII-wieczny obraz św. Iwona w zakrystii kościoła Ojców Pijarów), w Warszawie i we Lwowie. W diecezji krakowskiej czczono św. Iwona w Nowym Korczynie (w 1715 r. w kościele Ojców Franciszkanów konsekrowano ołtarz św. Iwona) oraz w Nowym Sączu, w kręgach związanych z Bractwem Przemienienia Pańskiego.
Natomiast we Wrocławiu, w kaplicy kościoła pw. Najświętszej Marii Panny na Piasku, znajduje się witraż wyobrażający św. Iwo. Został on ufundowany w 1996 r. przez adwokatów dolnośląskich z okazji 50-lecia tamtejszej adwokatury.
19 maja 2026 r., w wieku 84 lat, w 59. roku kapłaństwa, odszedł do Pana śp. ks. kan. płk Stanisław ROSPONDEK, emerytowany proboszcz Parafii pw. Św. Jadwigi Śląskiej w Częstochowie.
Z głębokim smutkiem, ale i z chrześcijańską nadzieją na życie wieczne, żegnamy śp. ks. gen. Stanisława Rospondka – Honorowego Obywatela Gminy Rędziny, wielkiego Patriotę i człowieka o ogromnym sercu. Na zawsze pozostanie w naszej pamięci jako osoba bezgranicznie oddana Bogu, Ojczyźnie i drugiemu człowiekowi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
