Podczas uroczystej Mszy św. odpustowej pod przewodnictwem bp. Grzegorza Kaszaka modlili się mieszkańcy Sułoszowej, przedstawiciele władz samorządowych i wojewódzkich. W koncelebrze nie zabrakło kapłanów pochodzących ze Sułoszowej oraz poprzedniego proboszcza ks. kan. Leszka Stycznia. Relikwie przekazał pochodzący ze Sułoszowej o. Anastazy Gęgotek, karmelita z Czernej. W sułoszowskiej parafii są już relikwie św. Ojca Pio, św. Faustyny, św. Jana Pawła II, św. Wawrzyńca i św. Feliksa.

W homilii bp Grzegorz Kaszak przypomniał, że Jezusowe Serce to symbol nieskończonej Boskiej miłości. – Pojęcie „miłość” ma wiele znaczeń i coraz częściej gubi dziś swój sens. Tak naprawdę miłość oznacza jedno – pragnienie dobra człowieka i wcielanie go. Kiedy patrzymy na życie Jezusa, widzimy, że nie popełnił ani jednego złego czynu – powiedziała bp Kaszak. Zachęcał także do wdzięczności oraz zadośćuczynienia Sercu Jezusowemu za grzechy swoje i innych.

Z racji jubileuszu ks. kan. Leszek Kołczyk – proboszcz parafii w Sułoszowej zadbał nie tylko o rozwój kultu świętych, lecz także o stałą formację wiernych. W dniach 7-14 czerwca misje św. wygłosił ks. dr Jan Koclęga.

Parafia w Sułoszowej powstała (według przekazu Jana Długosza) w 1315 r. Pierwotna świątynia wzmiankowana była w 1325 r. Obecny kościół wybudowany został w latach 1933-39, według projektu Stefana Szyllera. W latach 1984-89 wybudowano na terenie parafii (w Sułoszowej III) kaplicę filialną pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, którą 3 maja 1990 r. pobłogosławił biskup pomocniczy diecezji kieleckiej Jan Gurda. Do parafii należą miejscowości: Sułoszowa I, II, III, Sułoszowa-Podzamcze, Pieskowa Skała. A oprócz wspomnianej kaplicy, na terenie parafii znajduje się jeszcze kaplica zamkowa pw. św. Jerzego w Pieskowej Skale i kaplica w domu zakonnym Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia, które od lat pracują w Sułoszowej. Pierwotnie parafia w Sułoszowej należała do dekanatu w Wysocicach, czasowo do Prandocina, a wreszcie do Skały. Obecny kościół to trzecia z kolei świątynia parafialna. W I połowie XV wieku kościół wzmiankowany jest pod wezwaniem św. Wawrzyńca, murowany, z kamienia wapiennego. W związku z wzrostem liczby mieszkańców parafii, z inicjatywy proboszcza ks. Ignacego Bielskiego w 1872 r. zapadła decyzja rozbudowania świątyni. Uroczystego poświęcenia powiększonej świątyni dokonał 23 czerwca 1884 r. biskup kielecki Tomasz Teofil Kuliński. Ofiarował on parafii relikwie św. Wawrzyńca i św. Feliksa. W czasie I wojny światowej, w 1914 r., wskutek ostrzału armatniego zapalił się dach nad prezbiterium i sygnaturka kościoła. Ocalała tylko kaplica Pana Jezusa Ukrzyżowanego wraz z łaskami słynącym krzyżem oraz zakrystia. W 1915 r. z inicjatywy ks. Teofila Jabłońskiego wzniesiono w ogrodach plebańskich prowizoryczną, drewnianą kaplicę. Ustawiono w niej ocalały ołtarz ze zniszczonego kościoła. Zakupiono również nowe trzy dzwony. Obecny kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa zlokalizowany został w południowo-wschodniej części wsi, określanej jako Sułoszowa I. Stoi po południowej stronie głównego ciągu komunikacyjnego miejscowości prowadzącego do Pieskowej Skały i Skały z Olkusza. Budowę świątyni rozpoczęto w 1925 r. i budowano etapami pod kierunkiem krakowskiego architekta Jana Sas-Zubrzyckiego (1930-32) oraz inż. Edwarda Wodnickiego i Edwarda Długosza (1935-38). W związku z przeniesieniem ks. Jabłońskiego na inną parafię, prace przerwano do 1933 r. Wznowił je kolejny proboszcz ks. Jan Danielewicz. Większość prac ukończono w grudniu 1938 r. Wystrojem wnętrza zajął się kolejny proboszcz ks. Wacław Szczygielski. W tym czasie położono posadzkę, wzniesiono ołtarze, ambonę, chrzcielnicę ze sztucznego kamienia, które wykonał artysta rzeźbiarz Wojciech Aleksander Durek z Kielc. Konsekracji świątyni dokonał 17 listopada 1941 r. biskup kielecki Czesław Kaczmarek.