Archidiecezja Krakowska wysłała 13 misjonarzy. Jesteśmy za nich odpowiedzialni – mówi ks. Tadeusz Dziedzic, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Misyjnego Kurii Metropolitalnej w Krakowie.

Ze znajomością suahili

Od wielu innych duchownych z archidiecezji mojego rozmówcę wyróżnia m.in. znajomość języka …suahili. – Przez 15 lat byłem misjonarzem w Tanzanii. Chociaż ten kraj posiada 127 różnych szczepów i każdy ma swój język, wszyscy mieszkańcy znali suahili, co dla misjonarzy było dużym ułatwieniem! Przez 12 lat pracowałem w buszu, m.in. w parafii Kibara, gdzie razem z ks. Janem Kabzińskim mieliśmy 32 kościoły do obsługi. Później moją największą radością było założenie nowej parafii pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w miejscowości Kisoria. Należało do niej 8 kościołów. Do dzisiaj czuję się bardzo związany z tym miejscem... Następnie zostałem proboszczem parafii katedralnej w Musomie.

Podsycają misyjny zapał

W 1996 r. ks. Tadeusz Dziedzic wrócił z misji, a obecnie jest proboszczem parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie-Łagiewnikach oraz dyrektorem Papieskich Dzieł Misyjnych w Archidiecezji Krakowskiej. – Ponadto współpracuję w tutejszym Wydziale z siostrami klaweriankami, które mają tyle zapału, tyle inicjatyw i są tak otwarte na misje, że trudno to przecenić… – nie kryje uznania Kapłan.

S. Bożena Najbar ze Zgromadzenia Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera, wyjaśnia, że charyzmatem klawerianek jest animacja misyjna. W Wydziale Duszpasterstwa Misyjnego realizuje się ją na różne sposoby: – Mamy możliwość prowadzenia rekolekcji misyjnych dla dzieci i młodzieży w czasie ferii czy wakacji, a także warsztatów, w których biorą udział katecheci. Organizujemy wyjazdy na doświadczenia misyjne dla młodych ludzi. Ponadto upowszechniamy dzieło Kolędników Misyjnych, głosimy katechezy i prelekcje w szkołach, parafiach czy w czasie rozmaitych rekolekcji, jak również rozprowadzamy materiały, zachęcając do modlitwy i ofiary na rzecz misjonarzy oraz podejmowanych przez nich dzieł.

Modlitwą i ofiarą

Wokół modlitwy i ofiary skoncentrowana jest aktualna inicjatywa Wydziału: „Wielkopostna jałmużna na misje”. S. Bożena Najbar: – Od dawana myślałam o tej akcji, ksiądz dyrektor też dopingował, żeby ją zorganizować. Zależy nam na tym, by ludzie dowiedzieli się o misjonarzach z Archidiecezji Krakowskiej i żeby ich wspierali. Misjonarze podkreślają, jak bardzo ważna jest dla nich świadomość, że ktoś za nich się modli. To pozwala przetrwać trudne chwile czy sprowadzić łaski Boże, które są potrzebne w różnych sytuacjach.

– Oni potrzebują naszego wsparcia, przede wszystkim duchowego, ale i materialnego. Dlatego postanowiliśmy w tym szczególnym okresie, kiedy rozważamy najważniejsze tajemnice naszej wiary, uwrażliwić kapłanów i wiernych na potrzeby tych, którzy pracują na misjach – dodaje ks. Tadeusz. Wyjaśnia, że Wielki Post ma dwa dni, w które szczególnie pamiętamy o misjonarzach. Pierwszy to jego druga niedziela (zwana „Ad Gentes”), a kolejny to Dzień Modlitwy i Postu za Współczesnych Misjonarzy Męczenników. Obchodzimy go 24 marca, w rocznicę śmierci abp. Salwadoru Oscara Romero, zamordowanego w 1980 r. w czasie sprawowania Eucharystii. Było to zabójstwo na zlecenie junty wojskowej.

Dyrektor Wydziału zaznacza, że również nasi misjonarze narażeni są na niebezpieczeństwo. Wśród nich jest m.in. ks. Janusz Zajda pracujący w Sudanie Południowym, gdzie trwa wojna.

Służą naszym ziomkom

Skąd pochodzą misjonarze, którymi opiekuje się Wydział? Ks. Tadeusz, który zna osobiście każdego z 13 „podopiecznych”, wymienia: – Mamy misjonarzy wywodzących się z różnych części naszej archidiecezji. Ale są też osoby z diecezji bielsko-żywieckiej, ponieważ wtedy, gdy były wysyłane, ona jeszcze nie istniała. Ks. Konrad Caputa pochodzi z Żywca, ks. Piotr Pawlus z okolic Żywca, ks. Roman Ciupaka z parafii Dankowice, z okolic Bielska-Białej, a ks. Marek Gizicki z parafii Bestwina (również diecezja bielsko-żywiecka).

