W świąteczne dni, 25 i 26 grudnia mieszkańcy Dąbrowy Górniczej już po raz drugi mieli okazję odwiedzenia żywej szopki. Została ona zorganizowana w parafii św. Antoniego Padewskiego na dąbrowskim wzgórzu dzięki inicjatywie o. Łukasza Brachaczka OFM, który podobne szopki urządzał przez kilka lat w Krakowie przy ul. Franciszkańskiej. Zwyczaj ten zapragnął kontynuować w naszej diecezji, a ponieważ rok temu parafianie i okoliczni mieszkańcy przyjęli tę inicjatywę bardzo życzliwie i ciepło, żywa szopka również w tym roku została zaprezentowana wiernym. Oprócz dzieci i młodzieży, którzy wcielili się w role Matki Bożej i Józefa, w szopce znalazły się też zwierzęta. Był osioł, owce, kury, kaczki oraz kozy. "Przy budowaniu takiej szopki jest mnóstwo pracy. Trzeba przede wszystkim mieć ludzi chętnych do pomocy, wypożyczyć zwierzęta z zoo i od gospodarzy, zorganizować drzewo na budowę zagrody z prawdziwego zdarzenia. Należy też pomyśleć o przygotowaniu prezentów dla małych aktorów" - wyjaśnia o. Łukasz, koordynator wszystkich prac.
Geneza współczesnej szopki sięga czasów św. Franciszka z Asyżu. Gdy w 1223 r. wędrował po lasach, często zatrzymywał się na chwilę zadumy. Jego ulubionym miejscem była grota - pustelnia leżąca na drodze z Asyżu do Rzymu. Franciszek polecił Janowi z Greccio, by do niej przyprowadził zwierzęta, przygotował żłóbek i siano. Następnie wezwał ludzi, by w noc Bożego Narodzenia przyszli tam na Pasterkę. Święty z Asyżu pragnął w ten sposób bardzo realnie pokazać swoim współczesnym Tajemnicę Narodzenia. Podobna idea przyświeca również Ojcom Franciszkanom ze wzgórza w Dąbrowie Górniczej. Miejmy nadzieję, że żywa szopka w tym miejscu stanie się tradycją.
Polski Kościół 4 września wspomina jedenaście błogosławionych nazaretanek zamordowanych przez Niemców pod Nowogródkiem latem 1943 roku. Ofiarowały życie za około 120 aresztowanych mieszkańców miasta. Same zostały rozstrzelane już kilkanaście dni później. Znane jest ich męczeństwo, ale mniej wiadomo o nich samych.
W zbiorowej pamięci funkcjonują jako Męczennice z Nowogródka. Jedenaście kobiet w habitach, jedna wspólnota, jedna mogiła i jedna data śmierci. Tymczasem zanim połączył je las pod Batorówką, każda z nich miała osobną historię. Jedna miała wyjść za mąż, inna pracowała w fabryce. Kolejna kilka lat spędziła w Stanach Zjednoczonych. Była wśród nich nauczycielka prowadząca tajne lekcje, kobieta cierpiąca na ciężki artretyzm i 26-latka, która jeszcze niedługo przed śmiercią przeżywała kryzys powołania, ale w chwili próby nie zawahała się. To właśnie te różnice najlepiej pokazują, jak niezwykła była decyzja, którą podjęły wspólnie.
Krzyż nie jest znakiem przegranej. Jest znakiem miłości, która poszła do końca. To na nim Chrystus oddał swoje życie za każdego człowieka. Dlatego 14 września Kościół zatrzymuje się przy tajemnicy Krzyża i przypomina, że to, co po ludzku wygląda na klęskę, w Chrystusie może stać się drogą do życia. Przez dziewięć dni chcemy przybliżać się do Krzyża nie tylko myślą, ale przede wszystkim własnym życiem. Każdego dnia zatrzymamy się przy innej tajemnicy: miłości, cierpieniu, przebaczeniu, nadziei, samotności, wierze, wspólnocie i zaufaniu.
Zacznijmy tę modlitwę 5 września, aby 14 września stanąć razem pod Krzyżem Chrystusa.
Mijają 22 lata, odkąd św. Jan Paweł II odbył ostatnią wizytę duszpasterską na terenie Włoch. 5 września 2004 r. udał się do Loreto, miejsca szczególnie bliskiego jego sercu, także przed wyborem na Stolicę Piotrową, do którego pięciokrotnie przybywał jako Papież. Zaledwie trzy tygodnie wcześniej odwiedził inne maryjne sanktuarium – Lourdes, które stało się miejscem ostatniej zagranicznej podróży apostolskiej jego pontyfikatu.
Loreto, położone na jednym z malowniczych wzgórz regionu Marche, słynie przede wszystkim ze znajdującego się tam sanktuarium Świętego Domku Matki Bożej i litanii loretańskiej – jednej z najpopularniejszych modlitw ku czci Maryi. Dla Polaków jest ono ważne także ze względu na Polski Cmentarz Wojenny, na którym spoczywa ponad 1100 żołnierzy 2. Korpusu Armii gen. Andersa, poległych podczas walk o wyzwolenie Włoch i pochowanych u stóp sanktuarium.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.