Reklama

Możesz budować kościół…

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pomocą w tej budowie jest książka autorstwa Krystyny Szalewskiej „Głosy, sny obrazy. Notatnik duchowy”. Publikacja stanowi cegiełkę na budowę sanktuarium Matki Bożej Patronki Życia w parafii Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Toruniu. Opracowaniem graficznym i przygotowaniem do druku albumu zajął się artysta grafik Edward Saliński, profesor Instytutu Artystycznego Wydziału Sztuk Pięknych UMK, w redakcji i korekcie pomagała Ewa Drygas-Komorowska. We wstępie o. Krzysztof Dorosz SJ prowadzi Czytelnika przez tematykę wierszy Krystyny Szalewskiej, korespondującą z reprodukowanymi grafikami. O. Dorosz SJ zauważa trafnie, że artystka napełnia się pięknem przyrody, „wchłaniając” je w siebie, „by w innej formie oddać je światu”, wszak tło postaci na jej obrazach pełne jest roślinnych wici, drzew, gór i potoków. Obszerną charakterystykę twórczości Krystyny Szalewskiej napisała Agata Rissmann, przywołując także oceny Tadeusza Marciniaka i Jana Kotłowskiego, omawiając w niej technikę prac artystki i rozwój tematyczny twórczości na przestrzeni wielu lat. Album na papierze kredowym niezwykle starannie wydało wydawnictwo Koronis z Bydgoszczy.

W albumie Krystyny Szalewskiej Bóg jest wyrażony w cyklach „Słodki, przedziwny, odnaleziony”; Matka Boża „Błękitna, bizantyjska, majowa”; w „Trzech ogrodach” „Bóg leśny, morski, zielonooki”, do którego modli się „Psalmami zimowymi”, a kończy te cykle „Tym, co niewidzialne”. W ostatniej partii albumu ponownie prezentuje Madonny. W książce skupione są prace wynikłe z bezsennych nocy, cierpienia fizycznego, a także radości oglądu piękna świata czy zafascynowania muzyką. Całość albumu przepojona jest wielką miłością do Boga i Maryi, przeogromnym pragnieniem zrozumienia Boga w wierze, a wyraża to choćby w słowach „zanurz mnie całą/w ogniu Twej Boskiej miłości” i prosi jednocześnie: „nie pozwól mojej wyobraźni/błądzić po manowcach”. Wierszowane teksty artystki nie mają znaków przestankowych, co pozwala Czytelnikowi na wyakcentowanie danej treści w jego własnym sercu. W tym bogatym w kolorowe prace graficzne albumie Szalewska „wpatruje się” w oczy Chrystusa w wizji według Całunu Turyńskiego, a szczególną uwagę zwraca na cykl Madonn, do którego też odnoszą się liryczno-modlitewne teksty jej autorstwa. Czytelnik wchodzi w świat „głosów, snów, obrazów” artystycznych, gdy to poezją i obrazem artystka prezentuje rozwój swojej wiary w Boga, ofiarowując Mu cierpienia i radości, które przywołują w pamięci u Czytelnika własne przeżycia. Krystyna Szalewska akcentuje, że choć zdarzenia w życiu każdego człowieka przemijają jak roztapiający się płatek śniegu na dłoni, Bóg trwa przy nas w każdym momencie. Album jest dowodem przeogromnej, benedyktyńskiej pracowitości artystki, ale również zachętą, aby swoje relacje z Bogiem czy Matką Bożą Czytelnik spowijał pracą swoich rąk czy też werbalizacją myśli, wszak opatrzył nas Stwórca w różne talenty. A Matka Boża Patronka Życia niech patronuje naszym dziełom.

* * *

Krystyna Szalewska ur. w 1938 r. w Przerośli na Suwalszczyźnie, absolwentka Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, graficzka, malarka i rysowniczka. Swoje prace prezentowała na wielu wystawach krajowych i zagranicznych, za które była wielokrotnie nagradzana. Otrzymała także Order Papieski „Pro Ecclesia et Pontifice”. Z racji 50-lecia pracy twórczej artystki 30 września odbędzie się jej benefis. Natomiast 6 października, w niedzielę, o godz. 16 w katedrze Świętych Janów w Toruniu będzie miało miejsce spotkanie pt. „Słowo i dźwięk” dotyczące twórczości religijnej Krystyny Szalewskiej. Po spotkaniu nastąpi promocja powyżej omówionej książki. Fragmenty książki wyrecytuje aktor Dariusz Bereski, oprawę muzyczną zapewni baryton Michał Hajduczenia. Przewidywana jest także w terminie późniejszym wystawa prac o tematyce religijnej w galerii „Omega” na Przedzamczu w Toruniu.