Ks. Wojciech Kościelniak jest rodem z Krakowa-Grzegórzek, ks. Janusz Zajda z Choczni, ks. Jan Kaleta z Rabki-Zaryte, ks. Robert Chrząszcz z Kalwarii Zebrzydowskiej, a ks. Marcin Strachanowski z Zakopanego. Ks. Bogusław Batkiewicz to nowotarżanin. Ks. Zdzisław Błaszczyk pochodzi z parafii Dziekanowice, świecka misjonarka Dominika Szkatuła – z parafii św. Jadwigi Królowej w Krakowie-Krowodrzy, natomiast Anna Katarzyna Jawor z Myślenic – wylicza były misjonarz.

Zaspokajają potrzeby

Czy misjonarze zwracają się do Wydziału z konkretnymi potrzebami? – Oczywiście – potwierdza ks. Tadeusz: – W Tanzanii ks. Konrad Caputa prowadzi szkołę z internatem dla sierot i półsierot. Na razie jest szkoła podstawowa, planuje szkolę średnią. Zwraca się z prośbą o pomoc w prowadzeniu tej placówki oraz w wyżywieniu dzieci. Ks. Wojciech Kościelniak, w parafii Kiabakari, będącej narodowym Centrum Opatrzności Bożej, prowadzi przedszkole, szkołę i mały szpital, który przyjmuje najbiedniejszych z okolicy. Także ks. Marek Gizicki, który pracuje wśród Masajów w diecezji Arusha, prosi o wsparcie. Już nie mówiąc o Sudanie Południowym, gdzie trwa wojna.

W Brazylii czy w Peru liczą z kolei na odciążenie w pracy z dziećmi i młodzieżą. Dominice Szkatule, która jest już ponad 30 lat w Amazonii, bardzo zależy na tym, by rdzenną ludność indiańską kształcić, ponieważ te osoby są spychane na margines. Anna Katarzyna Jawor, pracująca w najbiedniejszych dzielnicach Limy, prosi, by wspomóc prowadzenie dzieł dla młodzieży – dodaje Ksiądz dyrektor.

Adoptują i patronują

Akcja „Wielkopostna jałmużna na misje” to dwie formy pomocy, w jakie możemy się zaangażować. Pierwsza z nich to adopcja misyjna – duchowa opieka nad dziećmi z krajów misyjnych oraz wsparcie materialne niezbędne dla ich codziennego życia i kształcenia. Tym rodzajem pomocy obejmujemy dzieci z Tanzanii, Peru lub Indii.

Druga forma to patronat misyjny: opieka modlitewna i materialna nad jednym z misjonarzy. – Mamy wydrukowane zakładki ze zdjęciem każdego nich oraz modlitwą. Jeśli ktoś chciałby się podjąć patronatu misyjnego, może do nas zadzwonić czy napisać, a wyślemy na podany adres odpowiednie materiały. Można również odwiedzić naszą stronę internetową (www.misje.diecezja-krakow.pl) i znaleźć wszystkie informacje – zachęcają organizatorzy.

Pomóż sam sobie

– Bł. Jan Paweł II kiedyś powiedział „Misje ożywiają Kościół”. I rzeczywiście, tam, gdzie dana diecezja czy parafia jest bardziej zaangażowana w dzieło misyjne, tam również wiara jest mocniejsza, ludzie są bardziej zaangażowani, umieją się dzielić z innymi – zauważa dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Misyjnego. Jako przykład podaje diecezję tarnowską, która ma najwięcej misjonarzy i najlepsze struktury organizacyjne, jeśli chodzi o pomoc misjom, a także …dwa razy więcej (niż średnia krajowa) wiernych uczestniczących w niedzielnych Eucharystiach.

Natomiast s. Bożena dodaje: – Kiedy mówię prelekcję o misjach, niektórzy podchodzą i dziękują: „Mnie się wydawało, że mam duże problemy. A mam wszystko i jeszcze narzekam... Gdy słyszę, jak tam jest, to mnie zachęca, by pomóc, a nie narzekać, że mi czegoś brakuje”.

* * *

Możesz wesprzeć misjonarzy modlitwą i ofiarą

Konto bankowe: Kuria Metropolitalna,
31- 004 Kraków, ul. Franciszkańska 3.
88 1240 2294 1111 0000 3722 9887
z dopiskiem – MISJE (i nazwiskiem konkretnego misjonarza lub nazwą dzieła)
Więcej informacji: www.misje.diecezja-krakow.pl