Uroczystość nadania szkole patrona – kard. Stefana Wyszyńskiego rozpoczęła się w parafialnym kościele pw. Najświętszego Serca Jezusowego rankiem 15 października. W Mszy św., którą w imieniu biskupa diecezji tarnowskiej Andrzeja Jeża sprawował ks. inf. Adam Kokoszka, wspólnie z obecnym proboszczem, ks. Pawłem Bartulą, jego poprzednikami oraz kapłanami rodakami, uczestniczyli również zaproszeni goście – przedstawiciele władz oświatowych, samorządowych powiatowych i gminnych, byli pracownicy szkoły, a przede wszystkim szkolna społeczność, nauczyciele, uczniowie i ich rodzice.

Nauczyciel ponadczasowy

– Niech ta nasza wspólna modlitwa pomoże najmłodszemu pokoleniu żyć w szlachetnym i pełnym wartości Bożych środowisku. Niech nasze rodziny, szkoła, Kościół pomogą tym dzieciom w osiągnięciu pełni człowieczeństwa – mówił, witając zebranych w świątyni, ks. Paweł Bartula.

Nawiązując do patrona, ks. inf. Adam Kokoszka postawił w homilii pytanie: – Czego uczy Polaków sługa Boży kard. Stefan Wyszyński? I odpowiadał, że jest to nauczyciel, który nas uczy m.in. szacunku dla każdego człowieka, dla jego godności i praw oraz umiłowania ojczyzny, a przede wszystkim mocnej wiary w Boga i zaufania Matce Bożej. – Wybór imienia jest wyborem programu życia, a patron, który jest kandydatem na ołtarze, nie tylko pobudza do naśladowania, ale także gwarantuje opiekę, pomoc i obronę – przekonywał ks. Kokoszka, dodając, że kard. Stefan Wyszyński zasłużył na miano „ojca ojczyzny”. – Słuchali go i liczyli się z nim nawet jego przeciwnicy, wrogowie – mówił, podkreślając, że Prymas Tysiąclecia jest nauczycielem prawd ponadczasowych.

Zaś, zwracając się do nauczycieli, Kapłan przekonywał: – Mimo różnych wojen ideologicznych, które przetaczają się nad polskim systemem oświaty, trzeba siać w serca dzieci i młodzieży dobre, prawdziwe ziarno wiedzy i postaw moralnych z przekonaniem, że ono w swoim czasie wyda oczekiwany plon.

Szkolna uroczystość

Po Mszy św. barwny i gwarny korowód wyruszył w kierunku szkoły, która od tego dnia nosi nazwę: „Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego – Prymasa Tysiąclecia”. Gości zebranych w sali gimnastycznej przywitała dyr. Barbara Matura. – Najważniejsze wartości, które zdecydowały o wyborze kard. Wyszyńskiego na patrona naszej szkoły, to troska o godność człowieka, o wartość rodziny i umiłowanie ojczyzny. Ksiądz Prymas był człowiekiem niezłomnym, o wspaniałym charakterze, wielkiej osobowości. Pozostawił po sobie przeogromną skarbnicę idei, myśli i uczuć – mówiła Pani Dyrektor i podkreślała, że i nauczyciele, i rodzice pragną opierać wychowanie młodych pokoleń na mocnym fundamencie. – Ufamy, że patrząc na autorytet naszego patrona, my, nauczyciele szkoły podstawowej w Muchówce, będziemy wychowywać naszych uczniów na mądrych i godnych obywateli – zapewniała dyr. Matura. Istotnymi elementami uroczystości były poświęcenie popiersia patrona szkoły autorstwa Czesława Dźwigaja oraz przekazanie poświęconego w kościele sztandaru szkoły.

Jak podkreślano, znaczący wpływ na nadanie szkole imienia kard. Stefana Wyszyńskiego miał burmistrz gminy Nowy Wiśnicz, Stanisław Gaworczyk, który, odwołując się do myśli prymasa Wyszyńskiego, zauważał: – Zadaniem szkoły jest wychowywać i pielęgnować serca młodych pokoleń, aby każdy człowiek z tym sercem szeroko otwartym otwierał się także na innych. Burmistrz przypomniał również przesłanie patrona szkoły, przekonując, że należy ciągle dawać świadectwo w prawdzie miłości, bo to służy dobru i szczęściu człowieka.

