Wpisuje się on mocno w przeżywany w Kościele powszechnym Rok Życia Konsekrowanego. Wśród różnorodności charyzmatów, posług, strojów i narodowości stworzyliśmy wspólnotę, która stała się dobrym miejscem do umocnienia więzi z Bogiem, utwierdzenia się na drodze powołania, wymiany doświadczeń. Zobaczyliśmy, jak „potężną armią Pana” jesteśmy – powiedział o. Augustyn Pelanowski OSPPE.

Wspólna Eucharystia, której przewodniczył abp Wacław Depo, Liturgia Godzin, adoracja Najświętszego Sakramentu, koncert uwielbienia pomogły nam wejść najpełniej w temat Kongresu.

Uwieńczeniem Kongresu były obchody wspomnienia świętych i męczenników życia konsekrowanego: rozpoczęliśmy nabożeństwem ku ich czci w archikatedrze częstochowskiej, wypraszając przez ich wstawiennictwo wierność i świętość dla nas osób konsekrowanych, następnie pielgrzymując z relikwiami naszych świętych i błogosławionych wśród śpiewu i radości dotarliśmy na Jasną Górę, by złożyć dziękczynienie Bogu przez pełne uczestnictwo w Ofierze Eucharystycznej, której przewodniczył i słowo Boże wygłosił abp Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce. Przemarsz stał się pełną eksplozją radości.

Niech dobrymi życzeniami i podsumowaniem naszej refleksji staną się słowa pełne zachęty jednego z prelegentów: „...wygląda na to, że radość nie jest ukryta w samym życiu zakonnym, ale w każdym z nas. To my mamy tę radość w sobie odkryć, rozwinąć, a potem do naszych wspólnot, do naszych zakonów wnosić. To my mamy być tymi, którzy ewangelizują radością, a nie prowadzą innych do piekła poprzez gorący przykład wiecznego narzekania. To my mamy odkryć, że źródłem radości, miłości i pokoju jest Jezus. Jest Bóg. I tego wam z serca życzę”.