Przede wszystkim dialog

Każdego dnia w kościele akademickim KUL odprawiane były nabożeństwa, podczas których homilie głosili przedstawiciele różnych Kościołów. "Ekumenia - to nie wyrzekanie się siebie, ale porozumiewanie się wspólnym językiem. To rozumienie innych i bycie rozumianym" - mówił podczas niedzielnej Eucharystii ks. Roman Pracki z Kościoła ewangelicko-augsburskiego. "Postuluję, żebyśmy realizowali modlitwę o jedność chrześcijan w codziennym życiu. Ekumenię można bowiem realizować miedzy sobą" - zachęcał Pastor. W kolejnym dniu na Eucharystii obecny był abp Abel z Kościoła prawosławnego. "W tym roku, podobnie jak w latach ubiegłych, wychodzimy na gościniec ekumenii. Przed nami wspólne zadanie: szukać drogi powrotu do jedności. Cieszę się, że mimo wielu różnic w tym tygodniu możemy razem czcić Pana" - mówił. Obok codziennych Eucharystii, odbywały się nabożeństwa w świątyniach bratnich Kościołów chrześcijańskich. Podczas nabożeństw korzystano z tekstów nowotestamentowych oraz psalmów pochodzących z ekumenicznego przekładu Pisma Świętego z 2001 r., zaakceptowanego przez 11 polskich Kościołów, a wydanego przez Towarzystwo Biblijne w Polsce. Pozostałe teksty pochodziły z tłumaczenia Biblii Tysiąclecia. Rozważania biblijne opracowane zostały przez przedstawicieli Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej.

Karta Ekumeniczna - drogowskaz ku przyszłości

Ważnym punktem w Tygodniu Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan była sesja naukowa, zatytułowana Charta Oecumenica - wyzwanie dla Kościołów w Polsce, podczas której podjęto refleksje nad projektem Karty Ekumenicznej, dokumentu zawierającego wytyczne dla rozwoju współpracy między Kościołami chrześcijańskimi w Europie, podpisanego 21 kwietnia 2001 r. Na sesji obecni byli przedstawiciele czterech nurtów wyznaniowych: ewangelickiego, prawosławnego, starokatolickiego i rzymskokatolickiego. Otwarcia sesji dokonał ks. prof. Józef Pałucki, dziekan Wydziału Teologii KUL. "W Kościele wiarę do Pana wyrażamy w różny sposób. W tej różnorodności tkwi bogactwo Kościoła. Nie ma cienia nadziei, kiedy człowiek działa w oderwaniu od tego, który jest samą Prawdą. Podstawą dialogu jest uznanie istnienia prawdy obiektywnej, która współczesnemu człowiekowi jest bardzo potrzebna. Uczniowie Chrystusa, chrześcijanie mimo podziałów, mają moc integrującą, która zawiera się w Dekalogu i prawie miłości każdego człowieka" - mówił. O okolicznościach powstawania Karty Ekumenicznej opowiadał ks. dr hab. Wacław Hryniewcz, dyrektor Instytutu Ekumenicznego KUL, od 1998 r. współtwórca Karty Ekumenicznej: "Karta Ekumeniczna jest pierwszym tego rodzaju dokumentem ekumenicznym, zredagowanym zarówno przez Radę Konferencji Biskupów Europejskich (CCEE - strona katolicka), jak i przez Konferencję Kościołów Europejskich (KEK - 123 Kościoły członkowskie). Ma charakter wezwania skierowanego do wszystkich chrześcijan, aby włączyli się w nowy proces odnowy ekumenicznej kultury dialogu i współpracy miedzy Kościołami. Karta jest pewnego rodzaju drogowskazem, wytyczającym Kościołom chrześcijańskim kierunek konkretnych zadań i dążeń ekumenicznych. Stanowi to niewątpliwie znak nadziei na początku nowego tysiąclecia". "Stajemy przed dobrowolnym samozobowiązaniem, każdy z Kościołów i każdy z nas osobiście" - wyjaśnia ks. dr hab. Leonard Górka z Instytutu Ekumenicznego KUL.