Po oficjalnych wystąpieniach, po wręczeniu odznaczeń i kwiatów oraz przekazaniu podziękowań, przyszedł czas na część artystyczną. Przygotowali ją uczniowie – mali artyści pod kierunkiem nauczycieli. Z uwagą słuchałam śpiewanych piosenek, recytowanych wierszy oraz informacji o patronie. Mam nadzieję, że słowa, które padały ze sceny, staną się częścią programu wychowawczego tej placówki.

Cenne wspomnienia

Duże zainteresowanie wzbudziły wspomnienia byłego nauczyciela podstawówki. – W 1953 r. przybyłem do Muchówki, gdzie szukałem szkoły – opowiadał Józef Korta. – Ktoś powiedział, że tu nie ma szkoły, a dzieci od wielu lat uczą się w wynajętych izbach chłopskich. Były nauczyciel wspominał ówczesnego kierownika, Władysława Komasę. Przywołał też cenioną we wsi nauczycielkę Helenę Leszczuk (później Muchową), przytaczając jej opinię na temat lokalnej społeczności: „Muchowianie to dobrzy ludzie. Bardzo pracowici. Zbudowali kościół, odbudowali swoje zniszczone domy i zabudowania spalone w styczniu w 1945 r., to i szkołę zbudują” – miała przekonywać młodego nauczyciela Helena Leszczuk.

Istotnie zbudowali. Była to inicjatywa, która może świadczyć, jak bardzo ówczesnym mieszkańcom Muchówki zależało na kształceniu swych dzieci. Wydarzenia z lat 50. pamięta jedna z najstarszych mieszkanek Muchówki, Helena Fortuna: – To, że zbudowano szkołę, to przede wszystkim zasługa Alojzego Stochla. On zorganizował Komitet Budowy Szkoły, on zabiegał o działkę u Anny i Józefa Wołków. Helena Fortuna pamięta też, że gdy budowano szkołę, to wszyscy pomagali. – Jak trzeba było, to do pomocy przy budowie szło się na cały dzień, a jak zabrakło mężczyzn, to kobiety za nich pracowały – opowiada. – Nigdy nie zapomnę, jak razem z Emilią Dźwigaj i Gienią Więcław wywoziłyśmy ziemię z placu budowy. Dodaje, że otwarcie szkoły nastąpiło w 1961 r. i było to we wsi wielkie i radosne wydarzenie.

Opatrznościowy Ojciec

Wśród absolwentów tej szkoły przybywa magistrów, są inżynierowie, dyrektorzy, biznesmeni, przedsiębiorcy… Zapewne tutejsi pedagodzy mieli też wpływ na to, że z małej wioski pochodzi 12 kapłanów oraz cztery siostry zakonne. – Trzeba się modlić, żeby i wśród dzisiejszych uczniów były powołania kapłańskie i zakonne – mówi sercanin, ks. Zdzisław Pławecki, który w tutejszej podstawówce rozpoczynał edukację. Dodaje, że to ważne, aby ta modlitwa przekładała się na życie chrześcijańskie, na czyny. Wyobraża sobie, że nadany szkole patron będzie spełniał rolę formatora. Drugi z kapłanów rodaków, ks. Adam Bratek, przekonuje: – Kard. Wyszyński będzie nie tylko dla uczniów, ale też dla całej lokalnej wspólnoty wsparciem, a równocześnie przykładem, jak żyć, żebyśmy jak najrzetelniej wypełniali zadania, do których jesteśmy powołani.

– To najlepszy wybór – stwierdza ks. Paweł Bartula i wyjaśnia: – Kard. Wyszyński był człowiekiem, który potrafił powiedzieć prawdę. Myślę, że tego też powinny się uczyć nasze dzieci, patrząc na swego patrona, wzorując się na nim. Ksiądz Proboszcz przekonuje, że w sytuacji, gdy coraz częściej w rodzinach brak ojców, bo np. wyjeżdżają za pracą, Prymas Tysiąclecia może też pełnić rolę opatrznościowego, duchowego ojca rodzin.