Książkę „Głosy, sny obrazy. Notatnik duchowy” można nabyć w księgarni diecezjalnej w Toruniu lub zamówić w dowolnej księgarni w kraju według ISBN 978-83-62545-01-8

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2013-09-25 13:28

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jezus mówi o odejściu: „Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Wędrówka od góry Hor ku Morzu Czerwonemu prowadzi na drogę okrężną, bo ziemia Edomu zamyka przejście. Lud traci cierpliwość. To późna faza pustyni. Zmęczenie szybko zmienia się w szemranie. Powraca zdanie: „Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli?”. Pojawia się też pogarda dla manny: „pokarm mizerny”. Tekst odpowiada obrazem, że Pan zsyła węże „o jadzie palącym”. W hebrajskim stoi tu słowo powiązane z rdzeniem „palić” (śārāf), stąd tradycyjne „węże serafiny”. Ukąszenie obnaża bezradność. Wyznanie winy brzmi krótko: „Zgrzeszyliśmy”. Mojżesz modli się za lud. Odpowiedź Boga zaskakuje. Wizerunek węża ma stanąć wysoko na palu. Hebrajskie „sztandar, znak” to nēs. Wzrok podniesiony z ziemi przestaje krążyć wokół zagrożenia. Spojrzenie staje się aktem posłuszeństwa wobec słowa Boga. Nie ma tu miejsca na magię przedmiotu. Księga Mądrości dopowie później, że ratunek przychodzi od Boga, a znak jedynie kieruje ku Niemu (Mdr 16,6-7). Równie ważna pozostaje historia po latach. Król Ezechiasz rozbija „węża miedzianego”, bo lud pali mu kadzidło (2 Krl 18,4). Znak łatwo przechodzi w kult rzeczy. W samym brzmieniu hebrajskim pojawia się gra słów: wąż (naḥāš) i miedź (neḥōšet); stąd nazwa „Nehusztan”. Najstarsza lektura chrześcijańska widzi w tym typ krzyża. Justyn Męczennik łączy węża wyniesionego na palu z tajemnicą krzyża w „Dialogu z Tryfonem” (rozdz. 91). Augustyn, komentując słowa Jezusa o wężu z pustyni, tłumaczy ukąszenia jako grzechy, a węża wyniesionego jako śmierć Pana, na którą patrzy wiara.
CZYTAJ DALEJ

Orędowniczka cierpiących

Niedziela Ogólnopolska 11/2024, str. 18

[ TEMATY ]

św. Rafka

wikipedia.org

Św. Rafka, dziewica

Św. Rafka, dziewica

Nazwano ją św. Ritą Bliskiego Wschodu. Patronuje chorym, cierpiącym i prześladowanym.

Ta libańska mniszka żyła w ścisłej jedności z Chrystusem. Swoim życiem pokazała, jak przemieniać ból i cierpienie w drogę światła i chwały dla Boga. Przyszła na świat w rodzinie maronitów w Himlaya jako Boutroussyeh (Pietra) Choboq Ar-Rayes. Od młodości jej jedynym pragnieniem było życie zakonne, co nie spotkało się z aprobatą rodziny, która chciała wydać ją za mąż. Mimo sprzeciwu wstąpiła do Zgromadzenia Córek Maryi w Bikfaya. Posłusznie i sumiennie wykonywała powierzone jej obowiązki, początkowo pracowała w seminarium w Ghazir, a od 1860 r. – jako nauczycielka i wychowawczyni w szkołach prowadzonych przez zgromadzenie, do którego należała.
CZYTAJ DALEJ

Abp Szal w Markowej: Chcemy zanieść do Pana Boga modlitwę o pokój

2026-03-24 14:22

Łukasz Sztolf

Uroczystości na cmentarzu w Jagiele

Uroczystości na cmentarzu w Jagiele

We wtorek, 24 marca 2026 r., na cmentarzu w Jagielle-Niechciałkach, a później w Markowej, skąd pochodzi bł. Rodzina Ulmów, odbyły się obchody Narodowego Dnia Pamięci Polaków ratujących Żydów pod okupacją niemiecką. W wydarzeniu wziął udział abp Adam Szal.

– Niech nasza modlitwa wyjedna miłosierdzie dla tych, którzy wierząc w Ciebie, w Tobie umierali. Miłosierny Boże, spraw, aby nadzieja życia wiecznego rozpaliła także nasze serca, byśmy żyjąc w prawdzie i miłości, wierni Twemu Przymierzu, zawsze kroczyli drogą od twoich przykazań – modlił się za ofiary Holocaustu metropolita przemyski na Cmentarzu Ofiar II wojny światowej w Jagielle-Niechciałkach, przypominając, że każdy cmentarz wojenny jest wołanie o pokój. – Chcemy w kontekście drugiej wojny światowej, czasów powojennych, także i w kontekście okrutnych wojen, które trwają dzisiaj na Ukrainie, czy na Bliskim Wschodzie, czy w innych rejonach świata, tutaj na tym cmentarzu, zanieść do Pana Boga modlitwę o pokój. Nasze spotkanie niech nabierze też takiego właśnie charakteru – apelował abp Szal. – Byśmy odwiedzając cmentarze, zwłaszcza cmentarze wojenne, modlili się o to, aby zaprzestane zostały wojny, aby człowiek nie wyciągał broni przeciwko drugiemu człowiekowi – dodał i odmówił modlitwę św. Jana Pawła II o pokój. Modlitwa miała charakter ekumeniczny, ponieważ wzięli w niej udział przedstawiciele Kościoła prawosławnego, społeczności żydowskiej, Kościoła grekokatolickiego i rzymskokatolickiego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję