Strzeżcie się fałszywych proroków,
którzy przychodzą do was w owczej skórze,
a wewnątrz są drapieżnymi wilkami (...)
Mt 7, 15

Destrukcyjnym zjawiskiem sekt zajmuje się dzisiaj wiele osób. Są wśród nich kapłani i katecheci, a także pedagodzy i lekarze. Podejmują oni wysiłki zmierzające do poznania zasięgu problemów stwarzanych przez sekty, jak również zastosowania wszelkich środków zaradczych, które pozwoliłyby na wypracowanie metod przeciwdziałania i zapobiegania ich szkodliwej działalności społecznej.
Działalność sekt jest jednym z wielu obecnie zagrażających nam zjawisk. Sekty wywodzą się z wielkich religii: buddyzmu, hinduizmu, judaizmu, islamu oraz chrześcijaństwa. Pojęcie "sekta" pochodzi z języka łacińskiego. Znawcy przedmiotu nie są zgodni, co do etymologii tego słowa. Jedni wywodzą rozpatrywane pojęcie od słowa secare - odcinać, oddzielać; inni od czasownika sequor, tj. iść, podążać za kimś. Zatem "sektę" definiuje się dziś jako "grupę społeczną izolującą się od reszty społeczeństwa, mającą własną hierarchię wartości i zespół norm zachowania się, silnie akcentującą rolę przywódcy", bądź "małą grupę, w której realizuje się dążenie do wytworzenia osobistych, bezpośrednich więzi miedzy członkami, a której stosunek do świata, państwa czy społeczeństwa pozostaje obojętny lub niechętny". W 1986 r. powstał w Watykanie dokument, który zatytułowano: Sekty albo nowe ruchy religijne. Wyzwanie duszpasterskie. W tym dokumencie, określanym jako raport, stwierdza się, że istnieją trudności w zdefiniowaniu pojęcia "sekta", tym bardziej, że słowa "sekta" czy "kult" mają zabarwienie negatywne. Dlatego w wielu przypadkach autorzy raportu sugerują posługiwać się bardziej neutralnymi pojęciami: "nowy ruch religijny" lub "nowe grupy religijne". Oczywiście, nie wyklucza to w uzasadnionych wypadkach również terminu "sekta".
Nieustannie tworzące się ruchy religijne możemy podzielić m.in. na: biblijne (np. Dzieci z Wieży Babel, Jehowcy, Badacze Pisma Św., Świecki Ruch Misyjny "Epifania"), orientalne (np. Hary Kriszna, Ruch wokół Saibaby), sekty terapeutyczne (np. New Age), sekty gnostyczno-magiczne (np. Kościół scjentologiczny, satanizm, New Age, Krzyżowcy, Białe Bractwo, Kościół Zjednoczenia - Moniści). Specyficznymi cechami tego destrukcyjnego zjawiska jest posiadanie poza Biblią innych ksiąg "objawionych" lub "przesłań proroczych", radykalne zmiany treści Biblii, uzupełnianie Biblii o różne dodatkowe objawienia lub interpretacja całości Biblii na podstawie jej części, odrzucanie ekumenicznego dialogu, redukowanie możliwości zbawienia wyłącznie do członków danej sekty, "misjonarska gorliwość", przywództwo charyzmatyczne, prawda wyłączna, nadrzędność grupy, ścisła dyscyplina oraz techniki zniewalania.
Innym, niezwykle ważnym kryterium, pozwalającym stwierdzić czy dana grupa to sekta, jest ich destruktywny wpływ na jednostkę. Destrukcja, czyli rozkład, całkowite zniszczenie, dotyczyć może jednostki, rodziny i społeczeństwa. Jednakże grupą najbardziej narażoną na ich działanie jest młodzież. Często dzieci i młodzież, nie znajdując oparcia wśród najbliższych, pochodząc z rodzin nieustabilizowanych społecznie, nie uczestnicząc w życiu wspólnot parafialnych, a zwłaszcza należąc do mniejszości etnicznych, ulegają ich zgubnemu wpływowi. Szukają sekt również ci, którzy czują się samotni w domu, w pracy, uniwersytecie, zarówno w mieście jak i na wsi, którzy są zagubieni w dzisiejszym świecie. Mogą to być też osoby doświadczające braku zrozumienia i lęku z powodu różnych form przemocy, konfliktów i wrogości lub też ludzie sfrustrowani, bezdomni, pozbawieni nadziei, nie mający motywacji do godnego życia.
Przywódcy sekt znajdują różnorakie sposoby werbowania młodych adeptów do swoich grup. Odbywa się to m.in. poprzez zapraszanie na wykłady otwarte, kontakty osobiste w szkołach, na uczelniach, na ulicach, wtykanie ulotek w miejscach publicznych, nagabywanie w dużych zgrupowaniach młodzieży, jak: pielgrzymki, obozy, oazy, świadczenie pomocy materialnej, zachęcanie do udziału w kursach poprawiających kwalifikacje. Sekty nie pozostają w swych działaniach bierne. Stwarzają możliwości pełnego bezpieczeństwa, ciepła, zrozumienia, uzyskania gotowych odpowiedzi na nurtujące pytania. Dlatego też grupy izolujące się, wykorzystują charakterystyczne metody pozwalające im na kontrolę jednostek w niej przebywających. Wymuszają one porzucenie życia rodzinnego, niszczą dotychczasowe wartości i relacje, "bombardują miłością", wpajają przekonania o elitarności sekty, manipulują prawdą.
Warto podkreślić, że każdy kandydat przechodzi przez kolejne etapy niszczące jego psychikę i osobowość. Etapy dotyczą: zawładnięcia emocjami człowieka, destrukcji jego osobowości, presji uczuciowej oraz całkowitego zniewolenia. Pociąga to za sobą szereg, często nieodwracalnych, a nawet tragicznych skutków. Wiążą się one ze sferą fizyczną, wycieńczeniem organizmu jako rezultatem stosowania diet prowadzących czasem do utraty życia. Techniki oddziaływania sekt powodują emocjonalną pustkę życiową, deformują uczucia wobec najbliższych osób. Powodują również negatywne skutki społeczne, takie jak: odrzucenie we własnym środowisku, konflikty rodzinne, zerwanie z dorobkiem rodzinnym i kulturowym.
Na koniec zadajmy sobie pytanie: jaka ma być nasza postawa, nasze podejście do sprawy sekt? Szukając na nie odpowiedzi, powinniśmy mieć na względzie to, że jest ono zjawiskiem podlegającym ciągłej ewolucji i przyczyniającym się do destrukcji jednostki, rodziny i społeczeństwa. Zatem profilaktyka powinna objąć te wszystkie elementy środowiska i życia społecznego, które są szczególnym punktem zainteresowania sekt. Należy wyrażać jednoznaczną dezaprobatę wobec sympatyków "nowych ruchów religijnych", zbierać dokładne informacje o nieznanej nam grupie oferującej pomoc i wsparcie, uświadamiać o zgubnych skutkach przynależenia do sekty. Problem sekt nie jest tylko i wyłącznie problemem pojedynczych osób, ale dotyczy całego społeczeństwa. Broniąc się bowiem przed inwazją sekt, bronimy jednocześnie naszej wiary oraz tożsamości narodowej. Zagrożenie sektami nie minie samo z siebie, ale zależy od każdego z nas.